Kradzieże

Ktoś włamał się do e-dziennika i dopisał uczniom oceny. "Sprawę wyjaśniamy"

Ktoś włamał się do e-dziennika i dopisał uczniom o...

gazeta.pl 1 неделя назад Wiele osób z pewnością pamięta z czasów szkolnych przypadki kradzieży dzienników. Za takimi incydentami zwykle stali uczniowie, którzy dopisywali sobie oceny lub usprawiedliwiali nieobecności. Od czasu wprowadzenia dzienników elektronicznych, sprawa ...
Przez włam do e-dzienników kradną rodzicom kasę. Tu nie chodzi o oceny

Przez włam do e-dzienników kradną rodzicom kasę. T...

spidersweb.pl 1 неделя назад Przez włam do e-dzienników kradną rodzicom kasę. Tu nie chodzi o oceny
Ukradł minipług, zrobił wielką awanturę

Ukradł minipług, zrobił wielką awanturę

tvn24.pl 1 неделя назад Policjanci z Piły zatrzymali 29-latka, który najpierw ukradł specjalistyczny ciągnik do odśnieżania, a potem wszczął awanturę, podczas której groził bliskim i zdemolował dom. Trafił do aresztu, teraz grozi mu dłuższa odsiadka.
Policjant z Włoszczowy w czasie wolnym od służby zatrzymał sprawcę kradzieży

Policjant z Włoszczowy w czasie wolnym od służby z...

spottedalert.pl 1 неделя назад Policjantem jest się nie tylko na służbie. Tą tezę potwierdziło zachowanie funkcjonariusza włoszczowskiej komendy, który w czasie wolnym od służby zatrzymał sprawcę kradzieży sklepowej. Do zdarzenia doszło wczoraj w jednym ze sklepów na terenie miast...
Brzesko. Policjant w czasie wolnym od służby zatrzymał sprawcę kradzieży sklepowej

Brzesko. Policjant w czasie wolnym od służby zatrz...

informatorbrzeski.pl 1 неделя назад Policjantem jest się nie tylko na służbie, ale także poza nią. Przypadków, kiedy funkcjonariusze w czasie wolnym od służby reagują na łamanie prawa nie brakuje. Tym razem taką postawą wykazał się policjant Wydziału Ruchu Drogowego brzeskiej komendy, ...
Udusił z powodu... 200 zł. Nie żyje 36-latka. Makabryczna zbrodnia w Łódzkiem

Udusił z powodu... 200 zł. Nie żyje 36-latka. Maka...

tulodz.pl 1 неделя назад Podejrzewał, iż kobieta ukradła mu pieniądze Z wyjaśnień 35-latka złożonych po zatrzymaniu wynika, iż rzucił się na kobietę, ponieważ podejrzewał, iż ukradła mu pieniądze. - Sprawca przyznał się do stawianych mu zarzutów oraz wskazał, iż umówił się z...
Skuteczne działania policjantów. Dwóch podejrzanych trafiło do aresztu

Skuteczne działania policjantów. Dwóch podejrzanyc...

policja.pl 1 неделя назад Podjęte przez policjantów powiatu krośnieńskiego działania i zgromadzony przez nich materiał dowodowy skutkowały zatrzymaniem dwóch mężczyzn, wobec których sąd zdecydował o zastosowaniu wobec nich tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy. Z...
Komendant SOP zawieszony. W tle kradzież auta członka rodziny premiera

Komendant SOP zawieszony. W tle kradzież auta czło...

angora24.pl 1 неделя назад Odsunięty od września MSWiA poinformowało, iż wszczęto postępowanie dyscyplinarne wobec komendanta SOP, gen. bryg. Radosława Jaworskiego, w związku z czym został on zawieszony w wykonywaniu obowiązków służbowych. W SOP trwała wieloaspektowa kontrola,...
Szef Służby Ochrony Państwa zawieszony, jest postępowanie

Szef Służby Ochrony Państwa zawieszony, jest postę...

rmf24.pl 1 неделя назад Jest postępowanie dyscyplinarne wobec komendanta Służby Ochrony Państwa gen. bryg. Radosława Jaworskiego - informuje MSWiA. W związku z tym został on zawieszony w pełnieniu czynności służbowych. W SOP prowadzona była wieloaspektowa kontrola, a gen. J...
Znalazłeś dowód i szukasz właściciela w social media? Grozi Ci pozew i grzywna. Można choćby trafić do więzienia

Znalazłeś dowód i szukasz właściciela w social med...

warszawawpigulce.pl 1 неделя назад Scenariusz jest zawsze ten sam: znajdujesz na chodniku portfel z dokumentami lub kartę płatniczą. Kierowany dobrym sercem i chęcią szybkiej pomocy, robisz zdjęcie znaleziska i publikujesz je na lokalnej grupie „Spotted” lub na własnym profilu w media...
Katowice. Mężczyzna ukradł karty kolekcjonerskie z postaciami z bajki warte w sumie 3 tysiące złotych

Katowice. Mężczyzna ukradł karty kolekcjonerskie z...

slazag.pl 1 неделя назад
Ukradł w sklepie artykuły spożywcze warte około 900 zł. Zatrzymał go będący poza służbą strażnik miejski

Ukradł w sklepie artykuły spożywcze warte około 90...

mojradom.pl 1 неделя назад 35-latek ukradł produkty w sklepie spożywczym i próbował uciekać, gdy obsługa wszczęła alarm. gwałtownie zareagował przebywający w markecie, będący poza służbą, strażnik miejski. Ujął złodzieja i zadzwonił po policję. Jak się okazało, radomianin znan...
Podejrzana delegacja. Były szef CBA pod lupą prokuratury

Podejrzana delegacja. Były szef CBA pod lupą proku...

angora24.pl 1 неделя назад Delegowany bez obowiązków Jak ustaliło RMF FM, obecne kierownictwo CBA miało w grudniu 2025 roku złożyć do prokuratury zawiadomienie dotyczące tej sprawy. Postępowanie obejmuje podejrzenie przekroczenia uprawnień w celu uzyskania korzyści majątkowej....
Pobił kierownika sklepu, dzień wcześniej wyszedł z więzienia

Pobił kierownika sklepu, dzień wcześniej wyszedł z...

tvn24.pl 1 неделя назад Ukradł towar ze sklepu i ukrył w śniegu przed budynkiem. Kierownik placówki chciał załatwić sprawę polubownie, ale mężczyzna go zaatakował. 40-latek został zatrzymany. Okazało się, iż dzień wcześniej opuścił więzienie.
12 lat ukrywał się na terenie Holandii - został zatrzymany

12 lat ukrywał się na terenie Holandii - został za...

