Zupełnie nowy plan RAND: Wojna NATO z Rosją do 2030 r.

15 listopada 2026 r. przez dr. Petera F. Mayera tkp/brandneuer-rand-plan-nato-russland-krieg-fuer-2030/

Oligarchiczny RAND Institute, który pomógł już w przygotowaniu i analizie wielu wojen Zachodu, przedstawił 10 listopada 2026 r. 56-stronicowy dokument zatytułowany: Gotowość na wojnę 2030: scenariusz – wzmocnienie gotowości Wielkiej Brytanii i NATO, autorstwa Jamesa Blacka, Kiran Suman-Chauhan i Leanne Iorio (RAND Europe).

Instytut RAND wywodzi się z Douglas Aircraft Company i w tej chwili ma siedzibę w Santa Monica, a jego europejski oddział znajduje się w Cambridge. Pomagał w planowaniu wojny w Wietnamie, wspierał sprzedaż Iraku, intelektualnie zarządzał zimną wojną, przewidział wojnę na Ukrainie (2019: Rozszerzenie Rosji ), a w ostatnich latach zapewnił strategiczną ścieżkę dźwiękową do remilitaryzacji Europy.

Rozpoczęto jego produkcję 6 listopada 2026 r., a 10 listopada ukazał się nowy dokument pod pięknym tytułem „Ready for War 2030: A Scenario – Boosting the UK and NATO’s Preparedness” (Gotowy na wojnę 2030: scenariusz – wzmocnienie gotowości Wielkiej Brytanii i NATO) , 56 stron, trzech autorów (James Black, Kiran Suman-Chauhan, Leanne Iorio), kilkunastu współpracowników, a przesłanie jest tak jednoznaczne, jak tylko może je sformułować tylko think tank, który nie musi stawiać czoła żadnym wyborom:

„Istnieje w tej chwili realne ryzyko, iż do 2030 roku w Europie wybuchnie wojna między równie silnymi przeciwnikami. […] Pytanie nie brzmi już, czy wojna jest możliwa, ale czy będziemy gotowi stawić czoła temu wyzwaniu”.

Innymi słowy: pytanie nie brzmi już, czy wojna jest możliwa. Teraz pozostaje tylko pytanie, czy będziemy gotowi na czas. Każdy, kto formułuje to w ten sposób, już udzielił odpowiedzi. Pełny dokument można znaleźć tutaj: RAND, Ready for War 2030 .

„To tylko scenariusz” – typowa wymówka.

Oczywiście, obowiązkowe uwagi znajdują się na stronie 4. Dokument „nie jest prognozą wydarzeń do 2030 roku i później”, jest „w niektórych miejscach celowo prowokacyjny”, stanowi „ramy ilustracyjne”, a nie „narzędzie predykcyjne”.

To standardowa praktyka w każdym dokumencie planistycznym: celem jest wykluczenie odpowiedzialności za to, co w tej chwili się publikuje. I rzeczywiście – nikt w RAND nie twierdzi, iż Putin umrze w styczniu 2027 roku. Ale nie o to chodzi. Chodzi o to, iż instytut z bezpośrednim dostępem do sztabów generalnych, ministerstw w Londynie i Brukseli oraz producentów broni opracowuje szczegółową, datowaną chronologię wojny – a następnie publikuje ją jako „materiał do przemyśleń”. To nie nazywa się prognozą. To nazywa się scenariuszem .

Kto za to wszystko płaci?

Linię finansowania można znaleźć na stronie 1 — i jest ona wymowna:

„Praca ta była możliwa dzięki własnym zasobom RAND, w tym przychodom z działalności operacyjnej, darowiznom od darczyńców RAND oraz wypłatom z długoterminowego funduszu inwestycyjnego”.

Zatem: RAND jest finansowany z własnych dochodów, darowizn od swoich darczyńców oraz z funduszu powierniczego . Nie ujawniono, kim są te „nieograniczone dary”. Instytut, którego celem jest edukacja społeczeństwa na temat wojny i pokoju, utrzymuje swoich darczyńców w tajemnicy – ​​to prawdziwa wiadomość na stronie 1.

Okładka idealnie pasuje: zdjęcie z drona brytyjskiej armii, „UK MOD © Crown copyright 2026”. Raport RAND na temat brytyjskiej gotowości obronnej, zilustrowany materiałami brytyjskiego Ministerstwa Obrony. Niezależność tego instytutu jest mniej więcej tak samo niezależna, jak BBC.

