Ben Gwir, minister bezpieczeństwa narodowego Izraela, powiedział w nagranej rozmowie, iż izraelska armia powinna prowadzić w Strefie Gazy “celowane zabójstwa” i eliminować “każdej nocy od 30 do 40 osób”. Nagranie ujawniono w niedzielę 16 sierpnia 2026 roku. W tej samej rozmowie polityk stwierdził, iż w Gazie są “ludzie, którzy nie zasługują na życie”, i iż “nie powinni żyć”. Rozmówcą był Rom Brasławski, były izraelski zakładnik przetrzymywany przez Hamas. Te słowa padają po prawie trzech latach wojny, w której zginął jeden Polak, ponad pół tysiąca pracowników humanitarnych i dziesiątki tysięcy cywilów.
Co dokładnie powiedział Ben Gwir
Wypowiedź padła w podcaście. Ben Gwir tłumaczył w nim swój sprzeciw wobec decyzji premiera Binjamina Netanjahu, który po wejściu w życie rozejmu ograniczył uderzenia w Strefie Gazy. Minister uznał to za błąd i przedstawił własny postulat: powrót do celowanych zabójstw w liczbie od 30 do 40 osób na dobę.
Agencja Associated Press, która opisała nagranie, zwróciła uwagę, iż postulat nie jest ograniczony do osób stanowiących bezpośrednie zagrożenie. Al Jazeera przytoczyła zdanie: “Są tam ludzie, którzy nie zasługują na życie. Nie powinni żyć”. W polskich przekazach agencyjnych pojawiło się także sformułowanie “to choćby nie są ludzie”.
W tym samym nagraniu Ben Gwir powiedział, iż postrzega “całą Gazę jako naszą”, opowiedział się za trwałym opuszczeniem Strefy przez jej mieszkańców i odrzucił rozwiązania pośrednie słowami: “Żadnej emigracji dla terrorystów, nic, tylko wybijać ich jednego po drugim”. Obiecał też rozmówcy, iż umożliwi mu osobisty udział w wykonywaniu wyroków śmierci na Palestyńczykach na podstawie forsowanej przez siebie ustawy.
Do publikacji tego tekstu ani Ben Gwir, ani Kancelaria Premiera Izraela nie odniosły się do krytyki nagrania.
Kim jest Itamar Ben Gwir
Itamar Ben Gwir kieruje resortem odpowiadającym w Izraelu za policję i bezpieczeństwo wewnętrzne. Urząd objął w 2022 roku, gdy Netanjahu potrzebował jego ugrupowania do zbudowania większości parlamentarnej.
Zanim wszedł do rządu, izraelskie sądy skazały go osiem razy. Wyroki objęły między innymi podżeganie do rasizmu oraz wspieranie organizacji terrorystycznej – to skazanie zapadło w 2007 roku. Chodziło o środowisko Kach, partię rabina Meira Kahane, uznaną przez Izrael za organizację terrorystyczną i w 2008 roku wpisaną na listy terrorystyczne. Ben Gwir publicznie deklaruje podziw dla Kahane.
Przez lata w salonie Ben Gwira wisiał portret Barucha Goldsteina, osadnika, który w 1994 roku zastrzelił 29 modlących się muzułmanów w Hebronie. Polityk zapowiedział zdjęcie portretu w 2020 roku, gdy zabiegał o koalicję z Naftalim Bennettem.
W sierpniu 2023 roku, już jako minister, Ben Gwir stwierdził, iż prawo jego rodziny do swobodnego poruszania się po Zachodnim Brzegu jest “ważniejsze niż prawo do poruszania się Arabów”. Konsekwentnie sprzeciwiał się kolejnym próbom zawieszenia broni w Strefie Gazy.
Bilans wojny, do której odnosi się ta wypowiedź
Według stanu na 3 maja 2026 roku w konflikcie zginęło co najmniej 75 811 osób. Ministerstwo Zdrowia Strefy Gazy podaje ponad 73 770 zabitych Palestyńczyków; izraelskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych podaje ponad 2039 zabitych Izraelczyków.
Struktura ofiar po stronie palestyńskiej jest przedmiotem odrębnych badań. Analiza Instytutu Maxa Plancka z listopada 2025 roku wykazała, iż 27 procent zabitych przemocą stanowiły dzieci poniżej piętnastego roku życia, a 24 procent kobiety. Dane Ministerstwa Zdrowia Strefy Gazy z września 2025 roku wskazywały, iż dzieci stanowiły co najmniej 30 procent spośród 64 231 ofiar odnotowanych do tamtej daty.
