„Co zrobiły Chiny po porwaniu prezydenta Wenezueli i jego żony oraz groźbach wobec Europy i Iranu ?”
autor: Kurt Grotsch
.
Chiny z całą stanowczością potępiły uprowadzenia i naruszenie suwerenności Wenezueli. Nie wykonując wielkich gestów, a la Trump czy Macron podjęli szereg działań, uznając, iż Stany Zjednoczone zdefiniowały kontrolę nad wenezuelską ropą jako sposób na ograniczenie obecności Chin w Ameryce Południowej i spowolnienie ich nieustannego rozwoju.
Bez pustych oświadczeń Trumpa i Macrona Chiny podjęły szereg konkretnych działań, uznając, iż Stany Zjednoczone uczyniły kontrolę nad wenezuelską ropą naftową sposobem na ograniczenie obecności Chin w Ameryce Południowej i utrudnienie ich szybkiego i niepowstrzymanego rozwoju.
Chiny podjęły działania skierowane bezpośrednio na filar imperium amerykańskiego, ponieważ atak na Wenezuelę jest równoznaczny z wypowiedzeniem wojny wielobiegunowemu porządkowi światowemu i krajom BRICS.
Zaledwie kilka godzin po ogłoszeniu porwania prezydenta Nicolása Maduro prezydent Xi Jinping zwołał nadzwyczajne posiedzenie Stałego Komitetu Biura Politycznego Partii Komunistycznej, które trwało dokładnie 120 minut. Nie wydano żadnego oficjalnego oświadczenia, nie grożono dyplomatycznie; była to cisza przed burzą. Sesja ta zapoczątkowała to, co chińscy stratedzy nazywają „globalną asymetryczną reakcją“ na wszelką agresję skierowaną przeciwko chińskim partnerom na półkuli zachodniej. Wenezuela jest przyczółkiem Chin w Ameryce Łacińskiej, w samym sercu strefy wpływów Stanów Zjednoczonych.
Pierwsza faza odwetowej reakcji Chin rozpoczęła się 4 stycznia o godzinie 9:15, kiedy Ludowy Bank Chin dyskretnie ogłosił tymczasowe zawieszenie wszystkich transakcji w dolarach amerykańskich z przedsiębiorstwami powiązanymi z amerykańskim sektorem obronnym. W związku z tym wszystkie transakcje z Chinami firm takich jak Boeing, Lockheed Martin, Raytheon i General Dynamics zostały zamrożone bez uprzedniego ostrzeżenia.
Tego samego dnia o godzinie 11:43 chińska firma State Grid Corporation, która obsługuje największą na świecie sieć elektroenergetyczną, ogłosiła dokładny przegląd techniczny wszystkich swoich umów z amerykańskimi dostawcami sprzętu elektrycznego, wyraźnie sygnalizując zamiar Chin pozbycia się amerykańskiej technologii.
O godzinie 14:17 China National Petroleum Corporation (CNPC), największa państwowa spółka naftowa na świecie, ogłosiła strategiczną reorganizację swoich globalnych szlaków dostaw. Oznaczało to reaktywację chińskiej „broni energetycznej“ i anulowanie kontraktów na dostawy ropy naftowej dla amerykańskich rafinerii o wartości 47 miliardów dolarów.
Ropa naftowa pierwotnie przeznaczona na wschodnie wybrzeże Stanów Zjednoczonych została przekierowana do Indii, Brazylii, Republiki Południowej Afryki i innych państw południa. Środek ten doprowadził do 23-procentowego wzrostu cen ropy naftowej w ciągu jednego dnia giełdowego.
Ale przede wszystkim pojawił się jasny przekaz strategiczny: Chiny są w stanie sparaliżować dostawy energii do Stanów Zjednoczonych bez konieczności oddania ani jednego strzału.
Ponadto China Ocean Shipping Company, która kontroluje około 40% światowych zdolności żeglugowych, przeprowadziła to, co określiła jako „optymalizację tras operacyjnych“.
Jednocześnie China Ocean Shipping Company (COSC), która kontroluje około 40% światowej zdolności przewozowej ładunków morskich, przeprowadziła „optymalizację operacyjną swoich statków transportowych“.
