W pieśni popiołu
Popiół na czuprynę gęsto się sypie,
Z aniołem, w szumie skrzydeł pieśń nucisz:
„Pamiętaj człowieku, iż prochem jesteś
I w proch się obrócisz”. Świat opuścisz!
Wie, iż są loty wysokie i niskie,
Sięgające nieba i czeluści.
Tylko wznoszenie, poszerza widoki,
A zniżanie gorzkie znaki mości.
Wie, iż kiedy noga wątła się chwieje,
Wtedy wspiera Twoja łaska, Panie.
Pomaga uciec ze ścieżek bezprawnych,
W Twoje bezmiernie łaskawe trwanie.
