Likwidacja małych firm. III RP wciąż je dusi

magnapolonia.org 10 часы назад

W ciągu zaledwie dziewięciu miesięcy 2026 roku do rejestru CEIDG wpłynęło 148,4 tys. wniosków o zamknięcie jednoosobowej działalności gospodarczej. To o 3,7 proc. więcej niż w analogicznym okresie ubiegłego roku. Za tymi liczbami kryją się tysiące ludzkich historii, rodzinnych interesów i lat ciężkiej pracy. Likwidacja małych firm staje się coraz poważniejszym problemem polskiej gospodarki, a przedsiębiorcy mają coraz więcej powodów, by zrezygnować z prowadzenia własnego biznesu.

Likwidacja małych firm to przede wszystkim konsekwencja rosnących kosztów prowadzenia działalności, które coraz trudniej udźwignąć najmniejszym przedsiębiorcom. W 2026 roku standardowe składki społeczne ZUS, wraz z Funduszem Pracy, Funduszem Solidarnościowym i dobrowolnym ubezpieczeniem chorobowym, wynoszą już 1926,76 zł miesięcznie.

To o 152,80 zł więcej niż rok wcześniej. Do tego dochodzi minimalna składka zdrowotna w wysokości 432,54 zł dla przedsiębiorców rozliczających się według skali podatkowej lub podatkiem liniowym. Łącznie daje to ponad 2350 zł obowiązkowych obciążeń miesięcznie, zanim właściciel firmy zarobi choćby złotówkę na własne utrzymanie.

Na tym jednak lista wydatków się nie kończy. Przedsiębiorcy muszą płacić za energię, wynajem lokali, księgowość, paliwo i usługi niezbędne do funkcjonowania firmy. W przypadku zatrudniania pracowników dochodzą jeszcze rosnące koszty pracy. Największy problem polega na tym, iż fiskus i instytucje państwowe nie interesują się tym, czy przedsiębiorca miał dobry miesiąc, czy właśnie stracił najważniejszego klienta. Obowiązkowe daniny trzeba zapłacić niezależnie od osiąganych przychodów.

Niepokojące są również dane dotyczące przyszłości polskiej przedsiębiorczości. Według przywołanego przez ekspertów badania Global Entrepreneurship Monitor zaledwie 3 proc. dorosłych Polaków deklaruje zamiar założenia własnej firmy w ciągu najbliższych trzech lat. Średnia europejska wynosi 14 proc. To różnica, która powinna zapalić wszystkie możliwe lampki alarmowe w Ministerstwie Rozwoju i Technologii.

Kolejnym problemem jest niepewność regulacyjna. Od 8 lipca 2026 roku Państwowa Inspekcja Pracy dysponuje nowymi uprawnieniami pozwalającymi kwestionować kontrakty B2B, o ile w rzeczywistości przypominają stosunek pracy. Wprowadza to dodatkowe ryzyko prawne dla osób prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą. Nie ma dowodów, iż właśnie te przepisy odpowiadają za wzrost liczby zamykanych firm, ale trudno uznać kolejne komplikacje prawne za zachętę do podejmowania działalności gospodarczej.

Szczególnie trudna jest sytuacja przedsiębiorców z mniejszych miejscowości. Nie dysponują oni takim rynkiem klientów jak firmy działające w największych aglomeracjach. Nie mogą też bez końca podnosić cen, ponieważ ich klienci sami zmagają się z rosnącymi kosztami życia. W jedenastu województwach odnotowano wzrost liczby wniosków o zamknięcie działalności. Spadki wystąpiły tylko w pięciu, w tym na Podkarpaciu.

Likwidacja małych firm powinna być dla rządzących sygnałem ostrzegawczym. Nie da się budować silnego państwa na gospodarce, w której człowiek próbujący uczciwie zarabiać na własny rachunek musi najpierw utrzymać rozbudowany aparat urzędniczy, a dopiero później może myśleć o własnej rodzinie i przyszłości. Polska potrzebuje silnej klasy średniej, rodzimych przedsiębiorców i rodzinnych zakładów, a nie kolejnych regulacji, składek i obowiązków.

Jeżeli ten kierunek się nie zmieni, za kilka lat możemy obudzić się w kraju, w którym coraz mniej Polaków będzie chciało cokolwiek samodzielnie budować. Państwo, które zamiast wspierać własnych przedsiębiorców systematycznie podnosi im poprzeczkę, nie powinno się dziwić, iż w końcu zostają po nich tylko puste lokale i wpisy wykreślone z rejestru. No ale grunt, iż ułatwienia w tym zakresie mają Ukraińcy, czyli nowa elita III RP.

Polecamy również: Migracyjny szturm nachodźców na Kanary

Читать всю статью