Amerykańska kampania wojskowa przeciwko Iranowi jest częścią wielkiejstrategii Trumpa przeciwko Chinom
Trump twierdził, iż amerykańska kampania wojskowa przeciwko Iranowi ma "bronić narodu amerykańskiego", podczas gdy wielu krytyków twierdziło (żartem lub nie), iż ma to odwrócić uwagę od akt Epsteina, ale niewielu obserwatorów zdaje sobie sprawę, iż tak naprawdę chodzi o Chiny. Wyjaśniono tutaj, iż Trump 2.0 "postanowił stopniowo pozbawiać Chiny dostępu do rynków i zasobów, najlepiej poprzez serię umów handlowych, aby nadać USA pośrednią dźwignię niezbędną do pokojowego zablokowania wzrostu potęgi Chin."
Rozwijając temat: "Umowy handlowe USA z UE i Indiami mogą ostatecznie doprowadzić do ograniczenia dostępu Chin do ich rynków pod groźbą karnych ceł, jeżeli odmówią. Równolegle, specjalna operacja USA w Wenezueli, presja na Iran oraz jednoczesne próby podporządkowania Nigerii i innych czołowych producentów energii mogą ograniczyć dostęp Chin do zasobów niezbędnych do napędzania wzrostu ich supermocarstwa." Wymiar zasobów istotny dla Iranu jest kluczową częścią amerykańskiej "Strategii zaprzeczania".
To pomysł podsekretarza ds. wojny ds. polityki Elbridge'a Colby'ego, a został rozwinięty w tej analizie z początku stycznia. Jak napisano, "wpływ USA na eksport energii i powiązania handlowe Wenezueli, a być może niedługo także Iranu i Nigerii z Chinami, mógłby zostać wykorzystany jako broń poprzez groźby ograniczenia lub odcięcia w równolegle z presją na sojuszników z Zatoki Perskiej, by zrobili to samo w realizacji tego celu", czyli wymuszanie Chin do nieograniczonego statusu partnera juniora wobec USA poprzez nierówną umowę handlową.
Większość obserwatorów to przeoczyła, ale nowa Strategia Bezpieczeństwa Narodowego zakłada ostatecznie "zrównoważenie gospodarki Chin na konsumpcję gospodarstw domowych". To eufemizm radykalnej przebudowy globalnej gospodarki poprzez wcześniej opisane środki, czyli ograniczenie dostępu Chin do rynków i zasobów odpowiedzialnych za wzrost supermocarstw, tak aby nie pozostawały one już "fabryką świata" i tym samym zakończyły erę bycia jedynym systemowym rywalem USA. Następnie przywrócono unipolarność pod przewodnictwem USA.
Wracając do Iranu, "[to] stanowiło około 13,4% z całkowitej ilości ropy [Chiny] importowanej drogą morską o 10,27 mln baryłek dziennie w zeszłym roku, według Kplera, dlatego USA chcą kontrolować, ograniczać lub całkowicie odciąć ten przepływ. "Plan A" polegał na osiągnięciu tego drogą dyplomatyczną, by powtórzyć wenezuelski model wewnętrzny po pojmaniu Maduro. Iran flirtował z tym, ale nie zobowiązał się, ponieważ oznaczałoby to strategiczną kapitulację kraju, stąd Trump zatwierdził działania militarne w celu osiągnięcia tego celu.
W dążeniu do tego Trump obiecał IRGC w swoim nagraniu zapowiadającym kampanię wojskową swojego kraju przeciwko Iranowi, iż otrzymają immunitet, jeżeli złożą broń. To wzmacnia wyżej wspomniane twierdzenie, iż USA chcą powtórzyć model wenezuelski, ponieważ silnie sugeruje, iż przewiduje on nowo powiązane z USA IRGC jako rządzącego Iranem w okresie politycznym przed nowymi wyborami, tak jak nowo powiązane z USA wenezuelskie służby bezpieczeństwa rządzą swoim krajem podczas obecnego okresu politycznego.
Taki scenariusz zapobiegłby możliwej "balkanizacji" Iranu, zachowując państwo, które mogłoby następnie wznowić swoją wcześniejszą rolę jednego z głównych regionalnych sojuszników USA, co mogłoby następnie pomóc wysiłkom Azeryjsko-Tureckiej Osi w projekcji wpływów zachodnich na całym południowym peryferiach Rosji. W takim przypadku USA jednocześnie uzyskałyby bezprecedensową przewagę surowcową nad Chinami poprzez kontrolę zastępczą nad irańskim przemysłem naftowym i gazowym, jednocześnie zacieśniając otoczenie Rosji, co byłoby potężnym ciosem dla wielobiegunów.
https://korybko.substack.com/p/the-us-military-campaign-against
