Żurek mówi o Breiviku i prawicowym ekstremizmie po zamachu w Krakowie.
Zamiast wyjaśnić, na jakiej podstawie minister Marcin Kierwiński już kilka godzin po krakowskiej masakrze ogłosił światu, iż sprawca był zafascynowany ideologiami skrajnie prawicowymi, prokurator generalny Waldemar Żurek zdaje się robić wszystko, aby uratować kompromitującą wypowiedź swojego rządowego kolegi. Problem w tym, iż przedstawiane przez niego argumenty wcale nie dowodzą tego, co minister próbuje z nich wyprowadzić.
Przypomnijmy, iż jeszcze 9 listopada rzecznik Prokuratury Krajowej Przemysław Nowak wyraźnie podkreślał, iż nie ma podstaw do kategorycznego określenia motywacji zamachowca. Tymczasem już następnego dnia Waldemar Żurek wystąpił w Radiu Kraków z kolejnymi sugestiami o „prawicowym ekstremizmie”.
Skrajna lewica i internetowe trolle ponownie dostają amoku.
„Jest bardzo silny wątek tego prawicowego ekstremizmu. Widać odwiedzanie stron, które dotyczyły Andersa Breivika, czyli tego prawicowego ekstremisty. Ta flaga z tym grzechotnikiem, też daje służbom i prokuraturze jakiś sygnał. Wiemy dobrze, iż w sytuacji ataku na Kapitol, tych flag wśród skrajnie prawicowych ugrupowań w Stanach Zjednoczonych, było dosyć sporo” – stwierdził minister.
O jakie strony chodzi? Wikipedię?
Żurek poszedł jednak jeszcze dalej. Wprost zasugerował, iż pierwsze wypowiedzi Kierwińskiego znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym – a jeżeli tak, to znaczy, iż minister Kierwiński ZNAŁ zawartość komputera zamachowca. A jego zawartości nie znał przecież nikt. Idąc absurdalnym tokiem rozumowania prokuratury, która potrafiła już uznać, iż Lech „Bolek” Wałęsa nie mógł być TW, ponieważ był wtórnym analfabetą, można by dojść do wniosku, iż minister Kierwiński Z JAKIEGOŚ POWODU znał wcześniej zawartość komputera zamachowca i na tej podstawie wyciągnął swoje wnioski.
Przyjrzyjmy się temu, co dotychczas ujawniono.
Anders Breivik i… inni masowi mordercy
Najważniejszym nowym argumentem Żurka jest informacja, iż na komputerze Michała Oksińskiego odnaleziono ślady odwiedzania stron internetowych dotyczących Andersa Breivika, norweskiego terrorysty, który w 2011 roku zamordował 77 osób.
Nie ujawniono jednak, o jakie strony chodzi, jak często były odwiedzane ani jakie konkretnie treści interesowały Oksińskiego. Nie przedstawiono również żadnych dowodów na to, iż sprawca podzielał poglądy polityczne Breivika.
Co więcej, z ustaleń dziennikarzy TVN wynika, iż Oksiński interesował się nie tylko Breivikiem, ale historiami seryjnych morderców w ogóle.
W reportażu programu „Uwaga!” jego współpracownik opowiedział o niepokojących zainteresowaniach zamachowca.
„Rozmawiał cały czas o seryjnych mordercach. Fascynował się. Każdą historię znał od A do Z” – relacjonował mężczyzna.
To niezwykle istotna informacja, która stawia dzisiejsze rewelacje Żurka w zupełnie innym świetle. Czy zatem minister Żurek nie potrafi połączyć kilku prostych faktów, a może znów po prostu „kalkuluje”?
Skoro Oksiński fascynował się historiami różnych morderców, to samo przeglądanie stron dotyczących Breivika nie pozostało żadnym dowodem fascynacji jego ideologią polityczną. Równie dobrze mogło stanowić element znacznie szerszego zainteresowania masowymi mordami, ich sprawcami, przebiegiem zbrodni i sposobami ich dokonywania.
Powstaje zatem zasadnicze pytanie: jakimi jeszcze mordercami interesował się Oksiński?
Czy na jego komputerze znajdowały się również materiały poświęcone innym sprawcom masowych zabójstw, w tym takim, których czyny nie miały żadnego związku ze skrajną prawicą? Czy śledczy sprawdzili ten wątek? A jeżeli tak, dlaczego minister Żurek wyeksponował akurat Breivika, przemilczając znane już opinii publicznej relacje o znacznie szerszych zainteresowaniach zamachowca?
Na te pytania dotychczas nie otrzymaliśmy odpowiedzi.
Zainteresowanie historiami seryjnych i masowych morderców może świadczyć o niepokojącej fascynacji przemocą. Nie musi jednak oznaczać utożsamiania się z poglądami politycznymi poszczególnych zbrodniarzy. Tymczasem minister Żurek zdaje się zacierać tę fundamentalną różnicę.