Do tego dochodzą grupy zawodowe, które w konflikcie zbrojnym podlegają szczególnej ochronie:
- ponad 560 pracowników organizacji humanitarnych, w tym 391 pracowników UNRWA
- 270 dziennikarzy i pracowników mediów
- ponad 400 pracowników ochrony zdrowia, według organizacji Healthcare Workers Watch-Palestine
Te liczby są punktem odniesienia dla wypowiedzi o “30 do 40 osobach każdej nocy”. Postulat ministra oznacza dopisywanie do tego bilansu od 900 do 1200 osób miesięcznie.
Damian Soból i konwój World Central Kitchen
Polska ofiara tej wojny zginęła 1 kwietnia 2024 roku.
Tego dnia, między godziną 23:09 a 23:13, izraelskie drony wystrzeliły trzy pociski w konwój organizacji humanitarnej World Central Kitchen. Trzy oznakowane samochody jechały trasą wcześniej uzgodnioną z izraelską armią, wyznaczoną przez Organizację Narodów Zjednoczonych jako korytarz pomocowy.
Przebieg ataku ma znaczenie. Po uderzeniu w pierwszy pojazd ocalali przesiedli się do drugiego – drugi został trafiony. Ocalali z drugiego przesiedli się do trzeciego – trzeci został trafiony. Zginęło siedem osób:
- Damian Soból, 35 lat, obywatel Polski
- Saif Abu Taha, 26 lat, Palestyńczyk, kierowca
- Lalzawmi “Zomi” Frankcom, 43 lata, Australijka
- James Henderson, 33 lata, Brytyjczyk
- John Chapman, 57 lat, Brytyjczyk
- James Kirby, 47 lat, Brytyjczyk
- Jacob Flickinger, 33 lata, obywatel Kanady i Stanów Zjednoczonych
Śledztwo izraelskiej armii uznało uderzenia za poważne naruszenie zasad użycia siły. Ustalono, iż dowódcy błędnie zidentyfikowali cele i nie przekazali oddziałom informacji o uzgodnionym przejeździe konwoju. W dokumencie znalazło się zdanie, iż wobec drugiego i trzeciego pojazdu nie było żadnych informacji o uzbrojonych ludziach, a mimo to zostały ostrzelane “bez realnego powodu”.
Konsekwencje personalne: zwolniono jednego majora i jednego pułkownika, upomniano trzech wyższych dowódców, w tym dowódcę Dowództwa Południowego Jarona Finkelmana. Nikomu nie postawiono zarzutów karnych.
Polskie śledztwo prowadzi Prokuratura Okręgowa w Przemyślu, z kwalifikacją z artykułu 148 paragraf 2 punkt 4 Kodeksu karnego, czyli zabójstwa z użyciem materiałów wybuchowych. Za pośrednictwem Prokuratury Krajowej i Ministerstwa Sprawiedliwości skierowano do władz Izraela i Palestyny wnioski o pomoc prawną: o przekazanie zgromadzonych materiałów, o wydanie ostrzelanego pojazdu i o przesłuchanie świadków. Prokuratura współpracuje z Międzynarodową Komisją Humanitarną do spraw Ustalania Faktów z siedzibą w Bernie.
Śledztwo było wielokrotnie przedłużane. Nie doprowadziło do postawienia zarzutów nikomu.
Szkoły i schroniska, w których ginęli ludzie
Szkoły UNRWA w Strefie Gazy przestały w czasie tej wojny pełnić funkcję oświatową. Stały się schronieniem dla wysiedlonych, i jako schronienia były trafiane.
UNRWA opisywała ostrzeliwanie swoich szkół ze schroniącymi się w nich ludźmi jako zjawisko powtarzalne, nie incydentalne. Serwis informacyjny Organizacji Narodów Zjednoczonych opisał w maju 2025 roku podwójne uderzenie w budynek szkolny pełniący funkcję schronu, w którym zginęło 30 osób. Wcześniej, w ataku na szkołę w Nusajrat, zginęło 18 osób, w tym pracownicy Organizacji Narodów Zjednoczonych. BBC informowała o uderzeniu w szkołę ONZ, w którym zginęło co najmniej 35 osób. W lipcu 2024 roku w kolejnym ataku na szkołę zginęły co najmniej 23 osoby.
Schemat powtarza się w każdym z tych przypadków: budynek o znanych współrzędnych, zgłoszony stronie izraelskiej jako obiekt cywilny, wypełniony ludźmi bez innego miejsca do spania.
Głód, który został potwierdzony formalnie
22 sierpnia 2025 roku klasyfikacja IPC, czyli mechanizm oceny bezpieczeństwa żywnościowego uznawany przez agendy Organizacji Narodów Zjednoczonych, po raz pierwszy w historii potwierdziła stan klęski głodu na Bliskim Wschodzie. Objął on gubernatorstwo Gaza.
W chwili ogłoszenia w warunkach głodu znajdowało się ponad 500 tysięcy osób. Prognoza na koniec września 2025 roku mówiła o ponad 640 tysiącach ludzi w katastrofalnym braku bezpieczeństwa żywnościowego i o 1,14 miliona w stanie zagrożenia.