policja.pl 1 неделя назад Opolscy łowcy głów zatrzymali 45-letniego poszukiwanego, który przez blisko 12 lat ukrywał swoją tożsamość na terenie Holandii. Na swoim koncie miał kradzieże i włamania. Mężczyzna postanowił wrócić do kraju. Kryminalni z Wydziału Poszukiwań i Identy...
Wynoś się z mojego mieszkania! – powiedziała mama — Wynoś się — powiedziała mama ze spokojem. Arina uśmiechnęła się z przekąsem i oparła oparcie krzesła — była pewna, iż to do przyjaciółki skierowane słowa. — Wynoś się z mojego mieszkania! — Natalia zwróciła się do córki. — Lenka, widziałaś post? — przyjaciółka wpadła do kuchni nie zdejmując płaszcza. — Arina urodziła! Trzy czterysta, pięćdziesiąt dwa centymetry! Kopia tatusia, ten sam zadarty nosek. Obleciałam już wszystkie sklepy, nakupiłam śpioszków. Czemu jesteś taka smutna? — Gratuluję, Natalio. Cieszę się waszym szczęściem — Lena nalała herbaty dla przyjaciółki. — Siadaj, zdejmij chociaż płaszcz. — Oj, nie mam czasu w siedzenie — Natalia przysiadła na brzegu krzesła. — Tyle spraw, tyle roboty. Arinka jest taka dzielna, wszystko sama, na własnych plecach. Mąż to skarb, mieszkanie wzięli na kredyt, remont kończą. Jestem dumna z córki. Dobrze ją wychowałam! Lena bez słowa postawiła filiżankę przed przyjaciółką. No pewnie, dobrze… Gdyby tylko Natalia wiedziała… *** Dokładnie dwa lata wcześniej Arina, córka Natalii, przyszła do Leny bez uprzedzenia, ze spuchniętymi od łez oczami i drżącymi rękami. — Ciociu Lenko, błagam, tylko nie mów mamie. Proszę! jeżeli się dowie, serce jej nie wytrzyma — płakała Arina, gniotąc w rękach mokrą chusteczkę. — Arina, uspokój się i opowiadaj. Co się stało? — Lena przestraszyła się wtedy nie na żarty. — Ja… w pracy… — Arina pociągnęła nosem. — Koledze zginęły pieniądze z torby. Pięćdziesiąt tysięcy. A kamery zarejestrowały jak wchodziłam do gabinetu, gdy nikogo nie było. Przysięgam, nie brałam, ciociu! Ale powiedzieli, iż albo oddam do jutra do południa pięćdziesiąt tysięcy, albo zgłaszają na policję. Maję „świadka”, który rzekomo widział, jak chowam portfel. To podła podpucha, ciociu! Ale kto mi uwierzy? — Pięćdziesiąt tysięcy? — Lena zmarszczyła brwi. — Dlaczego nie poszłaś do ojca? — Poszłam! — Arina zaniosła się nowym szlochem. — Powiedział, iż sama jestem sobie winna iż nic mi nie da, skoro jestem taka nieudolna. Powiedział: „Idź na policję, niech cię życia nauczą”. choćby do mieszkania mnie nie wpuścił, przez drzwi nawrzeszczał. Ciociu Lenko, nie mam już do kogo iść. Mam dwadzieścia tysięcy, ale brakuje trzydziestu. — A Natalia? Czemu jej nie powiesz? Przecież to twoja mama. — Nie mogę! Mama mnie zje żywcem. I tak już mówi, iż ją zawstydzam, a tu kradzież… Przecież pracuje w szkole, wszyscy ją znają. Proszę, pożycz mi trzydzieści tysięcy, błagam! Oddam po dwa, trzy tysiące tygodniowo, już mam nową pracę! Proszę, ciociu Lenka! Lenie zrobiło się potwornie żal dziewczyny. Dwadzieścia lat, życie dopiero się zaczyna, a tu taka skaza. Ojciec odmówił pomocy, matka pewnie by rozniosła… — Kto w życiu nie popełnia błędów? — pomyślała wtedy Lena. Arina nie przestawała płakać. — Dobrze — powiedziała. — Mam te pieniądze. Odkładałam na zęby, ale zęby poczekają. Tylko obiecaj, iż to ostatni raz. Mamie nic nie powiem. — Dziękuję! Dziękuję, ciociu Lenko! Uratowałaś mi życie! — Arina rzuciła jej się na szyję. W pierwszym tygodniu Arina rzeczywiście przyniosła dwa tysiące. Wpadła radosna, powiedziała, iż wszystko się ułożyło, na policji sprawy nie ma, na nowej pracy też dobrze. Potem… przestała odpisywać. Miesiąc, dwa, trzy. Lena widywała ją na uroczystościach u Natalii, ale Arina zachowywała się jakby były ledwie znajome — chłodny „dzień dobry” i koniec. Lena nie naciskała. Myślała: — No cóż, młoda, wstydzi się, unika mnie. Uznała, iż trzydzieści tysięcy nie są warte zerwania wieloletniej przyjaźni z Natalią. Spisała dług na straty i zapomniała. *** — Słuchasz mnie w ogóle? — Natalia machnęła ręką przed twarzą Leny. — O czym myślisz? — A, tak… — Lena potrząsnęła głową. — O swoich sprawach. — Słuchaj — Natalia ściszyła głos — spotkałam ostatnio Ksenie, pamiętasz naszą dawną sąsiadkę? Wczoraj w sklepie do mnie podeszła. Jakaś dziwna. Pytała o Arynę, czy już oddała długi. Nie zrozumiałam, o co chodzi. Powiedziałam, iż Arina sobie radzi, sama zarabia. Ksenia śmiesznie się uśmiechnęła i odeszła. Może wiesz, Arina pożyczała od niej pieniądze? Lena poczuła, jak ściska ją w środku. — Nie wiem, Natalio. Może jakąś drobnostkę. — Dobra, lecę. Muszę jeszcze do apteki — Natalia wstała, cmoknęła Lenę w policzek i wyszła. Wieczorem Lena nie wytrzymała. Znalazła numer Kseni i zadzwoniła. — Cześć Ksenia, mówi Lena. Słuchaj, widziałaś się dziś z Natalią? O jakich długach mówiłaś? W słuchawce dało się słyszeć ciężkie westchnienie. — Oj, Lenka… Myślałam, iż wiesz. W końcu jesteś najbliżej z nimi. Dwa lata temu Arina przyszła do mnie zapłakana. Powiedziała, iż na pracy ją pomówiono o kradzież. Albo odda trzydzieści tysięcy, albo więzienie. Błagała, żeby nie mówić mamie, płakała. Dałam jej te pieniądze. Obiecała oddać za miesiąc. Zniknęła… Lena ścisnęła telefon. — Trzydzieści tysięcy? — powtórzyła. — Dokładnie tyle? — Tak. Mówiła, iż właśnie tej kwoty jej brakuje. Oddała pięćset złotych po pół roku i przepadła. Potem dowiedziałam się od Wery z trzeciej klatki, iż Arina z tą samą historią przyszła do niej. Werze dała czterdzieści tysięcy. I jeszcze pani Galina, ich dawna nauczycielka, też „ratowała” Arinę przed więzieniem. Ta oddała pięćdziesiąt. — Czekaj… — Lena usiadła na sofie. — To co, ona każdej opowiadała to samo tylko sumy się różniły? — Wygląda na to — głos Kseni stwardniał. — Zebrała „daninę” od wszystkich przyjaciółek mamy. Po trzydzieści, czterdzieści tysięcy z osoby. Wymyśliła historię o kradzieży, grała na litość. Przecież każda z nas Natalię lubi, więc milczałyśmy. A Arinka na te pieniądze wyjechała — zaraz potem miała w social mediach zdjęcia z Turcji. — Ja też dałam jej trzydzieści tysięcy — szepnęła Lena. — No to masz. — Ksenia westchnęła. — Jest nas pewnie pięć, sześć osób. To już biznes, Lenka. To nie „młodzieńczy błąd”, to zwykłe oszustwo. A Natalia nic, chodzi dumna z córki. A córka — złodziejka! Lena odłożyła słuchawkę. W uszach szumiało. Nie było jej żal pieniędzy — już dawno się z nimi pożegnała. Było jej wstrętne odkrycie, jak dwudziestoletnia dziewczyna cynicznie i z wyrachowaniem oszukała dorosłe kobiety, wykorzystując ich zaufanie. *** Na drugi dzień Lena poszła do Natalii. Nie chciała awantury. Po prostu chciała spojrzeć w oczy Arinie. Ta właśnie wróciła z porodówki i póki w jej mieszkaniu „pod kredyt” trwał remont, siedziała u matki. — O, ciocia Lena! — Arina uśmiechnęła się napięcie, widząc przyjaciółkę matki w drzwiach. — Wejdź, herbatki? Natalia uwijała się przy kuchence. — Siadaj, Lena, czemu nie zadzwoniłaś? Lena usiadła naprzeciw Ariny. — Arina — powiedziała spokojnie. — Wczoraj spotkałam Ksenię. I Werę. I panią Galinę. Utworzyłyśmy, można powiedzieć, klub „wsparcia dla oszukanych”. Arina zastygła i pobladła, rzucając szybkie spojrzenie na matkę. — O czym mówisz, Lenka? — Natalia się odwróciła. — Arina wie doskonale. Pamiętasz tę brzydką historię sprzed dwóch lat? Kiedy prosiłaś mnie o trzydzieści tysięcy? I Ksenię o trzydzieści. I Werę o czterdzieści. A panią Galinę o pięćdziesiąt. Wszystkie cię „ratowałyśmy” przed więzieniem. Każda z nas myślała, iż wie twoją tajemnicę jako jedyna. Czajnik w ręce Natalii drgnął, wrzątek syknął na kuchence. — Jakie pięćdziesiąt tysięcy? — Natalia odstawiła powoli czajnik. — Arina? O czym ona mówi? Pożyczałaś pieniądze od moich przyjaciółek? Od pani Galiny nawet?! — Mamo… To nie tak… — Arina zaczęła się jąkać. — Ja… już zwróciłam… większość… — Nic nie zwróciłaś, Arina — przerwała Lena. — Przyniosłaś dwa tysiące i zniknęłaś. Wyciągnęłaś od nas wszystkim prawie dwieście tysięcy na wymyśloną historię. Milczałyśmy, bo było nam cię szkoda. Wczoraj zrozumiałam, iż szkoda powinno nam być siebie. — Arina, spójrz na mnie. Wyłudziłaś pieniądze od moich przyjaciółek?! Zmyśliłaś historię o kradzieży, żeby okraść moje znajome? — Mamo, bardzo potrzebowałam na przeprowadzkę! — krzyknęła Arina. — Przecież mi nic nie dawaliście! Ojciec nie dał mi grosza, a ja musiałam zacząć życie! Czy to takie straszne? Przecież im nie zabrałam ostatnich oszczędności! Lenie zrobiło się niedobrze. A więc tak to wygląda… — Wszystko jasne. Natalia, przepraszam, iż mówię to teraz, ale dłużej już nie mogę tego ukrywać. Nie chcę wspierać czegoś takiego. Traktuje nas jak idiotki! Natalia stała wsparta o stół, ramiona drżały. — Wynoś się — powiedziała spokojnie. Arina uśmiechnęła się i oparła oparcie — była pewna, iż to do przyjaciółki. — Wynoś się z mojego mieszkania! — zwróciła się do córki. — Spakuj się, idź do męża. Nie chcę cię tu widzieć! Arina pobladła: — Mamo, mam dziecko! Nie mogę się denerwować! — Nie masz już matki, Arina. Miałam córkę, którą uważałam za uczciwą. Ty jesteś złodziejką. Pani Galina… Boże moj, ona dzwoniła codziennie, pytała co u mnie, a nic nie powiedziała… Jak jej teraz spojrzę w oczy? Jak?! Arina chwyciła torebkę, rzuciła ścierką o podłogę. — Udławcie się swoimi pieniędzmi! — wrzasnęła. — Dwie stare wariatki! Idźcie do diabła! Wpadła do pokoiku, zgarnęła niemowlę i wybiegła. Natalia osunęła się na krzesło i zakryła twarz dłońmi. Lenę zalała fala wstydu. — Przepraszam, Natalio… — Nie, Lenka… To ja przepraszam. Za to, iż taką… wychowałam. Naprawdę wierzyłam, iż sama się wybiła. A ona… Boże, co za wstyd… Lena położyła jej rękę na ramieniu, a Natalia rozpłakała się. *** Tydzień później mąż Ariny, blady i przygnębiony, odwiedził wszystkich „wierzycieli”, przepraszał, nie podnosząc wzroku. Obiecał, iż odda pieniądze. I rzeczywiście, zaczęły spływać przelewy — pięćdziesiąt tysięcy pani Galinie zwróciła Natalia. Lena nie czuje się winna temu, co się stało. Kłamczucha przecież zasłużyła na nauczkę. Czyż nie?

