Президент Evergrande Сюй Цзя Инь признаётся вины в суде в Шэньчжэне

chiny24.com 5 часы назад

W dniach 13–14 kwietnia 2026 roku Sąd Ludowy Średniej Instancji w Shenzhen, w prowincji Guangdong, przeprowadził pierwszą rozprawę w sprawie wniesionej przez Prokuraturę Ludową w Shenzhen przeciwko podmiotom oskarżonym:

  • spółce Evergrande Group Co., Ltd.,
  • spółce Evergrande Real Estate Group Co., Ltd. oraz
  • Xu Jia Yin, byłemu prezesowi grupy.

To nie tylko sprawa karna, ale również symboliczne zamknięcie pewnej epoki w chińskim sektorze nieruchomości. Xu Jia Yin, niegdyś jeden z najbogatszych ludzi Chin, dziś stoi przed sądem oskarżony o przestępstwa, które doprowadziły do największego upadłościowego wstrząsu w historii chińskiej gospodarki.

Oskarżenie obejmuje siedem kategorii przestępstw gospodarczych:

  1. Nielegalne przyjmowanie depozytów publicznych – pozyskiwanie środków od obywateli bez wymaganych licencji;
  2. Oszustwa fundraising – wprowadzanie inwestorów w błąd co do ryzyka i przeznaczenia kapitału;
  3. Nielegalne udzielanie kredytów – działalność pożyczkowa poza ramami regulacyjnymi;
  4. Oszukańcza emisja papierów wartościowych – fałszowanie danych finansowych w prospektach emisyjnych;
  5. Nieprawidłowe ujawnianie istotnych informacji – ukrywanie strat i zobowiązań przed rynkiem;
  6. Przekupstwo – korupcyjne praktyki w relacjach z urzędnikami i partnerami;
  7. Sprzeniewierzenie mienia i nielegalne wykorzystanie środków – w przypadku Xu Jia Yina osobiście.

To nie jest lista „nieprawidłowości”. To systemowy opis mechanizmów, które pozwoliły Evergrande rosnąć przez dekady, ignorując ryzyko i regulacje.

Fakt, iż Xu Jia Yin przyznał się do winy i wyraził skruchę, ma znaczenie procesowe i symboliczne. Z perspektywy prawa chińskiego, przyznanie się do winy może wpłynąć na łagodniejszy wymiar kary. Z perspektywy politycznej – wysyła sygnał, iż choćby najpotężniejsi przedsiębiorcy podlegają prawu.

Jednocześnie warto pamiętać, iż proces Evergrande toczy się w specyficznym kontekście: chiński rząd aktywnie „odchudza” sektor nieruchomości, redukując zależność gospodarki od spekulacyjnego boomu mieszkaniowego. Wyrok w tej sprawie może stać się wzorcem dla postępowań wobec innych zadłużonych deweloperów.

W rozprawie jako obserwatorzy uczestniczyli przedstawiciele Ogólnochińskiego Zgromadzenia Przedstawicieli Ludowych, Ludowej Politycznej Konferencji Konsultatywnej Chin, krewni oskarżonych oraz przedstawiciele inwestorów, których środki zostały zaangażowane w działalność grupy Evergrande.

Proces stał się wydarzeniem o wymiarze społecznym. Udział krewnych oskarżonych i przedstawicieli inwestorów podkreśla ludzki wymiar sprawy: za liczbami w bilansach stoją rodziny, które straciły oszczędności, pracownicy, którzy utracili zatrudnienie, nabywcy mieszkań, którzy czekają na dokończenie inwestycji.

O terminie ogłoszenia wyroku sąd poinformuje po przeprowadzeniu dodatkowych prac nad zebranym materiałem.

China Evergrande Group była jednym z największych deweloperów mieszkaniowych w Chinach, a zarazem przykładem agresywnego wzrostu finansowanego długiem. Firma została założona w 1996 r. w Kantonie (Guangzhou). Z małego dewelopera lokalnego wyrosła na ogólnokrajowy konglomerat z setkami projektów nieruchomościowych i szeroką dywersyfikacją działalności.

Model wzrostu Evergrande polegał przede wszystkim na bardzo szybkim rozwijaniu projektów mieszkaniowych, ale z czasem grupa zaczęła lokować kapitał również poza podstawową działalnością. Spółka działała nie tylko w nieruchomościach, ale także w obszarach energii, rozrywki, zdrowia, ubezpieczeń i technologii . Na przykład w 2018 r. Evergrande zawarła porozumienie inwestycyjne o wartości 1,6 mld USD związane z rozwojem technologii i nowych źródeł energii, a także inwestowała w badania biotechnologiczne na Harvardzie; ponadto przejmowała firmy produkujące pojazdy elektryczne w Stanach Zjednoczonych, Wielkiej Brytanii i Szwecji.

Na stronie grupy wymieniano także przedsięwzięcia takie jak:

  • Evergrande Mineral Water Group,
  • Evergrande Grain & Oil Group,
  • Evergrande Dairy Group,
  • Hengda Hotels & Resorts,
  • Evergrande Football Club,
  • Evergrande Football School,
  • Evergrande Cinemas i
  • Evergrande Music.

Pod koniec drugiej dekady XXI w. konglomerat zaczął wykazywać problemy dotyczące możliwości realizacji zarówno bieżących obowiązań wobec kontrahentów, jak i wykupu ogromnej liczby obligacji. Kontrole przeprowadzone w spółkach grupy wykazały strukturalne nieprawidlowości. Firma działała raczej wedle schematu Ponziego, aniżeli jako rzeczywiste przedsiębiorstwo prowadzące rzetelną działaność gospodarczą. Kolejne działania firmy finansowane były z pieniędzy kolejnych, oszukiwanych inwestorów i klientów (nabywców mieszkań, które miały zostać wybudowane w przyszłości).

Raport roczny za 2021 r. przygotowany przez zewnętrznych audytorów wykazał stratę netto całej grupy w wysokości 686,22 mld RMB, z czego 476,04 mld RMB przypadało akcjonariuszom spółki dominującej. Raport za 2022 r. pokazał stratę netto 125,81 mld RMB, z czego 105,91 mld RMB przypadało akcjonariuszom spółki dominującej
Łącznie dało to około 812,03 mld RMB straty netto za lata 2021–2022 na poziomie całej grupy, albo około 581,95 mld RMB straty przypisanej akcjonariuszom spółki dominującej.

Po stronie zadłużenia skala problemu była jeszcze większa. Już w 2021 r. Evergrande nie była w stanie obsłużyć około 305 mld USD długu. Wedle dokumentów z 2024 r. spółka była winna około 300 mld USD, w tym około 20 mld USD długu offshore, przy aktywach rzędu 240 mld USD.

Źródła:

sz.people.com.cn
news.cn
caixin.com

Autor: 梁安基 Andrzej Z. Liang, 上海 Shanghai, 中国 Chiny

e-mail: [email protected]

Redakcja: Leszek B. Ślazyk

e-mail: [email protected]

© www.chiny24.com

Читать всю статью