Harmonogram: 2027-2031

Przejdźmy do sedna sprawy. W „Ramce 1” RAND przedstawia skrupulatnie zaplanowaną chronologię obejmującą lata 2027–2031. Oto kamienie milowe:

• Styczeń–marzec 2027: Śmierć Putina. W styczniu 2027 roku prezydent Rosji umiera „z przyczyn naturalnych”. Rozpoczyna się walka o władzę, z której zwycięsko wychodzą służby bezpieczeństwa; w marcu jego następcą zostaje były generał FSB .
• Kwiecień 2027: Zawieszenie broni na Ukrainie. Mediacja USA, wspierana przez Wielką Brytanię i główne państwa europejskie, w tym częściowe złagodzenie sankcji .
• Lipiec 2027: Negocjacje pokojowe kończą się fiaskiem. Wojna przeradza się w zamrożony konflikt. Rosja reorganizuje swoją armię – proces ten znany jest jako „rekonstytucja”.
• Od stycznia 2028 r.: Kampania hybrydowa przeciwko Europie pod dowództwem NATO. Sabotaż, cyberataki, ataki na kable podmorskie, dezinformacja. Nowy prezydent potrzebuje sukcesu w polityce wewnętrznej i schlebia twardogłowym.
• Czerwiec 2029: Kryzys w Ameryce Południowej. Stany Zjednoczone zmieniają swoje nastawienie, pozostawiając Europę samą sobie. Sytuację pogarszają „trwające napięcia z Chinami w regionie Indo-Pacyfiku”.
• Styczeń–kwiecień 2030: Przejście do wojny. Kampania hybrydowa zostaje zintensyfikowana, wymierzona w brytyjskie sieci wojskowe, przemysł zbrojeniowy i szlaki transportowe – w celu złamania woli politycznej na Zachodzie, zanim padnie pierwszy strzał.
• Maj 2030: Narwa. W rosyjskojęzycznym mieście granicznym w Estonii wybuchają zamieszki; Rosja interweniuje „w celu ochrony ludności rosyjskiej”. Powołanie się na Artykuł 5, a NATO reaguje – niespodziewanie zjednoczone.
• Czerwiec–październik 2030: Wielka Wojna. Ekspansja na Arktykę, wojna podwodna na północnym Atlantyku, ataki na brytyjskie porty, lotniska i instalacje radarowe. Wielka Brytania staje się celem priorytetowym.
• Listopad 2030: Zawieszenie broni. NATO kontroluje wschodnią flankę, ale wojna znajduje się w impasie. Rosja utrzymuje Narwę i większość Ida-Viru; wiarygodność NATO zostaje nadszarpnięta.
• Styczeń 2031: „Niepewna przyszłość”. Zawieszenie broni trwa, rozmowy pokojowe utknęły w martwym punkcie, Europa jest zdestabilizowana.

Odnosząc się do opcji rosyjskich, w innym miejscu wyraźnie stwierdzono, iż konflikt może eskalować „w najbardziej ekstremalnych scenariuszach – różnych formach eskalacji nuklearnej”. Autorzy uważają zatem wojnę nuklearną za ostateczny etap – i nazywają to środkiem zapobiegawczym.

Każdy, kto przeczyta chronologię, rozpozna pewien schemat: ani jeden krok nie zależy od świadomej decyzji Zachodu. Wszystko jest napędzane wewnętrznymi sprawami Rosji, południowoamerykańskim spektaklem i nieodłączną dynamiką ataków hybrydowych. Zachód reaguje – i ta właśnie bierność jest przesłaniem: Przygotujcie się, bo zostaniecie zalani.

Co wojna robi z Wielką Brytanią

Druga część dokumentu jest bardziej interesująca. W dwunastu scenach („winietach”) zgłębia, co taka wojna oznaczałaby dla społeczeństwa brytyjskiego. Wybór ten jest wymowny, ponieważ precyzyjnie identyfikuje obszary, w których państwo dawno już zawiodło:

• Odporność społeczna: przerwy w dostawie prądu w Londynie, puste półki w supermarketach po cyberataku na Tesco („prawie 30% udziału w rynku żywności w Wielkiej Brytanii”), paniczne zakupy, protesty, zamieszki.
• Łańcuchy dostaw i gospodarka w czasie wojny: Brakuje jednego dostawcy trzeciego poziomu – a produkcja samolotów Storm Shadow i Aster zostaje wstrzymana. Logistyka just-in-time jako strategiczna luka w zabezpieczeniach. RAND wyróżnia pięć etapów transformacji do gospodarki w czasie wojny i zauważa, iż ​​Wielka Brytania „prawdopodobnie nie wdrożyła jeszcze w pełni Fazy 1A (budowanie odporności)”.
• Infrastruktura krytyczna: Jednoczesne przecięcie kilku kabli podmorskich, a następnie interkonektorów energetycznych do Francji i gazociągu Langeled. Czas naprawy: miesiące.
• System opieki zdrowotnej: Cyberatak na laboratoria patologiczne NHS, wycofanie rezerwistów z NHS – „podwójne liczenie”, jak to się mówi, bez wiedzy działów kadr. Następnie atak dronów na londyński szpital, cztery ofiary śmiertelne. Autorzy piszą, iż system opieki zdrowotnej przeżywa „najciemniejszy okres od szczytu pandemii COVID-19”.
• Cybernetyka i AI: Polimorficzne złośliwe oprogramowanie, którego choćby agencje wywiadowcze nie potrafią określić, czy zostało zaprogramowane przez ludzi, czy wygenerowane przez samą sztuczną inteligencję. Ataki, które niwelują podział między IT a OT i paraliżują londyńską sieć energetyczną.
• Kosmos: Brytyjski system komunikacji satelitarnej zostaje zatwierdzony do zniszczenia; satelity rozpoznawcze Tyche zostają uszkodzone. Autorzy dochodzą do wniosku, iż Wielka Brytania nie przetrwa w kosmosie bez USA.
• Mobilizacja personelu: luki w rekrutacji, niedobór amunicji, malejąca siła bojowa — i wreszcie zdanie, które to wszystko podsumowuje: Bez politycznej decyzji w sprawie poboru nie ma zastępstwa dla uszczuplonych sił lądowych.
• Mobilizacja przemysłowa: podpalenie w Rosyth, sześć miesięcy przestoju w programie Typ 31. Sabotaż w Barrow, nad rzeką Clyde, w Bolton, Glascoed i Derby.
• Obrona powietrzna i przeciwrakietowa: Rój dronów nad brytyjskimi bazami jest zwalczany rakietami Aster, które są wielokrotnie droższe. RAND uważa to za „całkowicie niedopuszczalne”.
• Odstraszanie nuklearne i zarządzanie eskalacją: najważniejszy fragment. Wielka Brytania „nie ma jasno określonej wizji tego, jak wygląda odstraszanie w czasie wojny”. Ciągłe odstraszanie na morzu (CAT) ma być niewidoczne – a zatem bezużyteczne jako sygnał. Francja i Wielka Brytania są beznadziejnie słabsze od Rosji w zakresie taktycznej broni jądrowej.
• Zakończenie wojny: zawieszenie broni o niejasnych sformułowaniach, 80-tysięczne siły zwane Bałtyckimi Siłami Ubezpieczenia , zastrzeżenia narodowe co do zasad użycia siły — i pokój, który natychmiast zostaje ponownie wystawiony na próbę.