Wynoś się z mojego mieszkania! – powiedziała mama ...

newsempire24.com 1 неделя назад Wynoś się z mojego mieszkania! powiedziała mama Wynoś się matka powiedziała już spokojnym, ale stanowczym głosem. Weronika przewrotnie się uśmiechnęła, opierając się oparcie krzesła była pewna, iż mama mówi do koleżanki. Wynoś się z mojego mieszkania...
Ukradł pług śnieżny, potem zdemolował dom. 29-latek trafił do aresztu

Ukradł pług śnieżny, potem zdemolował dom. 29-late...

codziennypoznan.pl 1 неделя назад Seria agresywnych zachowań zakończyła się tymczasowym aresztem dla 29-letniego mieszkańca Piły. Mężczyzna w krótkim czasie zdążył ukraść specjalistyczny ciągnik do odśnieżania, wywołać awanturę na posesji swoich bliskich i po raz kolejny wejść w konf...
Nowy sposób złodziei na kradzież przez BLIK. Możesz stracić pieniądze, chcąc być uczciwym

Nowy sposób złodziei na kradzież przez BLIK. Możes...

warszawawpigulce.pl 1 неделя назад Cyberprzestępcy znaleźli nową lukę w naszej czujności i wykorzystują popularny system płatności mobilnych do prania brudnych pieniędzy. Mechanizm jest podstępny, bo bazuje na ludzkiej życzliwości i chęci naprawienia rzekomego błędu. Wystarczy jedna c...
​Napad na bank w Andrychowie. Policja zorganizowała obławę

​Napad na bank w Andrychowie. Policja zorganizował...

rmf24.pl 1 неделя назад Policjanci zorganizowali obławę na mężczyznę, który w poniedziałek wieczorem usiłował okraść bank w Andrychowie (Małopolskie). Napastnik groził dwóm pracownicom przedmiotem przypominającym broń. Poszukiwany ma ok. 165 wzrostu, jest szczupłej budowy c...
Plaga oszustw w Ostrołęce: Wyłudzili prawie pół miliona i wciąż atakują

Plaga oszustw w Ostrołęce: Wyłudzili prawie pół mi...

eostroleka.pl 1 неделя назад Mieszkańcy Ostrołęki i okolic są na celowniku wyjątkowo agresywnej grupy przestępczej. Złodzieje, wykorzystując manipulację i strach, wyłudzili już niemal pół miliona! Policja bije na alarm: oszuści nie mają dość i dziś podjęli kolejne próby kradzież...
Zginął uciekając przed strażą miejską. Jechał kradzionym autem

Zginął uciekając przed strażą miejską. Jechał krad...

