Komunikacja ciała

Oto 5 sygnałów, które pomagają komunikować się lepiej, o których dziś mówiłam w mojej motywacji:

1. Pochylanie się
Andrew Huberman mówi, iż pochylanie się ku czemuś to nasz prymitywny, neurologiczny sygnał zainteresowania i bezpieczeństwa. Zbliżamy się do tego, co jest dla nas dobre. Odchylamy od tego, co jest niebezpieczne. To nie jest kulturowe. To jest biologiczne.
Vanessa Van Edwards dodaje, iż pochylenie do przodu aktywuje lewą korę przedczołową - obszar mózgu odpowiedzialny za motywację i dążenie naprzód.
W praktyce wygląda to tak: kiedy się pochylasz do rozmówcy, wysyłasz sygnał - jesteś dla mnie ważna, słucham, jestem tu. Kiedy się odchylasz - mówisz bez słów: nie chcę być blisko tego.

2. Otwarta postawa ciała
Otwarte ramiona, dłonie skierowane ku górze, swobodna klatka piersiowa - to sygnał: nie mam nic do ukrycia, jestem dostępna, możesz mi zaufać.
Zamknięta postawa mówi odwrotnie. Skrzyżowane ramiona, napięte barki, ciało odwrócone - to granica. Niedostępność. Zamknięcie.
To działa w obie strony! Możesz świadomie otworzyć postawę, żeby zbudować połączenie. I możesz świadomie ją zamknąć, żeby postawić granicę - bez jednego słowa.

3. Orientacja 3T (top, torso, toes) głowa, tułów, palce u nóg.
Jeśli chcesz, żeby ktoś poczuł się naprawdę wysłuchany - skieruj w jego stronę wszystkie trzy: palce u stóp, tułów i głowę.
Fizyczna orientacja to mentalna orientacja. Ciało nie kłamie.
Jest też naturalna kolejność, którą warto znać: najpierw obraca się głowa, potem tułów, na końcu palce. To jest właśnie sekwencja prawdziwego zainteresowania. Kiedy ktoś powoli obraca całe ciało w Twoją stronę - zaczyna Cię słuchać naprawdę.
Kiedy głowa patrzy, ale ciało jest odwrócone - bardzo możliwe, iż jest myślami gdzie indziej.
Fizyczne przedmioty stanowią barierę. Telefon w dłoni, laptop na stole, torba trzymana przed sobą - wszystko, co stoi między Tobą a drugą osobą, tworzy niewidzialną barierę. jeżeli chcesz zbudować prawdziwe połączenie -oczyść przestrzeń. Odłóż telefon. Zamknij laptopa. Daj drugiej osobie całą siebie.

4. Strefy przestrzenne
Każdy z nas ma niewidoczne strefy wokół ciała. I każda mówi coś innego.
ok. 0-50 cm to strefa intymna - wchodzą tu tylko osoby, którym naprawdę ufamy.
ok. 50-100 cm to strefa osobista - rodzina, bliscy znajomi.
Ponad metr to strefa społeczna - nowe znajomości, sytuacje biznesowe, w pracy.
Ponad 2 metry to strefa publiczna - kontakt z tłumem, mówca na scenie.
Kiedy ktoś zaprasza Cię bliżej -pochyla się, zwraca przodem, klepie po ramieniu, skraca dystans - to sygnał zaufania i akceptacji. Kiedy się cofa, oddala, zamyka - jego ciało wyraża coś odwrotnego.

5. Kontakt wzrokowy i oksytocyna
Kontakt wzrokowy wyzwala oksytocynę - u obojga. U tej, która patrzy, i u tej, na którą patrzą. Badania z Uniwersytetu Cambridge potwierdzają ten mechanizm. Oksytocyna to nie tylko "hormon miłości." Ona buduje zaufanie, wzmacnia więź i poprawia zdolność odczytywania emocji drugiej osoby! Patrzysz komuś w oczy i dosłownie zaczynasz go lepiej rozumieć. Widzisz więcej. Reagujesz trafniej.

Dlatego też jeżeli masz do czynienia z osobą wysokokonfliktową- nie budujesz z nią więzi przez wzrok. Ograniczasz kontakt wzrokowy. Świadomie. To nie jest niegrzeczność. To jest ochrona.

Zapraszam wszystkich do zgłębiania tego tematu, bo ta wiedza bardzo pomogła mi dokonywać lepszych decyzji w relacjach, lepiej prezentować to co mam do zakomunikowania I stać się bardziej świadomą.
Książkę, którą polecam na początek to:

"Sekretny język komunikacji" Vanessa van Edwards

za fb