Flaga z grzechotnikiem – kolejna poszlaka na siłę?
Drugim argumentem Żurka jest flaga Gadsdena, odnaleziona w pokoju Oksińskiego. Minister powołał się na fakt, iż podobne flagi pojawiały się podczas szturmu na amerykański Kapitol 6 stycznia 2021 roku.
Tyle tylko, iż flaga Gadsdena pochodzi z XVIII wieku i wywodzi się z tradycji amerykańskiej walki o niepodległość. Jest symbolem sprzeciwu wobec tyranii i ingerencji państwa w wolność obywateli. Współcześnie posługują się nią różne środowiska, między innymi libertarianie i zwolennicy prawa do posiadania broni, ale także lewica i środowiska LGBT.
Co więcej, jeszcze dzień wcześniej sam rzecznik Prokuratury Krajowej przyznawał, iż flaga ta nie jest symbolem powszechnie kojarzonym z ekstremizmem. Wskazał nawet, iż wizerunek grzechotnika wykorzystał zespół Metallica na okładce swojego słynnego albumu z 1991 roku.
Jak więc doszło do tego, iż symbol, który w poniedziałek prokuratura przedstawiała jako niejednoznaczny, we wtorek stał się jednym z argumentów mających potwierdzać „bardzo silny wątek prawicowego ekstremizmu”?
Bardzo łatwo można odnaleźć tę flagę w zestawieniu z innymi symbolami, np. LGBT, czy lewicowymi:
Oczywiście Żurek wspomniał również o symbolice zabezpieczonej w miejscu pracy Oksińskiego. Nie wyjaśnił jednak, o jakie konkretnie symbole chodzi i dlaczego miałyby wskazywać na określoną ideologię. Trudno zatem poddać ten argument jakiejkolwiek rzetelnej ocenie.
A gdzie dowody na polityczny motyw zbrodni?
Nie można też zapominać o samym przebiegu krakowskiej tragedii. Według dotychczasowych ustaleń Oksiński najpierw zamordował troje członków swojej rodziny, a następnie otworzył ogień do przypadkowych ludzi w centrum Krakowa.
Petycję podpisało już
osób
PODPISZ PETYCJĘNie ujawniono manifestu politycznego sprawcy, deklaracji ideologicznej wyjaśniającej cel zamachu ani dowodu, iż ofiary zostały wybrane ze względu na swoje poglądy, pochodzenie czy przynależność do określonego środowiska. Wszystkie te elementy były obecne w przypadku Breivika.
Tymczasem Żurek, zamiast przedstawić konkretne dowody, posługuje się zestawem poszlak i skojarzeń. Odwiedzanie stron poświęconych Breivikowi ma świadczyć o skrajnie prawicowych inspiracjach, flaga Gadsdena ma dodatkowo wzmacniać tę hipotezę, a zainteresowanie historiami innych morderców nie znajduje miejsca w wywodzie ministra.
Czy Żurek próbuje ratować Kierwińskiego?
Najbardziej zastanawiająca pozostaje jednak chronologia wydarzeń.
Marcin Kierwiński mówił o fascynacji sprawcy skrajnie prawicowymi ideologiami już 7 listopada, zaledwie kilka godzin po zamachu. Prokuratura jeszcze 9 listopada podkreślała, iż motywacji nie ustalono. Dopiero 10 listopada Żurek zaczął publicznie powoływać się na analizę komputera zamachowca i strony dotyczące Breivika.
Nawet gdyby kolejne ustalenia ostatecznie potwierdziły motyw ideologiczny, pozostaje pytanie, na jakiej podstawie Kierwiński ogłosił swoją tezę już w sobotę.
Późniejsze odnalezienie dowodów nie może przecież z mocą wsteczną uzasadniać wcześniejszego rozpowszechniania informacji, których w chwili wypowiedzi nie potwierdzono.
W naszej ocenie dzisiejsza wypowiedź Żurka bardziej przypomina próbę obrony politycznej wiarygodności skompromitowanego ministra niż rzeczowe przedstawienie ustaleń śledztwa. Nie sposób jednak przesądzić, jakie intencje kierowały prokuratorem generalnym.
Dlatego domagamy się ujawnienia, w granicach dopuszczalnych przez dobro śledztwa, pełniejszej informacji o zainteresowaniach zamachowca, w tym o wszystkich sprawcach masowych i seryjnych mordów, których działalność analizował.
Przede wszystkim zaś oczekujemy odpowiedzi na jedno proste pytanie: jakimi konkretnie dowodami dysponował Marcin Kierwiński 7 listopada, gdy przekazywał opinii publicznej i zagranicznym mediom informacje o rzekomej fascynacji zamachowca skrajną prawicą?
Dlatego też domagamy się natychmiastowej dymisji ministra Kierwińskiego:
Petycję podpisało już
osób
PODPISZ PETYCJĘ