Dane o dzieciach są osobną kategorią. Tylko w lipcu 2025 roku zidentyfikowano ponad 12 tysięcy dzieci z ostrym niedożywieniem, co oznaczało sześciokrotny wzrost od początku roku. Blisko jedna czwarta z nich cierpiała na ciężką postać. Prognoza mówiła o 43 400 dzieci zagrożonych śmiercią z niedożywienia do czerwca 2026 roku – to potrojenie szacunku sprzed miesiąca. Ponad jedna trzecia ludności Strefy przez całe dni nie jadła nic.
Głód nie był skutkiem nieurodzaju. Był skutkiem decyzji o dostępie pomocy – i właśnie w tej postaci trafił do aktu oskarżenia przed międzynarodowym trybunałem.
Co ustaliły trybunały i Organizacja Narodów Zjednoczonych
To jest miejsce, w którym słowo “zbrodnia” przestaje być publicystyką i staje się kwalifikacją prawną wpisaną do dokumentów.
21 listopada 2024 roku Izba Przygotowawcza I Międzynarodowego Trybunału Karnego wydała nakazy aresztowania wobec premiera Binjamina Netanjahu i byłego ministra obrony Joawa Galanta. Trybunał odrzucił przy tym izraelskie zarzuty co do swojej jurysdykcji. Zarzuty obejmują zbrodnie wojenne – głodzenie ludności cywilnej jako metodę prowadzenia wojny oraz umyślne kierowanie ataków przeciwko ludności cywilnej – oraz zbrodnie przeciwko ludzkości: morderstwo, prześladowanie i inne nieludzkie czyny. Trybunał uznał, iż istnieją uzasadnione podstawy do przypisania im odpowiedzialności za okres od co najmniej 8 października 2023 do co najmniej 20 maja 2024 roku. Nakazy pozostają w mocy, a 125 państw-stron Statutu Rzymskiego ma obowiązek zatrzymać obu polityków na swoim terytorium.
16 września 2025 roku Niezależna Międzynarodowa Komisja Śledcza Organizacji Narodów Zjednoczonych opublikowała raport stwierdzający, iż Izrael dopuścił się w Strefie Gazy ludobójstwa. Komisja uznała za spełnione cztery z pięciu czynów wymienionych w Konwencji w sprawie zapobiegania i karania zbrodni ludobójstwa z 1948 roku: zabijanie Palestyńczyków, powodowanie poważnego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia psychicznego, umyślne stwarzanie warunków życia obliczonych na fizyczne zniszczenie grupy oraz stosowanie środków mających na celu wstrzymanie urodzin. Za publiczne podżeganie do ludobójstwa Komisja wskazała imiennie premiera Binjamina Netanjahu, prezydenta Icchaka Herzoga i byłego ministra obrony Joawa Galanta.
Izraelskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych odrzuciło raport, nazywając go “zniekształconym i fałszywym” oraz wzywając do likwidacji Komisji. Ambasador Daniel Meron stwierdził, iż dokument opiera się wyłącznie na przekazach Hamasu.
Równolegle Międzynarodowy Trybunał Sprawiedliwości rozpoznaje skargę Republiki Południowej Afryki przeciwko Izraelowi, złożoną na podstawie Konwencji o ludobójstwie. W styczniu 2024 roku Trybunał orzekł środki tymczasowe, zobowiązując Izrael między innymi do zapobiegania czynom objętym Konwencją i do umożliwienia dostarczania pomocy humanitarnej. Postępowanie co do meritum trwa.
Żadna z tych instytucji nie jest organem palestyńskim ani propalestyńskim. Międzynarodowy Trybunał Karny powstał na mocy traktatu ratyfikowanego przez 125 państw, w tym Polskę. Ustalenia, o których mowa, nie są opinią publicystów.
Sankcje pięciu państw, które niczego nie zmieniły
10 czerwca 2025 roku Wielka Brytania, Kanada, Australia, Nowa Zelandia i Norwegia nałożyły sankcje personalne na Ben Gwira oraz ministra finansów Becalela Smotricza. Objęły one zakaz wjazdu i zamrożenie aktywów.
Ówczesny brytyjski szef dyplomacji David Lammy uzasadnił decyzję tym, iż obaj politycy “podżegali do skrajnej przemocy i poważnych naruszeń praw człowieka Palestyńczyków”. Był to rzadki przypadek, gdy państwa zachodnie objęły sankcjami urzędujących ministrów demokratycznego sojusznika.
Nagranie z 16 sierpnia 2026 roku pokazuje skalę skuteczności tego narzędzia. Rok po sankcjach Ben Gwir pozostaje w rządzie i formułuje postulaty dalej idące niż te, które do sankcji doprowadziły. Al Jazeera odnotowała, iż restrykcje “nie wpłynęły na jego działania”.
