Polska Grupa Górnicza poinformowała 10 września, iż w ciągu dwóch lat obniżyła koszty zewnętrznych usług górniczych o 71 proc., z ponad 300 mln zł do poniżej 100 mln zł. Spółka przenosi prace do własnych załóg. To oszczędność i mocniejsza kontrola, ale nie może oznaczać pogorszenia bezpieczeństwa.
Własna załoga zamiast kosztownego outsourcingu
Prezes PGG Łukasz Deja przekazał w czwartek, iż spółka od dwóch lat ogranicza współpracę z podmiotami zewnętrznymi i w większym stopniu opiera działalność na własnych pracownikach. Kierunek jest słuszny. Firma należąca do państwa powinna najpierw wykorzystywać własne kadry, ich doświadczenie i sprzęt, a dopiero potem kupować usługi na rynku, jeżeli przemawiają za tym rachunek ekonomiczny i warunki techniczne.
Skala zmiany jest znacząca. Zgodnie z komunikatem Polskiej Grupy Górniczej średnie zatrudnienie firm obcych przy wszystkich procesach spadło w ostatnich dwóch latach o około 43 proc. W przypadku prac pod ziemią redukcja od 2024 roku przekroczyła 70 proc. Dane obejmują między innymi roboty górnicze, zakłady przeróbcze, ochronę mienia, lampownie, warsztaty i place składowe.
Z 10,5 kilometra do pół kilometra
Najbardziej wymowny jest przykład robót wiertniczo-górniczych. W 2024 roku firmy zewnętrzne wydrążyły ponad 10,5 kilometra wyrobisk, natomiast w 2026 roku zakres ten wynosi już zaledwie 0,5 kilometra. PGG podała też, iż koszty usług górniczych, obejmujących drążenia, przebudowy, prace szybowe czy odmetanowanie, spadły z ponad 300 mln zł w latach 2023-2024 do poniżej 100 mln zł w 2026 roku. Spółka określa tę redukcję na 71 proc.
To ponad 200 mln zł różnicy pomiędzy wskazanymi poziomami kosztów. W przedsiębiorstwie przechodzącym trudną restrukturyzację takich pieniędzy nie wolno traktować jak księgowego drobiazgu. Każda złotówka zaoszczędzona bez uszczerbku dla wydobycia i bezpieczeństwa zmniejsza ciężar ponoszony przez spółkę, a pośrednio również przez polskiego podatnika. Warto przy tym pamiętać, iż likwidacja kopalń na Śląsku ma wielkie skutki gospodarcze i społeczne, więc rachunek transformacji nie kończy się w tabeli jednego przedsiębiorstwa.
Oszczędność musi iść w parze z odpowiedzialnością
Samo ograniczenie outsourcingu nie pozostało dowodem trwałej naprawy. Trzeba sprawdzić, czy własne załogi mają wystarczającą liczbę ludzi, odpowiednie kwalifikacje, sprzęt i czas na wykonanie dodatkowych zadań. W górnictwie pozorna oszczędność może gwałtownie stać się kosztem, o ile prowadzi do przeciążenia pracowników, opóźnień albo zaniedbania procedur. Pod ziemią bezpieczeństwo nie podlega negocjacji.
PGG odrzuciła również twierdzenie, iż przejęcie obsługi jednej ze ścian przez załogę ruchu Murcki-Staszic miało spowodować pięciokrotny spadek wydobycia. Według spółki niższy wynik na tej ścianie był skutkiem zmniejszenia liczby zmian oraz skierowania pracowników na wydajniejsze fronty, które zapewniają węgiel odpowiadający bieżącemu popytowi. To stanowisko zarządu, którego rzeczywistą skuteczność powinny potwierdzać wyniki produkcyjne i dane o bezpieczeństwie.
Polski kapitał potrzebuje gospodarza
Ograniczenie zewnętrznych kosztów pokazuje, iż w wielkiej spółce państwowej istnieje przestrzeń do poprawy efektywności bez prostego przerzucania ciężaru na pracowników i podatników. To istotny sygnał w debacie o zarządzaniu majątkiem narodowym. Polacy oczekują ograniczenia politycznego wpływu na gospodarkę, ale odpowiedzią nie musi być wyprzedaż majątku. Potrzebne są przejrzyste cele, zawodowe zarządzanie i twarde rozliczanie rezultatów.
Stawką jest coś więcej niż bilans jednej spółki. Chodzi o przyszłość miejsc pracy na Śląsku, bezpieczeństwo energetyczne państwa i szacunek dla pieniędzy Polaków. o ile PGG potrafi własnymi siłami wykonywać prace taniej i bezpiecznie, taki model należy rozwijać. o ile pojawią się braki kadrowe lub ryzyko techniczne, zarząd powinien powiedzieć o tym wprost. Realizm gospodarczy wymaga oszczędności, ale także pełnej odpowiedzialności za ludzi i strategiczne zasoby Polski.
Źródło: Bankier.pl, Polska Grupa Górnicza
Źródło: Bankier.pl