zwielkopolski24.pl 1 неделя назад Do kradzieży auta dostawczego, należącego do firmy kurierskiej, doszło dziś, 19 stycznia, przed godz. 15:00 w Kórniku. Z informacji przekazanej przez policję wynika, iż sprawca zauważony przez patrol straży miejskiej, rzucił się do ucieczki. Ucieka...
Włamanie do dzienników elektronicznych w szkołach. Jest komunikat ministerstwa

Włamanie do dzienników elektronicznych w szkołach....

telepolis.pl 1 неделя назад W niedzielny wieczór w Zespole Szkół Ekonomiczno-Gastronomicznych im. Stanisława Staszica w podwarszawskim Otwocku doszło do włamania do elektronicznego dziennika jednej z klas.Obecnie wciąż nie jest znany sprawca tego incydentu. Znane są jednak jego...
Ucieczka drogami trzech powiatów. Śmiertelny wypadek podczas policyjnego pościgu

Ucieczka drogami trzech powiatów. Śmiertelny wypad...

radiopoznan.fm 1 неделя назад Samochodowy pościg ze śmiertelnym finałem. Policja otrzymała po południu informację o kradzieży Forda Transita w podpoznańskim Kórniku.
Tragiczny pościg za skradzionym autem

Tragiczny pościg za skradzionym autem

wpoznaniu.pl 1 неделя назад Do tragicznego wypadku doszło przy ul. Dworcowej w Miłosławiu (pow. wrzesiński). Skradzione auto, za którym pościg prowadziła policja, uderzyło w drzewo.
Ukradł samochód należący do firmy kurierskiej. Podczas pościgu uderzył w drzewo i zginął na miejscu

Ukradł samochód należący do firmy kurierskiej. Pod...

epoznan.pl 1 неделя назад Do kradzieży samochodu doszło w poniedziałek na terenie Kórnika (woj. wielkopolskie).
Włamanie do Librusa. MEN zapowiada państwowy e-dziennik

Włamanie do Librusa. MEN zapowiada państwowy e-dzi...

rp.pl 1 неделя назад 1 września 2027 r. ruszy pierwsza faza wdrażania centralnego, państwowego dziennika elektronicznego dla szkół z logowaniem opartym na mObywatelu - zapowiedziała ministra edukacji Barbara Nowacka po ujawnieniu niedzielnego włamania do e-dziennika w je...
Ktoś włamał się do dzienników elektronicznych w szkołach. Minister potwierdza

Ktoś włamał się do dzienników elektronicznych w sz...

rmf24.pl 1 неделя назад Minister edukacji Barbara Nowacka potwierdziła w Leżajsku, iż doszło do włamań do dzienników elektronicznych. Spółka Librus, jeden z dostawców dziennika, potwierdził, iż włamania się zdarzają.
Włamania nie było, a pieniądze zniknęły. Seniorka straciła 20 tysięcy złotych!

Włamania nie było, a pieniądze zniknęły. Seniorka ...

eostroleka.pl 1 неделя назад Kolejny przypadek oszustwa metodą "na pracownika banku" w naszym regionie. 73-letnia mieszkanka powiatu ostrowskiego uwierzyła w historię o rzekomym ataku hakerskim i przelała oszczędności na wskazane przez przestępcę "konto techniczne".
„Najdroższe zakupy” w życiu 34-latka. Będą go kosztować choćby 10 lat więzienia

„Najdroższe zakupy” w życiu 34-latka. Będą go kosz...

ddbelchatow.pl 1 неделя назад W sobotę, 17 stycznia, w Bełchatowie doszło do groźnej sytuacji. Mężczyzna próbował ukraść alkohol w jednym z marketów. Do akcji wkroczył ochroniarz, a następnie policja. Teraz agresorowi grozi długa odsiadka w więzieniu. - Tuż przed godziną 14:00 dy...
Policjanci z Wołomina przerwali serię kradzieży w drogerii

Policjanci z Wołomina przerwali serię kradzieży w ...