W rezultacie chińskie statki zaczęły omijać amerykańskie porty, takie jak Long Beach, Los Angeles, Nowy Jork i Miami. Porty te, które są w dużym stopniu uzależnione od chińskiej logistyki morskiej w zakresie utrzymania swoich łańcuchów dostaw, nagle znalazły się bez 35% zwykłego ruchu kontenerowego. Była to katastrofa dla dużych firm, takich jak Walmart, Amazon i Target, które polegają na chińskich statkach w zakresie importu produktów wyprodukowanych w Chinach do portów USA, ponieważ ich łańcuchy dostaw częściowo załamały się w ciągu kilku godzin.
Największą uwagę podczas tych wydarzeń przykuła ich synchronizacja, która wywołała reakcję łańcuchową znacznie nasilającą skutki gospodarcze.
Nie była to stopniowa eskalacja, ale szok systemowy, który miał sparaliżować zdolność reagowania Stanów Zjednoczonych.
Rząd USA ledwo zaczął radzić sobie z tym ciosem, gdy Chiny uruchomiły nową serię środków: mobilizację państw Południa. O godzinie 4:22 rano 4 stycznia chiński minister spraw zagranicznych Wang Yi zaproponował Brazylii, Indiom, Republice Południowej Afryki, Iranowi, Turcji, Indonezji i 23 innym krajom natychmiastowe preferencyjne warunki handlowe dla wszystkich państw, które publicznie zobowiążą się nie uznawać żadnego rządu Wenezueli, który doszedł do władzy przy wsparciu lub interwencji Stanów Zjednoczonych.
W niecałe 24 godziny ofertę przyjęło 19 krajów, pierwszym była Brazylia, a za nią Indie, Republika Południowej Afryki i Meksyk. W ten sposób zmaterializowała się koncepcja „de facto świata wielobiegunowego“.
Chinom udało się natychmiast utworzyć koalicję antyamerykańską, wykorzystując zachęty ekonomiczne.
Ostatni akt miał miejsce 5 stycznia, kiedy Pekin aktywował swoją broń finansową. Chiński międzybankowy system płatności transgranicznych ogłosił rozszerzenie swoich zdolności operacyjnych w celu obsługi wszystkich transakcji międzynarodowych, które mają na celu ominięcie kontrolowanego przez Waszyngton systemu SWIFT. Chiny zaoferowały zatem światu kompletną i skuteczną alternatywę dla zachodniego systemu finansowego. Każdy kraj, firma lub bank, który chciał handlować bez uzależnienia od amerykańskiej infrastruktury finansowej, mógł teraz korzystać z chińskiego systemu, który był o 97% tańszy i szybszy.
Reakcja była natychmiastowa i ogromna: w ciągu pierwszych 48 godzin działalności przetworzono transakcje o wartości 89 miliardów dolarów, a banki centralne 34 państw otworzyły rachunki operacyjne w systemie chińskim, co przyspieszyło odejście od dolara jako jednego z głównych źródeł finansowania Stanów Zjednoczonych.
W dziedzinie technologii Chiny, które kontrolują 60% światowej produkcji pierwiastków ziem rzadkich – niezbędnych dla przemysłu półprzewodników i komponentów elektronicznych, ogłosiły tymczasowe ograniczenia w eksporcie tych minerałów do wszystkich krajów, które poparły obalenie prezydenta Nicolása Maduro. Decyzja ta wzbudziła poważne obawy amerykańskich gigantów technologicznych, takich jak Apple, Microsoft, Google i Intel, których najważniejsze komponenty zależą od chińskich łańcuchów dostaw. Ich systemy produkcyjne są w tej chwili zagrożone załamaniem w ciągu kilku tygodni.
Każda chińska inicjatywa jest bezpośrednim ciosem dla gospodarczego serca amerykańskiego imperium.
„Co Chiny zrobiły dla Wenezueli?“ pytają zarówno przyjaciele, jak i wrogowie. Odpowiedź jest jasna: bez wypowiedzenia wojny Chiny działają, wpływają i kształtują nową rzeczywistość.
______________
Kurt Grotsch – to niemiecki naukowiec i badacz, doktorat na Uniwersytecie Norymberskim i MBA w Madrycie. Jest profesorem i wykłada na uniwersytetach europejskich i międzynarodowych. Specjalizuje się w kulturze, komunikacji i przemyśle kreatywnym. Jest założycielem wielu ośrodków i instytucji kulturalnych. Jest również wiceprezesem Departamentu Chin i ambasadorem Uniwersytetu Minzu w Chinach.
tekst także na stronie: https://memron.neon24.net/post/184345,co-chiny-po-cichu-zrobily-dla-wenezueli
