Robert Biedroń, Bartosz Arłukowicz i Krzysztof Szczucki zażądali 22 listopada wydalenia ambasadora Rosji po tym, jak dwa rosyjskie pociski i prawdopodobny dron spadły w Polsce. MSZ zapowiedziało na razie tylko wezwanie dyplomaty. Dla Polski stawką jest wiarygodność odstraszania i bezpieczeństwo mieszkańców wschodnich województw.
Politycy chcą mocniejszej odpowiedzi
Niedzielna dyskusja polityków przecięła podziały partyjne. Robert Biedroń z Lewicy opowiedział się wprost za usunięciem ambasadora Federacji Rosyjskiej. Bartosz Arłukowicz z Koalicji Obywatelskiej uznał, iż rola rosyjskiego przedstawiciela w Polsce powinna zostać zakończona. Krzysztof Szczucki z Rozwoju Plus poparł twardą reakcję dyplomatyczną, ale zaznaczył, iż musi jej towarzyszyć skuteczniejsza obrona powietrzna.
Spór nie dotyczy już pojedynczej, ostrej noty protestacyjnej. Chodzi o to, czy Polska po kolejnym naruszeniu własnego terytorium podniesie koszt rosyjskich prowokacji. Rosja testuje polską obronę, a samo wzywanie ambasadora bez dalszych konsekwencji może zostać w Moskwie odczytane jako reakcja przewidywalna i łatwa do przeczekania.
Trzy obiekty spadły w Polsce
Do naruszenia polskiej przestrzeni powietrznej doszło w piątek 20 listopada podczas jednego z największych rosyjskich ataków powietrznych na Ukrainę od początku pełnoskalowej wojny. Obiekty spadły w Mołodyczu w powiecie jarosławskim, Rudniku nad Sanem oraz Nowym Lipowcu w powiecie biłgorajskim. Według informacji przekazanych przez wojsko w Nowym Lipowcu znaleziono rakietę manewrującą Ch-101. Dwa pozostałe obiekty określono jako kolejną rakietę i prawdopodobny dron odrzutowy.
Ministerstwo Obrony Narodowej podało, iż nikt w Polsce nie ucierpiał i nie odnotowano zniszczeń infrastruktury krytycznej. W czasie rosyjskiego ataku działały polskie F-16, szwedzkie Gripeny, samolot wczesnego ostrzegania Saab oraz holenderski tankowiec powietrzny. Aktywowano także systemy Patriot, Poprad i Pilica+. To istotny obraz gotowości, ale trzy obiekty na polskiej ziemi pokazują również jej granice.
MSZ zapowiada wezwanie ambasadora
Minister spraw zagranicznych Radosław Sikorski zapowiedział wezwanie rosyjskiego ambasadora i przekazanie mu stanowczego protestu. Polska korzystała z tego narzędzia już wcześniej. Po lipcowym uderzeniu rakiety w Polskę rosyjski dyplomata także został wezwany do resortu. Powtarzanie tej samej procedury po następnych incydentach rodzi zasadne pytanie o jej rzeczywistą siłę odstraszającą.
Wydalenie ambasadora byłoby ciężkim krokiem dyplomatycznym i prawdopodobnie wywołałoby rosyjski odwet wobec polskiej placówki. Państwo musi jednak ważyć koszt retorsji przeciw kosztowi bierności. Nie może przy tym zastępować obrony powietrznej gestem politycznym. Szczucki i Marcin Możdżonek z Konfederacji wskazali na potrzebę umowy z Ukrainą, która pozwalałaby zwalczać obiekty lecące w stronę Polski jeszcze przed przekroczeniem granicy. Postulat zestrzeliwania rosyjskich maszyn naruszających polską przestrzeń pojawiał się także wcześniej.
Polska odpowiedź musi mieć ciężar
Kreml rozumie koszt, zdolność i konsekwencję. Dlatego odpowiedź Warszawy powinna łączyć presję dyplomatyczną z rozbudową obrony powietrznej, jasnymi zasadami użycia siły oraz współpracą z sojusznikami. Wydalenie ambasadora może być częścią takiej odpowiedzi, ale nie może stać się zasłoną dla niedomagań systemu ochrony nieba.
Stawką są życie Polaków i suwerenność państwa. Tym razem nikt nie zginął. Polska polityka bezpieczeństwa nie może jednak opierać się na nadziei, iż kolejna rosyjska rakieta również spadnie z dala od domu, szkoły albo zakładu przemysłowego.
Źródła: Informacyjna Agencja Radiowa, Radio ZET, Ministerstwo Obrony Narodowej.