wwl24.pl 1 неделя назад Policjanci Wydziału Prewencji z Wołomina zatrzymali 47-letniego mężczyznę podejrzanego o serię kradzieży w jednej z drogerii na terenie miasta. Do ujęcia doszło dzięki czujności pracownika sklepu. Jak ustalili funkcjonariusze, mieszkaniec […]
— Znowu się liże! Maks, zabierz go stąd! Nastka ze złością patrzyła na Tadka, bezradnie podskakującego u nóg. Jak mogliśmy się naciąć na takiego rozrabiakę? Tyle się zastanawialiśmy, wybieraliśmy rasę, radziliśmy się kynologów. Wiedzieliśmy, jaka to odpowiedzialność. W końcu postanowiliśmy wziąć owczarka niemieckiego, żeby mieć wiernego przyjaciela, stróża i obrońcę. Jak szampon 3 w 1. Tylko tego obrońcę samemu trzeba czasem przed kotami ratować… — Przecież on jeszcze szczeniak. Poczekaj, jak podrośnie, zobaczysz. — Aha. Czekam, aż ten koń urośnie… Widziałeś, iż on więcej je niż my razem wzięci? Jak my go wykarmimy? A nie tup, baranie, dziecko obudzisz! — narzekała Nastka, zbierając pantofle rozrzucone przez Tadka. Mieszkali przy Alejach Jerozolimskich, na parterze dużej kamienicy z czasów PRL-u, z oknami niemal zrośniętymi z asfaltem. Miejsce świetne, gdyby nie jedno “ale”. Okna wychodziły na ślepą, ciemną część podwórka, gdzie wieczorami kręciły się cienie, schodzili się panowie na pogaduchy, a czasem wybuchały burdy. Prawie cały dzień Nastka była sama w domu, z nowo narodzoną Kamilką. Maks od rana wychodził do pracy w Muzeum Narodowym, a w wolnym czasie znikał na pchlich targach i kiermaszach książek. Jako historyk sztuki potrafił wyłowić prawdziwe perełki: dzieła sztuki, rzadkie książki, stare bibeloty. Maks był zapalonym kolekcjonerem. W ich mieszkaniu zebrała się już niezła kolekcja obrazów, a w kredensie z lat sześćdziesiątych stały talerze z Ćmielowa, porcelanowe figurki i srebra z początku XX wieku… Nastka obawiała się zostawać sama z tym wszystkim i z małą córeczką na rękach, zwłaszcza, iż w kamienicy zdarzały się kradzieże. — Nastka, jak sądzisz, lepiej iść z Tadkiem teraz na spacer czy po obiedzie? — Nie wiem. Psy to nie moja działka! Słysząc magiczne „na spacer!”, Tadek pogalopował do przedpokoju, na zakręcie ledwo się nie wywrócił, chwycił smycz i z powrotem podbiegł do Maksa, podskakując prawie pod sufit. No koń, nie pies. Wszystkich kocha, do każdego się przytula, każdemu przynosi piłkę, tylko do gości na próg nie puści. Dobroduszny, rubaszny, ale przecież wzięliśmy go do obrony! A on choćby za kotami nie goni. Z piłką biegnie, cieszy się, myśli, iż teraz będzie się z kotem bawił. O, raz już oberwał po łapach. Tu mają koty charakter, takich do obrony powinno się brać… Jutro znowu cały dzień sama. Mąż jedzie do Kazimierza na Festiwal Miłośników Malczewskiego, a co ja mam robić? Pilnować porcelany i wyprowadzać tego uszatego? Życie… O świcie Maks cichutko wstał, chciał nie budzić żony. Ale jak? Nastka słyszała gwizd czajnika, brzęk smyczy, jak Maks szepcze do Tadka, żeby nie marudził i nie tupał. Przy tych spokojnych odgłosach przysnęła na chwilę, a kiedy obudziła ją córeczka, Maksa już nie było. Dzień zaczął się normalnie. Zwykły, spokojny, bezpieczny dzień. Czyż to nie szczęście? Przyjaciółki się dziwiły: „Nastka, tak wcześnie za mąż, mąż i córka, cały dzień kuchnia, dom cię pochłonął…” A czy w codzienności brak uroku? Może nie wszystko jest jak marzyła. Męczyły ją częste wyjazdy męża, ciasnota, brak pieniędzy. Najgorsza była ta jego pasja, która pochłaniała tyle pieniędzy… Teraz sprowadził jeszcze przyjaciela-uszatego, a opieka nad nim spadła na nią. Ale wiedziała: ukochanych trzeba akceptować ze wszystkim co mają. Nikt ci nie obiecywał ideału… Zrozumiawszy to, Nastka postanowiła być szczęśliwa tu i teraz, cieszyć się tym co jest, nie żałować tego, czego brak. Karmiła córkę w pokoju dziecięcym, która zasypiała przy posiłku i trzeba było czekać, aż się przebudzi i zacznie znów ssać. W drzwiach zadzwonił dzwonek, ale Nastka nie otwierała. Nikogo się nie spodziewała, a nieznajomi przez całe miasto nie przyjeżdżają bez zapowiedzi. Te poranne godziny były dla niej najcenniejsze: cisza, tylko stare zegary w korytarzu cykają i przez lufcik słychać znajome odgłosy miasta – dźwięk tramwajów, warkot samochodów, szuranie miotły po betonie, dziecięce głosy… A gdzie ten uszaty? Dawno się nie pojawiał, dziwne. Bo żaden z niego uszaty, uszy ma stojące – to przez charakter taki. Roztrzepaniec, ot, i tyle. Tylko z nim żyj teraz, karm, wyprowadzaj, a korzyści żadnej. Lepiej byśmy jamnika wzięli. Nastka zapatrzyła się na córkę, która, najadłszy się, odpadła od piersi jak pijawka. Ach, jaka fajna dziewczynka się udała! Złotko moje – szeptała, układając córeczkę. Rośnij, malutka… – czego nam więcej trzeba? W tym momencie z salonu dobiegł dziwny dźwięk. Jakby trzask, czy pisk. Nastka nastawiła uszu. Trzask się powtórzył. Bezgłośnie zsunęła pantofle i przemykając cicho zajrzała do salonu. Pierwsze co ją zaniepokoiło – to plecy Tadka. Jakby się chował za zasłoną oddzielającą przedpokój od salonu. Przygięty na wszystkich łapach pies zastygł w napięciu, z językiem na wierzchu, wpatrzony w głąb pokoju. Nastka podążyła za jego wzrokiem – i zamarła: w oknie (no, w lufciku) tkwiła połowa mężczyzny. Typowa bandycka, wygolona głowa, ręce i barki już w pokoju, i sapiąc, kombinował, jak się wepchnąć. Nastka nie wierzyła, iż to się dzieje naprawdę. To niemożliwe! Co robić?! Krzyczeć? Facet już prawie w domu! Jeszcze chwila… Drgnęła na krzyk. Czarna smuga rzuciła się do okna – nie od razu poznała, iż to Tadek. Podskoczył na parapet i chwycił włamywacza za kołnierz! „Aaaa!” – ryknął facet chrapliwym basem, wybałuszając oczy. Nastka wybiegła na klatkę i wezwała sąsiadów, potem już nie było tak strasznie. Zbiegli się ludzie, ktoś wezwał policję. Każdy chciał pomóc, choć sama ich obecność była już pomocą. Co by zrobiła sama? Pokonała strach i podeszła do faceta – byle Tadek nie przegryzł mu gardła! Tylko tego brakowało. Ale Tadek, mądrala, chwycił za bok kołnierza i trzymał mocno, ale ostrożnie. Ani kropli krwi! Kiedy włamywacz próbował się ruszyć, Tadek mocniej zaciskał zęby, jakby mówił: „Rozumiesz, szefie?” – i pies luzował uścisk. Skąd on to wszystko wiedział? Ten roztrzepaniec z piłeczką działał jak zawodowiec. Nasłuchiwał hałasu, poszedł sprawdzić, co się dzieje, ale nie szczekał. Czemu? Zamiast tego urządził zasadzkę za zasłoną i pozwolił włamywaczowi wleźć w połowie, by się zaklinował, i wtedy zaatakował. Trzymał go fachową, zawodową żuchwą – nie ranił, nie dusił. Jak to mówią: „my zatrzymujemy, a resztą niech się sąd zajmie”. choćby starzy policjanci nie pamiętali, żeby jakiś włamywacz tak się cieszył z zatrzymania. Facet umordowany, ale szczęśliwy, iż cało wyszedł z Tadka paszczy, gotów natychmiast się poddać, za to pies się rozkręcił i długo nie chciał puścić. Dopiero jak podjechał oficer – przewodnik psów, i wydał komendę, Tadek otworzył pysk! Wypuścił faceta, siadł pod oknem i popatrzył na oficera, jakby czekał na rozkazy. Prawie iż nie zasalutował. — Macie szczęście z psem — oficer poklepał Tadka z uznaniem po łopatkach.— Taki by się nam przydał w wydziale śledczym… Maks wrócił późnym wieczorem. Otworzył ostrożnie drzwi i stanął ze zdziwienia. A było czym się zdziwić. Po pierwsze: Tadek leżał na kanapie – co było surowo zabronione. Po drugie: rozciągnięty na plecach w niedwuznacznej pozie, a Nastka drapała go po brzuchu, głaskała i prawie całowała po pysku, mamrocząc: „Ty mój skarbie, źrebaczku malutki, rośnij zdrowy, na euforia dla mamy i taty! Jakże byłam wobec ciebie niesprawiedliwa… Wybacz mi…” Tę historię usłyszałam kiedyś na jednym z Festiwali Malczewskiego od samego uczestnika – historyka sztuki. Tadek pewnie opowiedziałby jeszcze barwniej: jak tropił, jak wziął włamywacza, jak go przekazał policjantom. To było dawno, ale historia żyła w pamięci. Czułam, jak Tadek łapką puka, domagając się zapisu – więc postanowiłam się nią z Wami podzielić…

— Znowu się liże! Maks, zabierz go stąd! Nastka ze...

newsempire24.com 1 неделя назад Znowu się liże! Michał, zabierz go! Zosia patrzyła ze złością na Frania, który jak szalony skakał pod jej nogami. Jak to się stało, iż trafili na takiego gamonia? Długo rozważali wybór, przeglądali rasy, pytali o opinie hodowców. Zdawali sobie...
Oszuści ukradli tożsamość lekarzy z różnych stron Polski. I wystawiali recepty na opioidy

Oszuści ukradli tożsamość lekarzy z różnych stron ...

rzeszow.wyborcza.pl 1 неделя назад Przestępcy wykorzystali dane medyków, by kupować leki narkotyczne. Na nazwiska lekarzy zakładali również fikcyjne konta bankowe i zaciągali kredyty oraz pożyczki.
Zimowa kradzież roweru w Tychach. Szukają sprawcy

