СДОБНАЯ ВЫПЕЧКА

GORZKI CHLEB

I wciąż ten chocholi taniec niemocy

Bezsilność Narodu z przekleństwem zdrady

Gdy mielą nas krwawo żarna historii

W nas ciągle niemoc klęsk i zagłady

To kłamstwo cieniem kładzie się na Tobie

I cuchnie jak padlina rzucona pod próg

Ojczyzno moja duszno w moim kraju

Znów zdrajca łasi się do Twoich nóg

Wciąż ten niedowład podłego sumienia

Niczym gangrena żre nas bez litości

I wciąż cierpimy bezsilni i słabi

Na brak Honoru...Dumy...i Godności..!

Zdrajca u szczytu chorej demokracji

Drwi z polskości oraz wolności Ducha

Czerwony łajdak ubliża Polakom

Dziś antypolską narracją komucha

Kłamca publicznie stawia nam warunki

Gorzki to dla nas i niewdzięczny chleb

Bo pamiętamy przecież iż człowiek honoru

Gdy tylko go utracił - strzelał sobie w łeb !