Trump naciska na swoich. Republikanie boją się wojny o wybory

dzienniknarodowy.pl 3 часы назад

Zdjęcie: Trump naciska na swoich. Republikanie boją się wojny o wybory

Republikańscy senatorowie wyjechali na pięciotygodniową przerwę bez przyjęcia wyborczego priorytetu Donalda Trumpa. Spór o SAVE America Act pokazuje, iż choćby w obozie prezydenta twarda polityka zderza się z arytmetyką Senatu i lękiem przed wyborami połówkowymi.

Senat uciekł od najtrudniejszej decyzji

Republikańska większość w Senacie rozjechała się na sierpniową przerwę, choć Donald Trump naciskał, by izba została w Waszyngtonie i zajęła się ustawą SAVE America Act. Według doniesień amerykańskich mediów część senatorów obawia się teraz, iż prezydent wróci do tematu z pełną siłą i zaatakuje własne zaplecze za brak dyscypliny.

Spór dotyczy projektu zaostrzającego zasady rejestracji wyborców, w tym wymogu dokumentowania obywatelstwa. Trump przedstawia go jako konieczne zabezpieczenie uczciwości wyborów. Problem w tym, iż w Senacie potrzebne jest 60 głosów, a Republikanie nie mają takiej większości. Associated Press pisała jeszcze przed przerwą, iż prezydent domagał się od Johna Thune'a odwołania sierpniowego wyjazdu senatorów.

Dla prawicy brzmi to znajomo: hasło mobilizuje bazę, ale system instytucjonalny nie zawsze poddaje się politycznej presji. Amerykański Senat pozostaje miejscem, w którym choćby własna partia prezydenta liczy głosy, koszty i ryzyko. To lekcja także dla Polski, gdzie zbyt często myli się sympatię do danego przywódcy z chłodną oceną interesu państwa.

Trump chce walki, senatorowie liczą głosy

SAVE America Act stał się dla Trumpa sprawą symboliczną. Prezydent od lat powtarza, iż amerykański system wyborczy wymaga ostrzejszych zabezpieczeń. Jego wyborcy przyjmują ten przekaz jako obronę republiki przed manipulacją. Senatorowie widzą jednak drugi wymiar: temat może pomóc w mobilizacji twardego elektoratu, ale może też uderzyć w kandydatów w stanach, gdzie walka będzie rozstrzygana na środku sceny.

Według Politico część republikańskich parlamentarzystów obawia się sierpniowego nacisku ze strony Trumpa i jego sojuszników. Axios już kilka dni wcześniej opisywał, iż lider większości John Thune układał kalendarz końcówki prac tak, by uniknąć głosowania nad priorytetem Białego Domu przed przerwą. W tle pozostaje szersze pytanie o politykę administracji Donalda Trumpa i jej wpływ na sojuszników.

Nie ma tu miejsca na łatwe etykiety. Wymóg potwierdzania obywatelstwa przy rejestracji wyborczej jest postulatem, który w wielu państwach brzmiałby po prostu jak element powagi państwa. Z drugiej strony polityka to nie sama słuszność hasła. o ile obóz rządzący nie potrafi przeprowadzić własnego projektu przez izbę, zaczyna się pytanie o sprawczość.

Amerykańska awantura ma polski wymiar

Polska prawica ma naturalny odruch patrzenia na Stany Zjednoczone z nadzieją. To zrozumiałe, bo USA są realnym filarem odstraszania Rosji w Europie. Ale realizm narodowy wymaga czegoś więcej niż emocjonalnej identyfikacji z obozem Republikanów. Ameryka prowadzi własną grę, własne wojny partyjne i własne kampanie. Polska nie może być zakładnikiem żadnej z nich.

Jeżeli Waszyngton wchodzi w okres ostrej walki przed wyborami połówkowymi, skutki odczuwa cała sieć sojuszy. Kongres decyduje o finansowaniu, sankcjach, nominacjach, wojsku i priorytetach zagranicznych. Gdy uwaga Białego Domu i Senatu idzie w stronę krajowej wojny o ordynację, Europa Środkowa musi tym bardziej pilnować własnej odporności.

W polskim interesie leży silna Ameryka, ale jeszcze bardziej silna Polska. Taka, która nie czeka biernie na wynik wewnętrznych sporów w Waszyngtonie. Twardy sojusz ma sens wtedy, gdy opiera się na sile obu stron, nie na wierze, iż ktoś za oceanem zawsze uporządkuje świat za nas.