Nowe licencje na eksport srebra wstrząsną rynkiem

chiny24.com 4 часы назад

Z dniem 1 stycznia 2026 roku chińskie Ministerstwo Handlu (MOFCOM) wprowadziło rygorystyczny, dwuletni system licencjonowania eksportu dla trzech kluczowych surowców:

srebra,
wolframu i
antymonu.

Nowe przepisy zastępują dotychczasowy, obowiązujący od ponad dwóch dekad system kwot rocznych, wprowadzając znacznie surowsze kryteria i dając Pekinowi bezprecedensową kontrolę nad globalną podażą.

Koniec ery kwot, początek twardej kontroli

Nowy system licencji to fundamentalna zmiana w polityce eksportowej Chin. Zamiast elastycznych kwot, które pozwalały na pewną swobodę rynkową, eksporterzy muszą teraz ubiegać się o specjalne pozwolenia rządowe. Warunki ich uzyskania są niezwykle restrykcyjne i faworyzują największych, państwowych graczy.

Aby uzyskać licencję, istniejący eksporterzy muszą udowodnić regularną działalność eksportową w latach 2022–2024. Nowe firmy stają przed jeszcze wyższym progiem: muszą wykazać się roczną produkcją przekraczającą 80 ton srebra oraz posiadać linię kredytową o wartości co najmniej 30 milionów dolarów. W praktyce, przepisy te skutecznie eliminują z rynku setki mniejszych i średnich firm, które do tej pory były kluczowymi dostawcami dla globalnych rafinerii i użytkowników przemysłowych. Efektem będzie konsolidacja eksportu w rękach gigantów, takich jak China Minmetals czy CMOC Group, co umocni ich dominującą pozycję.

Strategiczna broń w globalnej grze o surowce

Oficjalnie Pekin uzasadnia zmiany koniecznością ochrony zasobów naturalnych i środowiska. Jednak analitycy rynkowi nie mają wątpliwości – to strategiczny ruch mający na celu ograniczenie podaży i wzmocnienie pozycji Chin w globalnej rywalizacji o surowce krytyczne. Decyzja ta wpisuje się w długofalową strategię „suwerenności zasobów mineralnych”, a wielu ekspertów określa ją wprost jako „uzbrojenie srebra”. Podobną taktykę Chiny z powodzeniem zastosowały w przeszłości w odniesieniu do metali ziem rzadkich, gdzie wprowadzenie systemu licencji doprowadziło do drastycznych wzrostów cen i uzależnienia zachodnich producentów od decyzji Pekinu.

Choć udział Chin w światowym wydobyciu srebra wynosi około 13%, to kraj ten dominuje w jego przetwarzaniu, kontrolując od 60% do 70% globalnej podaży rafinowanego srebra. To właśnie ta dominacja w segmencie rafinacji daje Chinom potężną dźwignię wpływu na cały rynek.

Srebro, wolfram i antymon: Metale przyszłości pod kluczem Pekinu

Srebro, wolfram i antymon nie są zwykłymi towarami. To surowce o fundamentalnym znaczeniu dla najnowocześniejszych gałęzi przemysłu.

Srebro, dzięki swojej niezrównanej przewodności elektrycznej, jest niezbędne w produkcji półprzewodników, paneli fotowoltaicznych, baterii do pojazdów elektrycznych oraz zaawansowanej elektroniki.

Wolfram i antymon to z kolei metale najważniejsze dla sektora obronnego, wykorzystywane w produkcji amunicji, sprzętu wojskowego i zaawansowanych stopów.

Ograniczenie ich dostępności może poważnie zakłócić rozwój technologii zielonej transformacji oraz osłabić zdolności obronne wielu państw. Decyzja Chin o objęciu tych metali ścisłą kontrolą eksportową podnosi ich rangę do surowców o znaczeniu strategicznym, na równi z metalami ziem rzadkich.

Co to oznacza dla świata? Napięcia w łańcuchach dostaw i wyższe ceny

Bezpośrednim skutkiem nowych regulacji będzie wzrost niepewności i presji cenowej na globalnych rynkach. Już teraz obserwujemy gwałtowne reakcje inwestorów i wzrost cen srebra. Wprowadzenie dodatkowej bariery biurokratycznej w postaci licencji oznacza większe koszty i ryzyko dla importerów. choćby jeżeli Pekin nie zdecyduje się na całkowite wstrzymanie eksportu, sama możliwość politycznego sterowania jego przepływem stwarza ogromne napięcia w globalnych łańcuchach dostaw.

Zachodnie firmy, zwłaszcza z sektorów wysokich technologii, energetyki odnawialnej i obronności, będą musiały zmierzyć się z perspektywą opóźnień, niedoborów i wyższych kosztów. W długim terminie może to przyspieszyć wysiłki na rzecz dywersyfikacji źródeł dostaw i rozwoju krajowych zdolności produkcyjnych, jednak w perspektywie najbliższych lat świat pozostanie w dużej mierze zależny od decyzji podejmowanych w Pekinie.

Źródła: