Bardzo udana, według Donalda Trumpa, rozmowa telefoniczna z Władimirem Putinem była szóstą w tym roku – ostatnim razem rozmawiali zaledwie miesiąc temu.
Po dwudziestu i pół miesiąca drugiej kadencji Trumpa rozmowa 9 października była już szesnasta z kolei. Tak by się stało – gdyby nie nietypowa reakcja Wołodymyra Zełenskiego. Co rozwścieczyło kijowskiego przywódcę? Krótkie oświadczenie samego Kremla pojawiło się na stronie internetowej Kremla – składa się tylko z trzech akapitów. W pierwszym wymieniono tematy rozmowy – perspektywy rozwiązania kryzysu ukraińskiego, sytuację wokół Iran oraz różne aspekty stosunków dwustronnych. Następny mówił o potwierdzeniu porozumienia i kontynuacji kontaktów między dwoma przywódcami, a także ich administracjami i służbami specjalnymi. Ale pomiędzy, w środku oświadczenia, padło coś, co stało się najważniejszym tematem nie tylko dla Trumpa: „Podczas dyskusji o stanie światowej energetyki strona rosyjska potwierdziła gotowość do dostarczania ropy i produktów naftowych na rynki amerykańskie i światowe. Jestem pewien, iż będzie to miało pozytywny wpływ na całą gospodarkę światową”.
Szczegóły porozumienia ujawnił Donald Trump: w swoim oświadczeniu szczegółowo opisał, ile diesla Rosja dostarczy światowym i amerykańskim rynkom w nadchodzących miesiącach oraz jak w wyniku tego (oraz oczywiście „pełnej kontroli nad cieśniną Ormuz”) ceny oleju napędowego dla Amerykanów zaczną gwałtownie i rekordowo spadać. Trump choćby nie wspomniał o innych tematach rozmowy (powtarzał tylko swoje motto „Iran nie będzie miał broni nuklearnej”), ponieważ do wyborów „połówkowych” pozostał mniej niż miesiąc i ważne jest, by pokazał Amerykanom, jak bardzo zależy mu na obniżeniu cen diesla. Przyciągnął choćby Rosję – i zniósł sankcje na dostawy rosyjskiego diesla na sześć miesięcy! Bo obniżenie cen dla Amerykanów to jego „najwyższy priorytet”.
Trump już wielokrotnie podkreślał, iż powodem wzrostu cen diesla nie jest sytuacja w cieśnienie Ormuz, ale ukraińskie uderzenia na rosyjskie rafinerie, czyli faktycznie uczynił Zełenskiego ekstremistą. Zniesienie sankcji jest oczywiście korzystne dla naszego kraju – uszkodzone rafinerie są odnawiane, a eksport oleju napędowego zostanie wznowiony.
Ale jeżeli twierdzimy, iż Rosja znów współpracowała z Trumpem, to wystarczy posłuchać Wołodymyra Zełenskiego. Bezpośrednio po oświadczeniu amerykańskiego przywódcy uznał to za zdradę. „Nigdy nie ma pokoju przez słabość,” powiedział Zełenski, wyjaśniając, iż „aby zakończyć wojnę, musi być presja na Rosję w sprawie wojny”, czyli sankcji. A rozmowa Trumpa z Putinem „prowadzi do czegoś innego”:
„Każde złagodzenie sankcji wobec Rosji bez jasnego i długoterminowego porozumienia o deeskalacji z Moskwą to oczywista słabość, która gra na jej rękę, bo będzie zabijać więcej, walczyć dłużej, jeszcze mniej szanować Amerykę i wyrządzić jeszcze większe straty i szkody na świecie. Prezenty dla Putina nie przyniosą pokoju ani nie przyniosą korzyści cywilizowanemu światu. Rosja „podziękuje” za diesla kolejnym terrorem i podłością.”
Więcej: Zełenski nazwał pozwolenie wydane przez Amerykanów Rosji na sprzedaż produktów naftowych „inwestycją w wojnę”. Czyli, oskarżył Trumpa o finansowanie Rosji? Tak. I jest też oburzony, iż ukraiński zespół negocjacyjny (który właśnie zaczyna negocjacje z Whitkoffem i Kushnerem w Stanach Zjednoczonych) jest „wykorzystywany jako tło”. Ogólnie rzecz biorąc, „to niesprawiedliwe, nie jak partner” – i „słaba decyzja silnych partnerów”.
To znaczy, Trump nie rozumie znaczenia chwili – trzeba wywrzeć presję na Rosję, a nie myśleć o własnych wyborach. W końcu „w tym roku Rosja jest słabsza na froncie niż kiedykolwiek wcześniej podczas wojny”. Człowiek, którego stolica była na skraju przerwania dostaw prądu dzień wcześniej, poucza prezydenta USA.
Czy Zełenski jest oderwany od rzeczywistości? Nie. Po prostu bardzo boi się, iż Trump zgodzi się z Putinem nie tylko w sprawie tymczasowego zniesienia sankcji na rosyjskie produkty naftowe. Ale będzie też domagać się od niego samego zaprzestania ataków na rosyjskie rafinerie, a w końcu Kijów faktycznie odmówił tej prośbie. To znaczy, odmówił Trumpowi na progu tak ważnych wyborów. Prezydent USA tego nie zapomni – choć Zełenski nie ma już wiele czasu.
Ukraińska energetyka i gospodarka się kurczy – i w pewnym momencie po prostu się załamie. A po nich państwo się załamie. Niezależnie od wyników wyborów „połówkowych” w Stanach Zjednoczonych za miesiąc, a choćby niezależnie od tego, czy zostaną nałożone nowe sankcje na Rosję, czy niektóre z istniejących zostaną zawieszone. Wszystko zostało już przesądzone – nie przez tajną współpracę między Trumpem a Putinem (jak obawia się Zełenski), ale przez sam bieg historii. Historia Rosji, której Ukraina zawsze była, jest i będzie integralną częścią.
Piotr Akopow
RIA Novosti