Zimowa kradzież roweru w Tychach. Szukają sprawcy

tychy24.net 1 неделя назад Tyska policja szuka sprawcy kradzieży roweru z suszarni. Straty to ponad 2,3 tys. zł. Do zdarzenia doszło w jednym z bloków przy ulicy Stanisława Żółkiewskiego. „Nieznany sprawca z otwartego pomieszczenia suszarni budynku wielorodzinnego dokonał krad...
Krakowscy policjanci rozbili gang wyłudzający pieniądze od seniorów

Krakowscy policjanci rozbili gang wyłudzający pien...

policja.pl 1 неделя назад Policjanci z Wydziału Kryminalnego KWP w Krakowie działający w spec grupie zajmującej się zwalczaniem oszustw „pod legendą”, przy współpracy z Wydziałem Kryminalnym Biurem Kryminalnego KGP ustalili, iż na terenie Krakowa może dojść do kolejnego tego ...
Włamał się do samochodu i próbował go ukraść. Został tymczasowo aresztowany

Włamał się do samochodu i próbował go ukraść. Zost...

wirtualnynowydwor.pl 1 неделя назад Na 3 miesiące do tymczasowego aresztu trafił 42-latek, który chciał ukraść samochód na terenie Nowego Dworu Mazowieckiego. Dzięki pracy operacyjnej policjantów Wydziału Kryminalnego….
17-latek zatrzymany w Tychach. Oszustwo „na policjanta” się nie udało

17-latek zatrzymany w Tychach. Oszustwo „na policj...

tychy24.net 1 неделя назад Policjanci Wydziału do Walki z Przestępczością Przeciwko Mieniu Komendy Miejskiej Policji w Tychach, we współpracy z funkcjonariuszami Wydziału Kryminalnego Komendy Wojewódzkiej Policji w Katowicach, zatrzymali 17-letniego mieszkańca Zabrza. Nastolat...
Moje dane trafiły do darknetu. Co teraz?

Moje dane trafiły do darknetu. Co teraz?

miedzyrzecz.biz 1 неделя назад Zagłosowałaś w instagramowym konkursie na influencera, a może zalogowałeś się do ulubionej gry on-line lub na portal, w którym szukałeś kodów do jej przejścia? Możliwe, iż Twoje dane stały się właśnie przedmiotem obrotu handlowego, prowadzonego w na...
Pułapka w oficjalnej aplikacji. Turyści masowo tracą oszczędności. Nowe oszustwo na Booking.com zbiera żniwo

Pułapka w oficjalnej aplikacji. Turyści masowo tra...

warszawawpigulce.pl 1 неделя назад Planujesz wakacje i myślisz, iż rezerwacja przez zaufany portal gwarantuje Ci bezpieczeństwo? Jesteś w błędzie. Cyberprzestępcy weszli na zupełnie nowy poziom bezczelności. Nie muszą już wysyłać fałszywych SMS-ów czy maili, które lądują w spamie. Ter...
Odkąd byłam małą dziewczynką, słyszałam od rodziców w naszym polskim domu, iż nikt mnie nie potrzebuje i iż jestem do niczego — ale mimo braku wsparcia mamy, która zawsze gasiła moje marzenia, wyjechałam z rodzinnego miasta do Warszawy, by udowodnić, iż potrafię osiągnąć wszystko: własne mieszkanie, firmę, szczęśliwą rodzinę i wiarę w siebie!

Odkąd byłam małą dziewczynką, słyszałam od rodzicó...

polregion.pl 1 неделя назад Odkąd pamiętam, odkąd biegałam po podwórzu w kolorowych rajtuzach, moi rodzice powtarzali, iż świat jest zbyt ciasny dla kogoś tak zbędnego jak ja. Mówili, iż jestem jak stara gazeta, niepotrzebna nikomu i wszystkim zawadzająca. Mówi się w Polsce, że...
Twój telefon to bomba zegarowa. Jeden SMS może wyczyścić konto do zera. Zapisz ten numer, zanim będzie za późno

Twój telefon to bomba zegarowa. Jeden SMS może wyc...

warszawawpigulce.pl 1 неделя назад Fala cyberprzestępczości zalewa Polskę, a telefon w Twojej kieszeni stał się głównym celem ataku. Oszuści nie mają litości – fałszywe wiadomości o dopłatach do paczek czy odłączeniu prądu to pułapki, w które wpadają tysiące ludzi. Nadchodzi jednak pr...
Ile gotówki można legalnie trzymać w domu? Eksperci podają konkretne kwoty na „czarną godzinę”

Ile gotówki można legalnie trzymać w domu? Eksperc...

warszawawpigulce.pl 1 неделя назад Wielu Polaków zadaje sobie pytanie: czy istnieje górna granica gotówki, którą można przechowywać w przysłowiowej skarpecie? W czasach niepewności geopolitycznej i ryzyka cyberataków fizyczny pieniądz wraca do łask. Choć prawo nie zabrania trzymania w...
Złodzieje czyszczą konta Polaków w ferie! Wystarczy jedno kliknięcie, by stracić wszystko!

Złodzieje czyszczą konta Polaków w ferie! Wystarcz...