Czego brakuje w artykule RAND-u

Można poświęcić 56 stron na opisanie, jak rozwija się wojna, ile brakuje amunicji, ile pozostało zestawów myśliwców i kiedy zostanie wprowadzony pobór do wojska — i pominąć jedno najważniejsze pytanie: Jak zapobiec wojnie, nie podejmując jej?

RAND definiuje odstraszanie wyłącznie jako dozbrojenie. W niniejszym opracowaniu „odstraszanie” jest synonimem zwiększonych wydatków na obronność, większej ilości amunicji, większych rezerw, wzmocnienia obrony cywilnej i większej „odporności całego społeczeństwa”. Negocjacje, kontrola zbrojeń, inicjatywy rozbrojeniowe, gwarancje bezpieczeństwa, kwestia ekspansji NATO na wschód – wszystkie te elementy są po prostu pomijane. W tym scenariuszu wojny na Ukrainie kończą się wynegocjowanym przez USA zawieszeniem broni, którego nikt nie przygotował – a następnie następuje wznowienie zbrojeń.

To nie jest analiza. To szablon zakupowy z dramatycznym wstępem .

RAND już zna kolejność zniszczenia.

Szczególnie wymowna jest rola przypisana Wielkiej Brytanii w scenariuszu. Jest ona „państwem ramowym” dla sił NATO w Estonii i dla Połączonych Sił Ekspedycyjnych . Rosja uważa zatem Londyn za „główny cel” i atakuje z wyprzedzeniem: bazy lotnicze, porty, instalacje radarowe, centra dowodzenia. Uzasadnienie w tekście jest militarnie wiarygodne i politycznie idealne: ten, kto kontroluje lukę GIUK (korytarz morski między Grenlandią, Islandią i Wielką Brytanią), kontroluje Atlantyk.

Dokument przedstawia kolejność, w jakiej brytyjska infrastruktura miałaby zostać zniszczona – jednocześnie przedstawiając listę priorytetów w zakresie jej ochrony, polityczne uzasadnienie jej finansowania oraz pilną potrzebę jej wdrożenia. To dokument think tanku, który precyzyjnie przygotowuje decyzje inwestycyjne, które rzekomo jedynie analizuje. Tak właśnie działa ten biznes.

Wniosek

10 listopada 2026 roku instytut finansowany przez przemysł zbrojeniowy i anonimowych głównych darczyńców przedstawił 56-stronicowy scenariusz, w którym Wielka Brytania wypowiada wojnę Rosji, Londyn zostaje zbombardowany, system opieki zdrowotnej upada, wprowadza się pobór do wojska i uzgadnia kruche zawieszenie broni. Został on przedstawiony jako „scenariusz”, opublikowany jako „materiał do przemyśleń” i linkowany do każdej prezentacji Ministerstwa Obrony przez następne dwa lata.

A główne przesłanie nie brzmi: Tak mogłoby się to stać. Brzmi: Tak się stanie, jeżeli nie wydasz więcej pieniędzy.

W drugiej części przyjrzymy się temu, co te krótkie opisy ujawniają na temat rzeczywistej sytuacji — pustych składów amunicji, katastrofy rekrutacyjnej, „podwójnego liczenia” rezerwistów NHS, uzależnienia od chińskich składników aktywnych oraz pytania, dlaczego kraj, który twierdzi, iż chce zapobiec wojnie, systematycznie demontuje swój przemysł i armię od trzydziestu lat.

Części 2 i 3 wkrótce.