Sejmowe głosowania nad projektami liberalizującymi prawo aborcyjne ponownie postawiły pod znakiem zapytania przyszłość ochrony życia dzieci nienarodzonych w Polsce. Wyniki głosowań stawiają pytania nie tylko o odpowiedzialność polityków, ale również o zgodność proponowanych zmian z Konstytucją RP i orzecznictwem Trybunału Konstytucyjnego.
Zabrakło zaledwie czterech głosów do odrzucenia projektu przewidującego zniesienie karalności aborcji. W innym głosowaniu trzydziestu trzech głosów zabrakło do utrzymania ochrony związanej z tak zwaną przesłanką eugeniczną. Wyniki te pokazują, iż los prawnej ochrony dzieci nienarodzonych może zależeć od nieobecności parlamentarzystów i braku politycznej determinacji.
Nieobecność Jarosława Kaczyńskiego i Sławomira Mentzena podczas tak istotnych rozstrzygnięć stała się wymownym symbolem problemu, który od lat ciąży na polskiej prawicy.
Wyborca ma prawo oczekiwać, iż polityk, który przedstawia się jako obrońca życia, będzie traktował tę sprawę jako rzeczywisty priorytet. Nie wystarczy przemawiać na wiecach, publikować deklaracji i odwoływać się do chrześcijańskiego dziedzictwa. W parlamencie liczą się również obecność, głos i gotowość poniesienia politycznych konsekwencji własnego stanowiska.
Dlatego należy pytać wprost: gdzie byli ci, którzy tak chętnie odwołują się do tradycji i chrześcijańskich korzeni Polski? Dlaczego w chwili, gdy potrzebna była polityczna mobilizacja, zabrakło wystarczającej determinacji?
Konstytucja chroni życie. Co z orzeczeniami Trybunału?
Artykuł 38 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej stanowi: „Rzeczpospolita Polska zapewnia każdemu człowiekowi prawną ochronę życia”. To fundamentalny przepis, który powinien wyznaczać kierunek działań ustawodawcy.
Istotne znaczenie mają również orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. W 1997 roku Trybunał zakwestionował dopuszczalność aborcji z przyczyn społecznych, a w 2020 roku uznał za niezgodną z Konstytucją przesłankę pozwalającą na aborcję ze względu na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia dziecka albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu.
Dlatego projekty zmierzające do rozszerzenia dopuszczalności aborcji wymagają poważnej analizy konstytucyjnej. Ustawodawca nie może traktować prawa do życia jako przeszkody, którą wystarczy usunąć dzięki odpowiedniej większości parlamentarnej.
Jeśli proponowane przepisy osłabiają ochronę życia w sposób sprzeczny z konstytucyjnymi standardami, jest to kwestia przestrzegania prawa i granic władzy ustawodawczej.
Czym jest aborcja eugeniczna i dlaczego budzi tak poważne zastrzeżenia?
Aby zrozumieć wagę tych głosowań, trzeba wyjaśnić pojęcia, które się często pojawiają.
Aborcja eugeniczna to określenie odnoszone do aborcji ze względu na podejrzenie choroby, niepełnosprawności lub wady rozwojowej dziecka. Termin nawiązuje do eugeniki, czyli idei i praktyk zmierzających do kształtowania populacji poprzez selekcję ludzi według określonych cech.
Należy postawić pytanie: Czy stan zdrowia, niepełnosprawność lub przewidywane trudności w życiu mogą stanowić podstawę do odmówienia człowiekowi prawa do narodzin?
Godność osoby ludzkiej nie zależy od jej sprawności, zdrowia, samodzielności ani przewidywanej jakości życia. Człowiek nie staje się mniej wartościowy dlatego, iż wymaga opieki, walczy z chorobą lub nie spełnia oczekiwań otoczenia. Godność każdego człowieka jest niezbywalna. Odpowiedzią na trudną diagnozę powinny być pomoc i solidarność, a nie selekcja ludzi według ich cech.
Nie oznacza to lekceważenia cierpienia rodziców, którzy otrzymują trudną diagnozę prenatalną. Takie rodziny potrzebują rzetelnej informacji medycznej, empatii, wsparcia psychologicznego, pomocy materialnej i pewności, iż nie zostaną pozostawione same sobie. Potrzebują również systemu opieki, który traktuje ich dzieci z szacunkiem. Odpowiedzią na trudną diagnozę nie może stać się przesłanka do zakończenia jego życia.
Warto przy tym pamiętać, iż polski Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 22 października 2020 roku, sygn. K 1/20, uznał za niezgodną z Konstytucją przesłankę dopuszczającą aborcję ze względu na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu. Wyrok wszedł w życie po ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw 27 stycznia 2021 roku.