warszawawpigulce.pl 1 неделя назад Planujesz zimowy wypoczynek? Uważaj, bo zamiast na stoku, możesz wylądować na policji! CERT Orange Polska bije na alarm: ruszyła fala bezwzględnych ataków na turystów i hotelarzy. Oszuści są tak sprytni, iż przejmują całe serwery rezerwacyjne, a Twoj...
Wynoś się z mojego mieszkania! – powiedziała mama — Wynoś się — powiedziała mama całkiem spokojnie. Arina uśmiechnęła się drwiąco i oparła się wygodnie na krześle — była pewna, iż to do przyjaciółki zwraca się matka. — Wynoś się z mojego mieszkania! — Natalia odwróciła się do córki. — Lena, widziałaś posta? — przyjaciółka dosłownie wpadła do kuchni, nie zdejmując jeszcze płaszcza. — Arinka urodziła! Trzy czterysta, pięćdziesiąt dwa centymetry. Cały tatuś — też taki zadarty nosek. Obleciałam już wszystkie sklepy, nakupowałam kaftaników. Czemu jesteś taka przybita? — Gratulacje, Natalio. Cieszę się za was — Lena wstała, by nalać przyjaciółce herbaty. — Siadaj, płaszcz choć zdejmij. — Oj, nie mam czasu, żeby tak sobie przesiadywać — Natalia usiadła na brzegu krzesła. — Tyle spraw na głowie. Arinka taka samodzielna, wszystko załatwiła sama, własnym sumptem. Mąż to skarb, mieszkanie wzięli na kredyt, remont kończą. Dumna jestem z mojej córki. Dobrze ją wychowałam! Lena bez słowa postawiła filiżankę przed przyjaciółką. Jasne, dobrze… Gdybyś tylko wiedziała, Natalio… *** Dokładnie dwa lata temu Arina, córka Natalii, przyszła do niej bez zapowiedzi, z zapłakanymi oczami i drżącymi dłońmi. — Ciociu Leno, tylko nie mów mamie, błagam! jeżeli się dowie, dostanie zawału — wyła Arina, gniotąc mokrą chusteczkę. — Arina, uspokój się. Powiedz dokładnie, co się stało? — Lena naprawdę się wtedy przestraszyła. — Ja… w pracy… — Arina pociągnęła nosem. — Ktoś wziął kasę z torebki koleżanki. Pięćdziesiąt tysięcy. Na kamerach widać tylko mnie, jak wchodzę do pokoju, kiedy nikogo nie ma. Ale przysięgam, ciociu Leno, niczego nie ruszałam! Ale powiedzieli: albo zwracam do jutra te pieniądze, albo idą na policję. Podobno mają „świadka”, iż chowałam portfel. To podstęp, ciociu Leno! Ale kto mi uwierzy? — Pięćdziesiąt tysięcy? — Lena zmarszczyła brwi. — A czemu nie poszłaś do ojca? — Poszłam! — Arina znów wybuchła płaczem. — Powiedział, iż to moja wina, nie da mi ani złotówki! „Idź na policję, tam cię nauczą rozumu” — rzucił. Nie wpuścił mnie choćby do mieszkania, darł się przez drzwi. Nie mam już do kogo iść. Mam dwadzieścia tysięcy odłożone, brakuje mi trzydziestu. — A mama? Czemu jej nie powiesz? W końcu to twoja mama. — Nie! Mama mnie zatłucze. I tak ciągle mówi, iż przynoszę jej wstyd, a co dopiero z kradzieżą… Przecież pracuje w szkole, wszyscy ją znają. Proszę, pożycz mi trzy dychy, oddam po dwa–trzy tysiące tygodniowo. Już mam inną pracę! Proszę, ciociu Leno! Lena tak bardzo wtedy żałowała dziewczynę. Dwadzieścia lat, życie całe przed nią, a tu takie piętno. Ojciec odmówił, matka pewnie by zamęczyła… — Każdemu zdarza się pomylić — pomyślała wtedy Lena. Arina nie przestawała płakać. — Dobrze — powiedziała Lena. — Mam te pieniądze. Odkładałam na zęby, ale poczekają. Tylko obiecaj, iż to ostatni raz. I mamie nie powiem ani słowa, skoro tak bardzo prosisz. — Dziękuję! Dziękuję, ciociu Leno! Ratujesz mi życie! — Arina rzuciła się jej na szyję. W pierwszym tygodniu Arina rzeczywiście przyniosła dwa tysiące. Przyszła szczęśliwa, powiedziała, iż wszystko wyjaśnione, żadnej policji, w nowej pracy dobrze. A potem… przestała odpowiadać. Miesiąc, dwa, trzy. Lena widywała ją u Natalii na imprezach, ale Arina zachowywała się, jakby były co najwyżej znajomymi — suche „dzień dobry” i tyle. Lena nie nalegała. Myślała: — Jest młoda, wstydzi się, dlatego unika. Uznała, iż trzydzieści tysięcy to nie powód, by psuć wieloletnią przyjaźń z Natalią. Odpuściła i zapomniała. *** — W ogóle mnie słuchasz? — Natalia pomachała ręką przed twarzą Leny. — O czym rozmyślasz? — A tak, o swoich sprawach — Lena otrząsnęła się. — Słuchaj — Natalia ściszyła głos — spotkałam Ksenię, pamiętasz, nasza była sąsiadka? Wczoraj w sklepie podeszła. Dziwna jakaś. Dopytywała o Arinkę, czy oddała długi. Nie zrozumiałam, o co chodzi. Odpowiedziałam, iż Arinka jest samodzielna i wszystko zarabia sama. Ksenia tylko dziwnie uśmiechnęła się i odeszła. Nie wiesz, Arina kiedyś coś od niej pożyczała? Lena poczuła, jak w środku wszystko się napina. — Nie wiem, Natka. Może drobne jakieś. — Dobra, lecę jeszcze do apteki — powiedziała Natalia, podnosząc się, pocałowała Lenę w policzek i wyszła. Wieczorem Lena nie wytrzymała. Znalazła numer Kseni i zadzwoniła. — Ksenia, cześć, tu Lena. Pytałaś Natalkę dziś o jakieś długi? O co chodziło? W słuchawce rozległ się ciężki westchnienie. — Oj, Lenka… Myślałam, iż wiesz, ty im chyba najbliższa. Dwa lata temu Arina przyszła do mnie — roztrzęsiona, czerwona od płaczu. Opowiadała, iż ją na kradzieży przyłapali w pracy. Mówi, iż musi oddać trzydzieści tysięcy albo więzienie. Błagała, żebym mamie nic nie mówiła, ryczała. Ja głupia pożyczyłam jej te pieniądze. Miała oddać po miesiącu. Zniknęła… Lena ścisnęła telefon w ręce. — Trzydzieści tysięcy? — upewniła się. — Dokładnie tyle? — Tak. Mówiła, iż właśnie tyle jej brakuje. Oddała mi pięć stów po pół roku i przepadła. A potem się dowiedziałam od Wery z trzeciego bloku, iż do niej też z tą samą historią poszła. Wera dała jej czterdzieści tysięcy. A pani Galińska, ich była wychowawczyni, też „ratowała” Arinkę przed więzieniem. Tamta dała jej w ogóle pięćdziesiąt. — Poczekaj… — Lena opadła na kanapę. — Czyli ona wszystkim mówiła to samo? O tę samą kwotę, z tą samą historią? — Wygląda na to, iż tak — głos Kseni stwardniał. — Dziewczyna urządziła „składkę” wśród maminych przyjaciółek. Każdej po trzydzieści—czterdzieści tysięcy. Historię o kradzieży wymyśliła i grała na litości. Przecież wszystkie lubimy Natalię, nie chciałyśmy jej martwić. A Arina te pieniądze przepuściła. Miesiąc później zdjęcia znad morza na Facebooku… — Ja jej też dałam trzydzieści tysięcy — powiedziała cicho Lena. — No widzisz — westchnęła Ksenia krótko. — To już nas z pięć czy sześć. To już nie młodzieńczy błąd, Lena, to zwyczajne oszustwo. Natalia nie ma pojęcia. Chodzi i chwali się córką, a ta — złodziejka! Lena odłożyła słuchawkę. W uszach szumiało. Nie chodziło jej już o pieniądze — pożegnała się z nimi dawno temu. Rozpierał ją wstręt do tego, jak z zimną krwią i cynizmem dwudziestoletnia dziewczyna naciągnęła dorosłe kobiety, wykorzystując ich zaufanie. *** Następnego dnia Lena poszła do Natalii. Nie chciała awantury. Chciała tylko spojrzeć Arinie w oczy. Akurat wróciła ze szpitala i póki w nowym mieszkaniu trwał remont, tymczasowo mieszkała u matki. — O, ciocia Lena! — Arina przywitała się wymuszenie, widząc ją w drzwiach. — Zapraszam na herbatę! Natalia krzątała się przy kuchence. — O, Lenka, siadaj. Czemu nie zadzwoniłaś? Lena usiadła naprzeciwko Ariny. — Arina — zaczęła spokojnie. — Spotkałam ostatnio Ksenię. I Werę. I panią Galińską. Założyłyśmy wczoraj wieczorem Klub „uratowanych od więzienia”. Arina znieruchomiała, pobladła, rzuciła szybkie spojrzenie na matkę. — O czym ty mówisz, Leno? — Natalia się odwróciła. — Arina wie, o czym mówię — Lena nie spuszczała wzroku z dziewczyny. — Pamiętasz tę niefajną historię sprzed dwóch lat? Kiedy prosiłaś mnie o trzydzieści tysięcy? Ksenię – o trzydzieści. Werę – o czterdzieści. Panią Galińską – o pięćdziesiąt. Każda z nas cię ratowała przed więzieniem. Każda myślała, iż jest jedyną, która wie o twoim sekrecie. Ręka Natalii z dzbankiem zadrżała, wrzątek syknął na kuchence. — Jakie pięćdziesiąt tysięcy? — Natalia powoli odstawiła czajnik. — Arina? O czym ona mówi? Pożyczałaś pieniądze od moich przyjaciółek?! choćby od pani Galińskiej?! — Mamo… to nie tak… ja… wszystko oddałam… prawie… — Niczego nie oddałaś, Arina — ucięła Lena. — Przyniosłaś mi dwa tysiące na pokaz i zniknęłaś. Po prostu zebrałaś od nas ponad dwieście tysięcy na wymyśloną historię. Milczałyśmy, bo cię żałowałyśmy. Ale wczoraj zrozumiałam, iż bardziej powinnyśmy żałować siebie. — Arina, popatrz na mnie! Wyłudziłaś pieniądze od moich przyjaciółek?! Wymyśliłaś kradzież, żeby okraść tych, co u mnie piją herbatę?! — Mamo, bardzo potrzebowałam pieniędzy na start! — wrzasnęła Arina. — W ogóle mi nie pomagaliście! Ojciec choćby grosza nie dołożył, a ja musiałam zacząć swoje życie! Co w tym złego? Oni i tak mają kasę, nie wzięłam im ostatniego grosza! Lena poczuła obrzydzenie. Tak to wygląda… — Wszystko jasne. Przepraszam, Natalio, iż to teraz wyciągnęłam, ale nie zamierzam dalej tego tuszować. Nie zamierzam więcej pozwalać się naciągać i oszukiwać. Stałyśmy się dla niej głupimi naiwnymi! Natalia stała przy stole, jej ramiona drżały. — Wynoś się — powiedziała zupełnie spokojnie. Arina uśmiechnęła się lekceważąco i oparła oparcie krzesła — była pewna, iż to do Leny. — Wynoś się z mojego mieszkania! — Natalia odwróciła się do córki. — Spakuj się natychmiast i idź do męża. Nie chcę cię tu widzieć! Arina zbladła. — Mamo, mam dziecko! Nie wolno mi się denerwować! — Nie masz matki, Arina. Matkę miała ta dziewczyna, którą uważałam za uczciwą. Ty jesteś złodziejką. Pani Galińska… Boże, ona codziennie dzwoniła, pytała o was, a ani słowa mi nie powiedziała… Jak ja jej teraz spojrzę w oczy? Arina chwyciła torbę, rzuciła ręcznikiem o podłogę. — Udławcie się tymi pieniędzmi! — wrzasnęła. — Stare malwy! Obie się wypchajcie! Wpadła do pokoju, chwyciła nosidełko z dzieckiem i wyleciała z mieszkania. Natalia opadła na krzesło, zakrywając twarz dłońmi. Lena poczuła wstyd. — Przepraszam, Natalio… — Nie, Lena… To ja przepraszam ciebie. Za to, iż wychowałam taką… oszustkę. Naprawdę wierzyłam, iż sama się dorobiła, a ona… Boże, co za wstyd… Lena pogłaskała przyjaciółkę po ramieniu, a Natalia rozpłakała się. *** Po tygodniu mąż Ariny, blady i poszarzały, odwiedził wszystkie „wierzycielki”, przepraszał bez podnoszenia wzroku. Obiecał, iż oddadzą wszystko. I rzeczywiście, zaczęły się przelewy — pięćdziesiąt tysięcy za córkę oddała pani Galińska, resztę Natalia. Lena nie miała wyrzutów sumienia. Oszustka na taką nauczkę zasłużyła. Prawda?

