Amerykański establishment zszokowany szybkim i paradoksalnym postępem „śmiertelności” uderzeń Iranu

Symplicjusz 22 lipca 2026 r. simplicius76/us-establishment-shell-shocked-by

Komentatorzy prasy amerykańskiej w dalszym ciągu wyrażają wielkie zdumienie paradoksalnie rosnącym potencjałem Iranu :

wsj.com/politics/irans-missiles-have-gotten-faster-and-deadlier-the-big-question-is-how

Streszczenie artykułu dla tych, którzy nie chcą czytać go w całości:

Irańskie pociski stają się szybsze i bardziej zaawansowane, pomimo ataków ze strony USA i Izraela– The Wall Street Journal.

Pomimo nalotów USA i Izraela na infrastrukturę wojskową, magazyny i fabryki, Iran zachował znaczną część swojego arsenału balistycznego (szacowanego na tysiące sztuk) oraz zdolność do dalszego rozwoju i produkcji nowej broni.

Publikacja podkreśla, iż ​​z czasem Iran przesunął swoją uwagę z powolnych dronów i przestarzałych pocisków na gwałtownie działające pociski balistyczne na paliwo stałe o wysokiej celności. Nowe modyfikacje pocisków są szybsze w przygotowaniu do wystrzelenia i mają manewrujące głowice, co znacznie komplikuje ich przechwytywanie.

Dla sił izraelskich i amerykańskich przechwytywanie potężnych uderzeń balistycznych wymaga ciągłego wydatkowania drogich systemów przeciwrakietowych (takich jak Arrow 3, THAAD i Patriot), których zapasy są ograniczone. Dziennik „Wall Street Journal” zauważa, iż ​​Iran nauczył się wykorzystywać słabości wielowarstwowych systemów obrony przeciwrakietowej, atakując je jednocześnie dziesiątkami gwałtownie poruszających się celów.

Zaczyna się od otwieracza:

Po prawie pięciu miesiącach wojnyirański potencjał rakietowy pozostaje śmiercionośny.Co najmniej dwóch żołnierzy amerykańskich zginęło w Jordanii w sobotę w wyniku irańskiego ataku rakietami balistycznymi i dronami.

Nikt nie potrafi pojąć, jak to możliwe, iż pod presją „bezprecedensowych” bombardowań ze strony USA, które rzekomo „poniżają” Iran do niepoznania, kraj ten może przez cały czas zwiększać siłę rażenia swoich ataków.

W artykule zauważono, iż Stany Zjednoczone próbują zidentyfikować „dodatkowe szczątki” na terenie tej samej jordańskiej bazy lotniczej, w której niedawno zginęli amerykańscy żołnierze, co oznacza, iż ​​wcześniejsze pogłoski o jeszcze większej liczbie ofiar pochowanych pod gruzami są prawdopodobnie prawdziwe:

Ponadto, amerykańscy urzędnicy pracowali w niedzielę nad identyfikacją kolejnych szczątków ludzkich znalezionych na miejscu zdarzenia w Jordanii, ponieważ trzeci żołnierz przez cały czas pozostaje zaginiony po ataku. Kolejny żołnierz USA zginął w ten weekend podczas kontrolowanej detonacji irańskiego drona szturmowego w północnym Iraku.

Wracając jednak do głównego pytania WSJ:

W dalszej części tekstu podkreślono twierdzenia Trumpa z początku czerwca, iż ​​irańska armia została „całkowicie zniszczona”, zestawiając to z paradoksalnym uświadomieniem sobie, iż irańskie rakiety balistyczne stają się coraz „szybsze” i „bardziej zwrotne”, co świadczy o tym, iż armia „dostosowuje się, a niekoniecznie rozpada”.

Wywołało to kakofonię zdziwienia w mediach głównego nurtu, które teraz zmagają się z pytaniem, skąd Iran bierze tę cudowną „nową technologię”.

Trump, przyznając, iż Iran „coś przemycił” w Jordanii, obwinia jordańskich operatorów obrony powietrznej, twierdząc, iż gdyby byli tam inni , lepsi operatorzy, Stany Zjednoczone nie poniosłyby takich strat.

Czyli Stany Zjednoczone nie mogą pozwolić sobie na to, żeby ich operatorzy chronili ich własne bazy i wojska? Co jest grane?

Najlepszym dowodem na tę „nowo odkrytą” zdolność Iranu jest seria wyciekłych zdjęć, rzekomo wykonanych w miejscu, gdzie znajdowała się amerykańska baza w Jordanii – przeczytaj fragment zaznaczony na czerwono:

Z tego co słyszałem, otrzymujemy dane dotyczące przewidywanego uderzenia, ale rakiety zmieniają trajektorię wielokrotnie w trakcie lotu, więc ostrzeżenia dotyczące przewidywanego uderzenia są bezużyteczne.

Dane dotyczące celów są ewidentnie przekazywane Iranowi z Chin i Rosji, ponieważ to, na co oddziałują i co atakują, jest niezwykle precyzyjne.

Jaki jest prawdziwy sekret tej nowo odkrytej dokładności? Czy to chińsko-rosyjskie namierzanie, czy też bardziej kwestia zwiększonego potencjału rakietowego Iranu?