Kacper Nowicki, działacz poznańskiej Lewicy, 15 listopada we Wrocławiu uznał oddanie prawicy symboli narodowych za błąd i nazwał ją „dziczą”. Konfederacja odpowiedziała, iż patriotyzmu nie przejęła, ale broniła go przez lata. Spór pokazuje, iż biało-czerwona to dziś realny kapitał społeczny, którego lewica nie potrafiła zbudować.
Lewica przyznaje się do politycznej porażki
Kacper Nowicki wystąpił 15 listopada podczas spotkania Lewicy we Wrocławskim Centrum Kongresowym. Mówił o potrzebie odbudowy silnego bloku lewicowego i sięgnął po symbole narodowe. W nagraniu jego wystąpienia pada stwierdzenie: „Oddaliśmy tej dziczy orła w koronie i biało-czerwoną flagę”. Chwilę później działacz przekonywał, iż lewica nie może dawać prawicy monopolu na patriotyzm.
Słowa o „dziczy” i „miękkich fajach pozbawionych wartości” nie są dowodem siły. Pokazują bezradność środowiska, które zauważyło, iż narodowe symbole znów są żywe, ale nie umie rozmawiać o nich bez pogardy wobec politycznych przeciwników. Orzeł i flaga nie są własnością partii. Należą do narodu. Polityczne znaczenie zdobywa jednak ten, kto potrafi się z nimi wiarygodnie utożsamić.
Konfederacja odpowiada historią Marszu Niepodległości
Konfederacja odniosła się do przemówienia Nowickiego na swoim profilu społecznościowym. Partia oceniła: „Lewica przegrała bitwę o patriotyzm, bo nigdy go nie chciała”. To stanowisko ugrupowania, a nie bezsporny opis całej polskiej lewicy. Odpowiedź została jednak oparta na ważnym doświadczeniu: sporach wokół Marszu Niepodległości i próbach blokowania go w poprzedniej dekadzie.
W 2011 roku organizatorzy zgłaszali udział około 10 tys. osób. W Warszawie doszło wtedy do zamieszek, a wśród zatrzymanych znalazło się 92 obywateli Niemiec. Część z nich wiązano ze skrajnie lewicowymi środowiskami przybyłymi na kontrmanifestację. Te fakty nie usprawiedliwiają wykroczeń po żadnej stronie. Przypominają natomiast, iż demonstracyjne noszenie biało-czerwonej flagi podczas marszu bywało przedstawiane jako coś podejrzanego, choć powinno być naturalnym gestem w Narodowe Święto Niepodległości.
Po piętnastu latach skala wydarzenia jest zupełnie inna. Marsz Niepodległości 2026 zgromadził około 250 tys. osób według szacunku przekazanego przez Stołeczne Centrum Bezpieczeństwa. Organizatorzy mówili o pół miliona, a choćby milionie uczestników. Różnica jest ogromna i nie wolno jej zacierać. choćby niższy, policyjny szacunek potwierdza jednak masowy charakter marszu.
Patriotyzmu nie odzyskuje się obelgą
Lewica ma pełne prawo odwoływać się do Ignacego Daszyńskiego, tradycji PPS i własnego nurtu niepodległościowego. Polska historia nie jest jednowymiarowa. Problem zaczyna się wtedy, gdy biało-czerwona służy za dekorację, a ludzie od lat niosący ją ulicami Warszawy słyszą ze sceny, iż są „dziczą”. Tak nie buduje się wspólnoty narodowej.
Konfederacja wykorzystuje tę sprzeczność i robi to skutecznie. Jej odpowiedź przypomina, iż patriotyzm zdobywa wiarygodność przez obecność, pamięć i gotowość do ponoszenia kosztów. Historia samego Stowarzyszenia Marsz Niepodległości pokazuje przy tym, iż ruch narodowy również przechodził spory i zmiany. Nie potrzebuje mitologizowania każdej własnej decyzji. Potrzebuje prawdy oraz konsekwencji.
Stawką jest treść polskiego patriotyzmu
Dla Polaków ten spór ma znaczenie większe niż kolejna internetowa awantura. Chodzi o to, czy patriotyzm będzie trwałą postawą opartą na odpowiedzialności za państwo, rodzinę, gospodarkę i bezpieczeństwo, czy stanie się sezonowym kostiumem zakładanym przed wyborami. Symbole są wspólne, ale zaufanie trzeba wypracować.
Lewica może wrócić do biało-czerwonej. Najpierw musi jednak przestać traktować znaczną część narodu jak przeciwnika gorszego gatunku. Prawica zaś nie może spocząć na wspomnieniu wygranej bitwy o symbole. Musi przekuć patriotyczną energię w program służący polskiej suwerenności i codziennym interesom obywateli.
Źródła: VideoParlament, nagranie wystąpienia Kacpra Nowickiego, Konfederacja, wpis będący przedmiotem polemiki.