Wynoś się z mojego mieszkania! – powiedziała mama ...

newskey24.com 1 неделя назад Wynoś się z mojego mieszkania! powiedziała matka Wynoś się powiedziała całkiem spokojnie Zofia, matka. Weronika tylko się uśmiechnęła i rozparła wygodnie na krześle była przekonana, iż matka kieruje te słowa do jej przyjaciółki. Wynoś się z mojego mi...
39-latek zatrzymany w Trzemesznie. Był poszukiwany za napad na seniorkę

39-latek zatrzymany w Trzemesznie. Był poszukiwany...

moje-gniezno.pl 1 неделя назад Policjanci z Komisariatu Policji w Trzemesznie zatrzymali 39-letniego mężczyznę, który był poszukiwany w związku z poważnymi przestępstwami. Do interwencji doszło w sobotę, 10 stycznia 2026 roku, na terenie dworca kolejowego w Trzemesznie. O pomoc fu...
Napad z bronią na Manhattanie. Napastnicy ukradli karty z Pokemonami

Napad z bronią na Manhattanie. Napastnicy ukradli ...

wiadomosci.onet.pl 1 неделя назад Niezidentyfikowani sprawcy obrabowali sklep z Pokemonami w Nowym Jorku. Przestępcy weszli z bronią do lokalu na Manhattanie i ukradli karty oraz ponad 110 tys. dol., czyli w przeliczeniu ok. 400 tys. zł. Według relacji właścicieli złodzieje dobrze wi...
Mniej/Więcej – Jak dbamy o bezpieczeństwo dzieł sztuki?

Mniej/Więcej – Jak dbamy o bezpieczeństwo dzieł sz...

radio.lublin.pl 1 неделя назад W „Mniej/Więcej” porozmawiamy o tym, jak muzea i galerie dbają o bezpieczeństwo dzieł sztuki. Złodzieje, pożar, odwiedzający – co najbardziej zagraża dziełom sztuki? Jak wygląda transport drogocennych obrazów i rzeźb? Z jakimi wyzwaniami mierzą się k...
17.01.2026 Mniej/Więcej – Jak dbamy o bezpieczeństwo dzieł sztuki?

17.01.2026 Mniej/Więcej – Jak dbamy o bezpieczeńst...

radio.lublin.pl 1 неделя назад W „Mniej/Więcej” porozmawiamy o tym, jak muzea i galerie dbają o bezpieczeństwo dzieł sztuki. Złodzieje, pożar, odwiedzający – co najbardziej zagraża dziełom sztuki? Jak wygląda transport drogocennych obrazów i rzeźb? Z jakimi wyzwaniami mierzą się k...
Sen o kradzieży pieniędzy – psychologiczna analiza symboli

Sen o kradzieży pieniędzy – psychologiczna analiza...

qualitymagazyn.pl 1 неделя назад Nocne obrazy, w których ktoś zabiera pieniądze, zwykle nie są przypadkowe. Rzadko opowiadają o realnej kradzieży, częściej o tym, co dzieje się w psychice….
Włamanie na plebanii w Ostródzie. Łupem złodziei padły gotówka oraz narzędzia

Włamanie na plebanii w Ostródzie. Łupem złodziei p...

wiadomosci.onet.pl 1 неделя назад Na plebanii na Mazurach doszło do zuchwałej kradzieży. Złodzieje wynieśli gotówkę, nagłośnienie oraz elektronarzędzia o wartości ponad 5,5 tys. zł — informuje Radio Olsztyn. Sprawę bada policja.
Wyprosili ich z klubu, wtedy pobili i okradli 23-latka

Wyprosili ich z klubu, wtedy pobili i okradli 23-l...

nadmorski24.pl 1 неделя назад Pobili 23-latka, a następnie zabrali mu telefon. Wcześniej zostali wyproszeni z lokalu. Sprawa w najbliższym czasie znajdzie swój finał na sali sądowej.
English (US) English (US) · Polish (PL) Polish (PL) · Russian (RU) Russian (RU) ·
Kontakt · Regulamin · O nas ·

© POLSHA 2026. Все права защищены