Mimo publicznego dystansowania się od tradycyjnego nauczania Kościoła katolickiego dotyczącego homoseksualizmu bp Christian Würtz został mianowany ordynariuszem diecezji Eichstätt w Niemczech. Decyzja Stolicy Apostolskiej wywołała liczne pytania i dyskusję o konsekwencji w egzekwowaniu kościelnej doktryny. Wygląda na to, iż wrogami papiestwa są tradycyjni katolicy, a moderniści zakłamujący przekaz nauk Jezusa są wręcz nagradzani za swoją krecią, antychrześcijańską robotę.
Heretycy awansują, tradycjonaliści są karani. Decyzja o mianowaniu bp. Christiana Würtza ordynariuszem diecezji Eichstätt wywołała falę pytań o logikę działań władz kościelnych. Hierarcha ten należał do grona biskupów popierających postulaty niemieckiej Drogi Synodalnej, w tym błogosławienie par dewiacyjnych oraz rewizję dotychczasowego nauczania Kościoła dotyczącego aktów sodomskich. Mimo to nie spotkały go żadne widoczne sankcje. Wręcz przeciwnie – otrzymał awans i własną diecezję.
Trudno nie zauważyć kontrastu z postępowaniem wobec Bractwa Kapłańskiego św. Piusa X. W ostatnich dniach Stolica Apostolska zdecydowała się na bardzo surowe kroki wobec duchownych związanych z Bractwem, uznając ich działania za związane z przestępstwem schizmy. Powstaje zatem pytanie: jakie są dziś rzeczywiste priorytety Rzymu?
Jeżeli kapłan lub biskup publicznie podważa wielowiekową naukę moralną Kościoła, kwestionuje jej obowiązywanie i wspiera rozwiązania sprzeczne z dotychczasowym Magisterium, najwyraźniej może liczyć na cierpliwość, zrozumienie, dialog i kolejne awanse. o ile natomiast duchowny przywiązuje ogromną wagę do Tradycji, liturgii trydenckiej i wcześniejszego nauczania Kościoła, ryzykuje najcięższymi sankcjami.
Nietrudno odnieść wrażenie, iż współczesny Kościół znacznie surowiej traktuje tych, którzy chcą zachować dawne nauczanie, niż tych, którzy próbują je zmieniać. Przez wieki herezja oznaczała uporczywe odrzucanie prawd wiary lub nauki Kościoła. Dzisiaj jednak wydaje się, iż definicje uległy zadziwiającej ewolucji. Publiczne kwestionowanie katolickiej moralności nie musi oznaczać żadnych konsekwencji. Za to przywiązanie do tradycyjnej liturgii i dawnego porządku kościelnego potrafi wywołać błyskawiczną reakcję władz.
Ta dysproporcja budzi zgorszenie wielu wiernych. Nie dlatego, iż oczekują oni bezwzględnego karania każdego błędu, ale dlatego, iż oczekują elementarnej sprawiedliwości i spójności. Szczególnie ironicznie wygląda to w kontekście często powtarzanych apeli o „dialog”. Skoro Bractwo św. Piusa X ma być – według najostrzejszych ocen – wspólnotą schizmatycką, to należałoby konsekwentnie zastosować wobec niego współczesną metodę działania Kościoła.
Może więc czas rozpocząć oficjalny dialog ekumeniczny z Bractwem? Może warto organizować wspólne nabożeństwa, wspólne konferencje i spotkania modlitewne? A skoro dialog ma przełamywać bariery, to dlaczego nie pójść krok dalej i nie odprawić wspólnego nabożeństwa… według Mszału św. Piusa V? Byłby to prawdopodobnie pierwszy przypadek w historii, gdy liturgia trydencka zostałaby przedstawiona jako narzędzie ekumenizmu.
Brzmi absurdalnie? Owszem. Ale nie bardziej absurdalnie niż sytuacja, w której duchowni publicznie odchodzący od tradycyjnego nauczania Kościoła obejmują kolejne diecezje, podczas gdy największą energię poświęca się ściganiu tych, którzy chcą zachować to, czego Kościół nauczał przez stulecia.
Kościół zawsze potrzebował zarówno miłosierdzia, jak i prawdy. Miłosierdzie bez prawdy staje się pobłażliwością, a prawda stosowana wybiórczo przestaje być wiarygodna. o ile wierni mają mieć zaufanie do pasterzy, muszą widzieć, iż kryteria oceny są jednakowe dla wszystkich. Trudno bowiem zrozumieć sytuację, w której deklarowane odstępstwa od utrwalonego nauczania katolickiego nie przeszkadzają w powierzaniu najwyższych urzędów, natomiast środowiska przywiązane do Tradycji traktowane są jako najpoważniejszy problem współczesnego Kościoła.
To właśnie ta dysproporcja – bardziej niż same decyzje personalne – staje się dziś źródłem zgorszenia i rodzi pytanie, czy walka toczy się jeszcze z błędem doktrynalnym, czy już przede wszystkim z katolicką Tradycją.
Zdjęcie poglądowe: Papież Leon XIV i biskup Christian Würtz.
Polecamy również: Domostawa zaprasza na obchody pamięci ofiar Wołynia
