Hiszpańska aktywistka Estíbaliz Kortazar Errecatxo z Basauri przez długie lata angażowała się w pomoc imigrantom i bezdomnym, wierząc w lewicowe ideały „solidarności społecznej”. Kiedy jednak postanowiła udostępnić pokój murzynowi przybyłemu z Afryki, przekonała się, jak dramatyczne mogą być konsekwencje takiej decyzji. Musiała opuścić własne mieszkanie, podczas gdy jej lokator pozostał w nim, nie płacąc czynszu. Historia, która ponownie obiegła media społecznościowe, pokazuje problem bezradności właścicieli wobec nieuczciwych najemców oraz lewicowych władz państwowych.
Imigrancki lokator wyrzucił ją z własnego domu. Kortazar przez dwadzieścia lat pracowała, aby zaoszczędzić pieniądze na własne cztery kąty. W 2021 roku udało jej się kupić mieszkanie. Jednocześnie angażowała się w działalność skrajnie lewicowej partii ekofanatycznej o nazwie Equo Berdeak, a także organizacji pomagających osobom bezdomnym i imigrantom. To właśnie za pośrednictwem jednej z takich inicjatyw poznała 48-letniego nachodźcę pochodzącego z Afryki Północnej.
Postanowiła wynająć mu pokój za 350 euro miesięcznie. Według jej relacji początkowo sytuacja nie budziła większych zastrzeżeń, jednak z czasem zaczęły się problemy. Imigrancki lokator miał ją poniżać, niszczyć wyposażenie mieszkania, zakłócać nocny spokój i kierować pod jej adresem uwagi o charakterze seksualnym. Kobieta opowiadała również, iż mężczyzna oglądał pornografię w jej obecności.
Właścicielka postanowiła zakończyć najem. Poinformowała lokatora, iż nie zamierza przedłużać umowy, która wygasła z końcem 2024 roku. Mężczyzna odmówił jednak opuszczenia mieszkania. Co więcej, od lutego 2025 roku miał przestać płacić czynsz. Próba rozwiązania konfliktu przy pomocy znajomego zakończyła się kolejnym dramatem. Według relacji Kortazar mężczyzna został ugryziony przez lokatora w twarz. Poszkodowanemu założono dziesięć szwów.
Kobieta zwróciła się o pomoc do policji. Usłyszała jednak, iż bez odpowiedniego orzeczenia sądowego funkcjonariusze nie mogą usunąć mężczyzny z lokalu. W praktyce oznaczało to, iż właścicielka nie mogła odzyskać kontroli nad własnym mieszkaniem. Imigrancki lokator pozostawał na miejscu, a ona musiała szukać schronienia gdzie indziej.
6 czerwca 2025 roku Estíbaliz podjęła dramatyczną decyzję i wyprowadziła się do brata. Nie oznaczało to jednak końca jej problemów. przez cały czas ponosiła koszty utrzymania nieruchomości, w tym rachunki za prąd, które według jej relacji przekraczały 200 euro miesięcznie. Człowiek, któremu wcześniej zaoferowała pomoc, przez cały czas zajmował jej mieszkanie.
Sprawa wywołała dyskusję na temat ochrony praw właścicieli nieruchomości w Hiszpanii. Kortazar zaczęła domagać się zmian prawnych, które umożliwiłyby szybsze usuwanie niechcianych lokatorów. Problem określany jest mianem „inquiokupacji” lub „okupado” i dotyczy sytuacji, w których najemca po zakończeniu umowy odmawia opuszczenia lokalu, lub nie płaci czynszu i mieszka nadal.
Historia hiszpańskiej aktywistki jest szczególnie wymowna ze względu na jej wcześniejsze zaangażowanie w pomoc imigrantom. Nie można oczywiście na podstawie zachowania jednego człowieka oceniać całej społeczności. Można jednak postawić pytanie, dlaczego system prawny nie zapewnia właścicielowi skutecznej ochrony przed lokatorem, który odmawia respektowania warunków najmu.
Imigrancki lokator, który zrujnował życie podstarzałej hiszpańskiej lewaczki to oczywiście tylko przykład. Problem jest bowiem znacznie szerszy i dotyczy bardzo częstych w opanowanej przez lewicę Hiszpanii sytuacji, w której właściciel traci możliwość korzystania z własnego domu w wyniku działań meneli i nachodźców. Państwo do dziś nie potrafi skutecznie chronić obywateli i ich legalnego majątku, stawiając wyżej rzekome prawo nachodźców i menelstwa do dachu nad głową. W efekcie, w całym kraju narasta frustracja społeczna.
Niestety, na razie nowego Francisco Franco nie widać na horyzoncie.
Polecamy również: Narkotykowa fabryka pod Chełmem. Ukrainiec wpadł!