Po ujawnieniu nagrania część amerykańskich środowisk proizraelskich wezwała Netanjahu do usunięcia ministra z gabinetu.
Rozejm, który nie zatrzymał zabijania
Rozejm w Strefie Gazy obowiązuje od 10 października 2025 roku. Po dziewięciu miesiącach porozumienie tkwi w pierwszej fazie – doszło do przerwania walk na dużą skalę i do wymiany zakładników, ale druga faza pozostaje niewdrożona.
Nieuruchomione są cztery jej filary: odbudowa Strefy, rozbrojenie Hamasu, wycofanie wojsk izraelskich i przekazanie zarządu stronie palestyńskiej. Komitet powołany do zarządzania Gazą działa z Kairu. Izrael kontroluje około 70 procent terytorium Strefy i zbudował na nim czterdzieści posterunków wojskowych.
Zabijanie nie ustało wraz z podpisem. Weryfikacja Organizacji Narodów Zjednoczonych wykazała, iż od października 2025 do kwietnia 2026 roku zginęło 629 osób, w tym 269 kobiet i dzieci. Od połowy kwietnia do połowy lipca 2026 roku zginęło ponad 300 kolejnych Palestyńczyków. Strona izraelska podaje, iż uderzenia wymierzone są w bojowników przygotowujących ataki. Od połowy kwietnia nie zginął żaden izraelski żołnierz.
To jest tło, na którym pada postulat zwiększenia liczby zabijanych do 30-40 osób na dobę.
Najczęstsze pytania
Kiedy Ben Gwir wypowiedział słowa o zabijaniu 30-40 osób?
Nagranie podcastu ujawniono w niedzielę 16 sierpnia 2026 roku. Rozmówcą ministra był Rom Brasławski, były izraelski zakładnik przetrzymywany przez Hamas w Strefie Gazy.
Jaką funkcję pełni Ben Gwir w rządzie Izraela?
Jest ministrem bezpieczeństwa narodowego, czyli odpowiada za policję i bezpieczeństwo wewnętrzne. Urząd objął w 2022 roku.
Za co Ben Gwir był skazywany?
Izraelskie sądy wydały wobec niego osiem wyroków skazujących. W 2007 roku został skazany za podżeganie do rasizmu i wspieranie organizacji terrorystycznej.
Kim był Damian Soból i jak zginął?
Był 35-letnim polskim wolontariuszem organizacji World Central Kitchen. Zginął 1 kwietnia 2024 roku w Strefie Gazy, gdy izraelskie drony ostrzelały trzema pociskami konwój trzech oznakowanych samochodów pomocowych jadących uzgodnioną wcześniej trasą. Razem z nim zginęło sześć innych osób.
Czy ktoś odpowiedział za śmierć Damiana Sobola?
Izraelska armia zwolniła majora i pułkownika oraz upomniała trzech wyższych dowódców. Nikomu nie postawiono zarzutów karnych. Polskie śledztwo prowadzi Prokuratura Okręgowa w Przemyślu z kwalifikacją zabójstwa z użyciem materiałów wybuchowych; było wielokrotnie przedłużane i nie zakończyło się zarzutami.
Czy Międzynarodowy Trybunał Karny wydał nakazy aresztowania?
Tak. 21 listopada 2024 roku wydał nakazy wobec premiera Binjamina Netanjahu i byłego ministra obrony Joawa Galanta, obejmujące zbrodnie wojenne i zbrodnie przeciwko ludzkości. Nakazy pozostają w mocy, a 125 państw-stron Statutu Rzymskiego, w tym Polska, ma obowiązek wykonać je na swoim terytorium.
Co ustaliła Komisja Śledcza Organizacji Narodów Zjednoczonych?
W raporcie z 16 września 2025 roku stwierdziła, iż Izrael dopuścił się w Strefie Gazy ludobójstwa, uznając za spełnione cztery z pięciu czynów wymienionych w Konwencji z 1948 roku. Izrael odrzucił raport.
Ile osób zginęło w Strefie Gazy?
Według stanu na 3 maja 2026 roku bilans konfliktu to co najmniej 75 811 zabitych, w tym ponad 73 770 Palestyńczyków według Ministerstwa Zdrowia Strefy Gazy i ponad 2039 Izraelczyków według izraelskiego Ministerstwa Spraw Zagranicznych.
Czy w Strefie Gazy potwierdzono klęskę głodu?
Tak. 22 sierpnia 2025 roku klasyfikacja IPC po raz pierwszy w historii potwierdziła stan klęski głodu na Bliskim Wschodzie, w gubernatorstwie Gaza. Objął on wtedy ponad 500 tysięcy osób.
Fot. źródło: Reuters
