Na środę, 29 lipca, zaplanowano w Lublinie rozmowę Donalda Tuska z Wołodymyrem Zełenskim. KPRM wskazuje, iż punktem odniesienia będzie niedawny pobyt ukraińskiego przywódcy w USA i jego kontakt z Donaldem Trumpem. Dla Polski nie może to być kurtuazyjna odprawa po drodze, ale rozmowa o bezpieczeństwie, kosztach i realnych gwarancjach.
Spotkanie po amerykańskich rozmowach
Jak przekazała Kancelaria Premiera, do spotkania Donalda Tuska z Wołodymyrem Zełenskim ma dojść w środowe popołudnie w Lublinie. Rozmowa ma się odnosić do amerykańskiego etapu podróży prezydenta Ukrainy, w tym do jego rozmów z Donaldem Trumpem. Za komunikatem KPRM informowały o sprawie między innymi PAP i Interia.
Sam dobór miejsca ma znaczenie. Lublin leży blisko wschodniej granicy i od początku pełnoskalowej rosyjskiej agresji z 24 lutego 2022 roku pozostaje jednym z ważnych punktów zaplecza dla pomocy kierowanej na Ukrainę. To nie jest odległy salon dyplomatyczny. To polskie miasto w regionie, który bardzo dobrze wie, czym jest wojna za granicą, presja logistyczna i ciężar decyzji podejmowanych w Warszawie, Kijowie oraz Waszyngtonie.
Warszawa nie może być tylko przystankiem
Zełenski wraca z rozmów w USA, a więc z centrum decyzji, bez którego ukraińska obrona nie utrzymałaby obecnej skali. Polska ma prawo oczekiwać pełnej informacji o tym, jakie ustalenia zapadły w Waszyngtonie i jakie skutki mogą mieć dla naszego bezpieczeństwa. Sojusz z państwem napadniętym przez Rosję nie oznacza rezygnacji z własnej kalkulacji. Przeciwnie, właśnie wtedy potrzebny jest najtwardszy realizm.
Rząd Donalda Tuska powinien postawić sprawę jasno: Polska pomagała i pomaga dlatego, iż rosyjski imperializm jest zagrożeniem dla całego regionu. Ale polska pomoc nie może być traktowana jak zasób bez limitu politycznego, finansowego i społecznego. Interes narodowy wymaga pytań o ochronę granicy, o bezpieczeństwo infrastruktury, o koszty wsparcia, o rozliczalność pomocy oraz o sprawy historyczne, które w relacjach polsko-ukraińskich nie znikają tylko dlatego, iż trwa wojna.
Amerykański wymiar decyzji
Spotkanie Zełenskiego z Trumpem pokazuje, gdzie rozstrzyga się ciężar tej wojny. Europa lubi mówić o własnej sprawczości, ale bez amerykańskiego sprzętu, pieniędzy i presji dyplomatycznej jej deklaracje gwałtownie zderzają się z rzeczywistością. Dla Polski to lekcja szczególnie ważna. Nasze bezpieczeństwo opiera się na własnej armii, więzi ze Stanami Zjednoczonymi i trzeźwej polityce regionalnej, a nie na brukselskich formułkach o strategicznej autonomii.
Dlatego rozmowa Tuska z Zełenskim powinna dotyczyć konkretów. Polska nie może tylko odbierać komunikatów po spotkaniach innych przywódców. Musi współkształtować decyzje, które wpływają na wschodnią flankę NATO, przepływ uzbrojenia, presję migracyjną i stabilność regionu. jeżeli Warszawa ma ponosić część ryzyka, musi mieć realny wpływ na polityczne ustalenia.
Stawka dla Polski
W relacjach z Ukrainą potrzeba dwóch rzeczy naraz: odporności wobec Rosji i stanowczości wobec Kijowa. To nie jest sprzeczność. Państwo poważne potrafi wspierać sąsiada w walce z agresorem, a jednocześnie pilnować własnych interesów, własnej pamięci i własnego portfela. Tak robią narody, które myślą kategoriami ciągłości państwa, a nie chwilowej poprawności.
Dzisiejsze spotkanie w Lublinie będzie więc testem. Czy polski rząd wystąpi jako gospodarz państwa frontowego, świadomy własnej roli i ceny ponoszonej przez Polaków? Czy tylko jako uprzejmy odbiorca informacji po wizycie Zełenskiego w Waszyngtonie? Od tej różnicy zależy więcej, niż sugeruje krótki komunikat Kancelarii Premiera.
Źródło: Interia Wydarzenia