Wolność wyboru
Często słyszymy od środowisk liberalnych o wolności wyboru i prawie kobiety do decydowania o własnym życiu. Nie wolno jednak zapominać, iż ciąża dotyczy również drugiego, rozwijającego się człowieka. Prawo do decydowania o sobie nie powinno oznaczać prawa do pozbawienia życia tego, kto sam nie może się obronić. Każde dziecko, niezależnie od okoliczności poczęcia, stanu zdrowia czy rokowań medycznych, zasługuje na szacunek i ochronę.
Prawdziwa wolność nie polega na odrzuceniu odpowiedzialności, ale na dostrzeganiu godności drugiego człowieka. Najbardziej bezbronni nie mogą być pozbawiani ochrony tylko dlatego, iż ich obecność wiąże się z trudnościami, cierpieniem lub koniecznością ponoszenia wyrzeczeń.
Cywilizacja życia zaczyna się tam, gdzie nie odwracamy się od człowieka dlatego, iż jego życie jest trudne. Jej miarą jest troska zarówno o matkę, jak i o dziecko. Szczególnie wtedy, gdy oboje potrzebują pomocy, solidarności i nadziei.
„Aborcja nie jest OK” – edukacja w obronie życia
Obrona życia zaczyna się od świadomości, iż każde ludzkie istnienie ma niezbywalną wartość i zasługuje na szacunek od poczęcia. Dlatego tak ważne jest, by docierać z tym przesłaniem do kolejnych osób, szczególnie młodego pokolenia, które często spotyka się z jednostronnym przekazem na temat aborcji.
Temu celowi służy broszura „Aborcja nie jest OK”. To materiał edukacyjny, który pomaga przybliżyć prawdę o wartości ludzkiego życia i skłania do refleksji nad losem dzieci nienarodzonych. Rzetelna edukacja, rozmowa i uwrażliwianie sumień mogą pomóc budować kulturę życia, w której żaden człowiek nie jest uznawany za mniej wartościowego z powodu okoliczności poczęcia, choroby czy niepełnosprawności.
Broszury można zamówić pod adresem: www.pro-life.pl/aborcja-nie-jest-ok
Za słowami i sporami o aborcję kryje się konkretny człowiek. Warto zrobić wszystko, by jego życie nie zostało przemilczane.
Głos milionów Polaków nie może być ignorowany
Miliony Polaków przez lata angażują się w obronę życia dzieci nienarodzonych, składając podpisy pod obywatelskimi inicjatywami ustawodawczymi i upominają się o prawo do życia dla tych, którzy sami nie mogą stanąć w swojej obronie. Za tymi podpisami stoją ludzkie sumienia, wiara w niezbywalną godność każdego człowieka i przekonanie, iż żadne dziecko nie powinno być uznawane za mniej wartościowe z powodu choroby czy niepełnosprawności. Tego głosu nie wolno lekceważyć.
O sile społeczeństwa świadczy również to, jak traktuje tych, którzy sami nie potrafią upomnieć się o swoje prawa. Dziecko nienarodzone nie ma możliwości zabrania głosu ani obrony własnego życia. Dlatego odpowiedzialność za jego ochronę spoczywa na dorosłych. Także na tych, którzy stanowią prawo. Prawo powinno stać na straży godności każdego człowieka, również tego najbardziej bezbronnego.
Podpisz petycję do Prezydenta RP w obronie życia
Po głosowaniach w Sejmie z 20 października 2026 r. projekty dotyczące liberalizacji przepisów aborcyjnych, które uzyskały poparcie posłów, mogą przejść dalsze etapy procesu legislacyjnego, a następnie trafić na biurko Prezydenta RP Karola Nawrockiego. Prezydent sygnalizował sprzeciw wobec liberalizacji prawa aborcyjnego, dlatego tak ważne jest, by już teraz wyrazić swój głos w obronie życia dzieci nienarodzonych.
Zachęcamy do podpisania petycji do Prezydenta RP o zawetowanie ustaw aborcyjnych. To istotny sposób, by zaapelować do głowy państwa o ochronę życia każdego człowieka, także tego najmniejszego i najbardziej bezbronnego.
Nie możemy odwracać wzroku od tych, którzy sami nie potrafią upomnieć się o swoje życie. Bądźmy ich głosem, stańmy w ich obronie i pokażmy, iż los dzieci nienarodzonych nie jest nam obojętny. Każde życie ma wartość i zasługuje na ochronę!
Podpisz petycję do Prezydenta Rzeczypospolitej.
jb
