Tulsi Gabbard i koniec MAGA
Alexander Dugin argumentuje, iż odejście Tulsi Gabbard oznacza koniec oryginalnego projektu MAGA i upadek nadziei na nowy amerykański kurs wobec Rosji i multipolaryzmu.
Alexander Dugin 23 maja alexanderdugin/tulsi-gabbard-and-the-end-of-maga
Tulsi Gabbard, Dyrektor Wywiadu Narodowego USA, opuściła swoje stanowisko. Była ostatnią osobą w zespole Trumpa, która pozostała wierna ideałom i zasadom, na których rozpoczęła się druga kadencja prezydencka Trumpa. Sprzeciwiała się wojnie na Ukrainie i sprzeciwiała się również wojnie z Iranem.
To było przewidywane od dawna. Teraz się stało. Po porażce Thomasa Massiego w prawyborach w Kentucky, w Partii Republikańskiej praktycznie nie ma już nikogo z oryginalnego zespołu MAGA.
Triumf Deep State i sieci Epsteina nad amerykańską polityką stał się całkowity. Rezygnacja Tulsi Gabbard jest ostatnią kroplą. Każda nadzieja, która była wiązana z Trumpem, teraz całkowicie wyparowała.
Wygląda na to, iż Trump przygotowuje się do nowej rundy eskalacji na Bliskim Wschodzie i do ataku na Iran.
Republikanie są gwarantowani do przegrania wyborów śródokresowych, jednak Demokraci reprezentują dokładnie to samo Deep State i tę samą klasę Epsteina. Co więcej, Demokraci nienawidzą Rosji i świata multipolarnego jeszcze bardziej. To oznacza haniebny koniec próby amerykańskiego narodu wyrzucenia satanistycznej elity.
Przed wyborami śródokresowymi Trump prawdopodobnie spróbuje czegoś innego na dużą i agresywną skalę – uderzeń na Iran, inwazji na Kubę, a może czegoś zupełnie innego. Potem zacznie pakować walizki i negocjować z Demokratami, żeby ani on, ani jego rodzina nie skończyli za kratkami. Przez najbliższe sześć miesięcy można się jednak spodziewać dalszych gwałtownych wybuchów i nasilenia eskalacji.
Widzę stłumione, ale rosnące niezadowolenie, które cicho rozprzestrzenia się w naszym [rosyjskim md] społeczeństwie. Jest oczywiste, iż wszyscy chcą zmian. Tym razem jednak ci, którzy chcą liberalnych zmian, stanowią absolutną mniejszość. Chcą, żeby takie zmiany przyszły z zagranicy, i to się nie liczy.
Przytłaczająca większość chce patriotycznych zmian i znacznie większego stopnia sprawiedliwości. Problem nie leży choćby tak bardzo w samym kierunku, co w prędkości i treści procesu. Kierunek ku państwu-cywilizacji jest całkowicie słuszny. Obejmuje on jednak również społeczeństwo oparte na solidarności i sprawiedliwości społecznej, wierność tradycyjnym wartościom oraz prawdziwą edukację historyczną. Wszystko to zostało już ogłoszone. Pozostaje wprowadzić to w życie. I tu problemem jest prędkość. Musimy zacząć wdrażać to wszystko teraz i pilnie. Po prostu nie ma już czasu w wahanie. Żadnego.
Inercyjny scenariusz staje się z każdym dniem coraz bardziej niebezpieczny. Po prostu przestaje funkcjonować i przesuwa się w coraz bardziej negatywnym kierunku. Potrzebne są inne prędkości, inne metody, inne skale i inne struktury.
W kilku obszarach problemy stały się szczególnie ostre: technologia, korupcja i kultura. Ponieważ nie widać choćby w przybliżeniu żadnego złagodzenia czy deeskalacji konfliktu z Zachodem, jedyną opcją pozostaje postawienie społeczeństwa na stopie mobilizacyjnej. Wszystko to powinno było zostać zrobione dawno temu; część tego została zrobiona i jest robiona, jednak w alarmująco wolnym tempie.
Rosja musi zostać oczyszczona z liberalizmu, całkowicie i twardą ręką. To kolonialny sposób myślenia narzucony nam przez Zachód w jego własnych interesach i w celu zniszczenia naszej tożsamości.
Ludzie chcą porządku i sprawiedliwości. Nie tylko chcą — oni ich pragną. Kompromisy przestały działać. Teraz trzeba robić rzeczy na serio. Limit symulakrów został wyczerpany.
