Eskalacja na Bliskim Wschodzie: Larry Johnson przewiduje wycofanie się USA z wojny z Iranem
- uncut-news.ch 17 marca 2026 r. uncutnews-ch/eskalation-im-nahen-osten-larry-johnson-sieht-usa-im-iran-krieg-auf-dem-rueckzug
Były analityk CIA Larry Johnson w swojej niedawnej analizie przedstawił ponury obraz trwającej wojny między USA i Izraelem przeciwko Iranowi (stan na marzec 2026 r.).
Według Johnsona strona amerykańska ponosi ogromne straty – w tym zestrzelenie samolotu-cysterny KC-135 przez siły irańskie lub sojusznicze – podczas gdy Iran utrzymuje strategiczną przewagę pomimo intensywnych bombardowań.
Johnson opisuje Stany Zjednoczone jako „tonącego”, który rozpoczął wojnę, której nie może wygrać. Twierdzi, iż Iran przejął kontrolę nad konfliktem, a konsekwencje gospodarcze (ceny ropy naftowej, inflacja, niedobory nawozów) mogą powalić Zachód na kolana szybciej niż środki militarne.
Domniemane zestrzelenie samolotu KC-135: kłamstwo Pentagonu?
Johnson poświęca sporo uwagi katastrofie samolotu KC-135 Stratotanker nad zachodnim Irakiem (marzec 2026 r.).
Oficjalnie amerykańskie wojsko (CENTCOM) określa to jako „katastrofę”, w której zginęło wszystkich sześciu członków załogi. Johnson uważa, iż ta relacja jest celowym tuszowaniem.
Samolot leciał na stabilnej wysokości (około 20 000–25 000 stóp) przy dobrej pogodzie – spontaniczne zderzenie z powodu awarii mechanicznej, przesunięcia ładunku lub burzy piaskowej było zatem mało prawdopodobne. Typowe scenariusze katastrof zdarzają się podczas startu lub lądowania, a nie w trakcie lotu.
Zaznacza, iż odpowiedzialność za zestrzelenie samolotu wzięła na siebie iracka grupa oporu (iran-nah).
Johnson dostrzega tu pewien schemat: Pentagon celowo minimalizuje liczbę ofiar, aby nie narażać na szwank poparcia społecznego.
Pośrednie dowody wysokich strat dostrzega w raportach ze szpitali wojskowych USA.
4 marca 2026 r . Regionalne Centrum Medyczne Landstuhl (Niemcy) – centralny punkt kontaktowy dla rannych z obszarów objętych kryzysem – zamknęło oddział położniczy, aby skoncentrować się na swoim „podstawowym zadaniu” (rannych w walce).
W tym samym czasie pobliska baza w Kaiserslautern zaapelowała o oddawanie krwi.
Duże autobusy do transportu medycznego zauważono w bazie lotniczej Andrews Air Force Base , przewożące pacjentów do szpitala Walter Reed (Bethesda) .
Wszystko to wskazuje na dużą, ukrytą liczbę ofiar.
Ogromne straty USA: zniszczone bazy, statki i tankowce
Johnson wymienia dalsze niepowodzenia:
- Agencja Bloomberg podaje, iż około połowa irańskich wyrzutni rakietowych jest nienaruszona i trudna do zlokalizowania – ukryta w górach i tunelach.
- Doniesienia o pożarach na USS Gerald R. Ford i odwrocie USS Abraham Lincoln po starciu z małą irańską łodzią.
- Zniszczenie co najmniej pięciu tankowców KC-135 na ziemi w bazie Prince Sultan (Arabia Saudyjska) oraz jednego zestrzelonego nad Irakiem – łącznie siedem, co poważnie ogranicza możliwości tankowania w powietrzu.
- Co najmniej jedna amerykańska baza całkowicie wyczerpała swoje systemy obrony powietrznej – żołnierze nie są teraz chronieni przed dronami i pociskami rakietowymi.
W pierwszych dniach po atakach USA (w tym po zabiciu wysoko postawionych przywódców) Iran systematycznie niszczył instalacje radarowe odpowiedzialne za wczesne ostrzeganie i koordynację .
Bazy w Bahrajnie (5. Flota USA) , Katarze (Al Udeid) , Arabii Saudyjskiej i Zjednoczonych Emiratach Arabskich zostały poważnie uszkodzone.
Bahrajn jest praktycznie bezużyteczny, książę Sultan „zdziesiątkowany” .
W rezultacie Izrael jest w dużym stopniu ślepy na nadlatujące rakiety (czas ostrzeżenia wynosi zaledwie 1-2 minuty ).
Przewaga powietrzna USA jest iluzoryczna, gdyż Iran odpowiada na nią mobilnymi systemami, takimi jak rakieta 358 .
Dlaczego inwazja lądowa jest niemożliwa
Johnson uważa, iż zapowiadane rozmieszczenie 2500–5000 marines jest bezcelowe i samobójcze.
Takie wojska musiałyby wylądować statkiem – w zasięgu irańskich rakiet i dronów.
Nawet gdyby lądowanie się powiodło, żołnierze byliby narażeni na niebezpieczeństwo – bez bunkrów, z ograniczoną ilością amunicji i problemami z zaopatrzeniem (woda, żywność, amunicja).
Iran jest ogromny; prawdziwa kontrola wymaga 3–4 milionów żołnierzy – ze stratami katastrofalnymi spowodowanymi przez drony, artylerię i piechotę.
Porównuje to do roku 2003 (inwazja na Irak) :
W tym czasie w Kuwejcie/Arabii Saudyjskiej mogło maszerować bez przeszkód 160 000 żołnierzy .
Dziś gromadzenie wojsk (jak ma to miejsce na Ukrainie) to wyrok śmierci dzięki dronów .
Stary scenariusz ćwiczeń amerykańskich sił specjalnych ( sprzed 16–17 lat ), nad którym nadzór sprawował Johnson, wykazał już:
Inwazja na Iran w celu zniszczenia jego obiektów nuklearnych jest nierealna.
Strategia Iranu: kontrola Cieśniny Ormuz i presja ekonomiczna
Johnson twierdzi, iż to Iran dyktuje warunki wojny.
Z powodu częściowego zamknięcia Cieśniny Ormuz (przez nią przepływa jedna trzecia światowej ropy naftowej i nawozów), ceny ropy naftowej rosną (prawie 100 USD/baryłkę ), a ceny oleju napędowego i benzyny gwałtownie rosną (w USA +70 centów/galon w krótkim czasie).
Globalne niedobory nawozów w okresie siewu na północy doprowadzą do niedoborów żywności i stagflacji w ciągu 6–7 miesięcy .
Iran żąda zniesienia wszystkich sankcji jako ceny za normalizację.
Johnson: Iran doprowadził świat do takiej samej sytuacji, w jakiej znalazł się już wcześniej – ubóstwa i niedostatku.
Korzyści odnieśli sojusznicy tacy jak Rosja i Chiny .
Państwa Zatoki Perskiej ( Arabia Saudyjska, ZEA, Katar ) poczuły się zdradzone przez USA i coraz częściej zwracały się ku Rosji i Chinom.
Nowy lider i opcja nuklearna
Johnson podkreśla rolę nowego prezydenta Iranu, Mostafy Chameneiego (syna Alego Chameneiego).
„Wojownik-prorok”, który walczył w wojnie iracko-irańskiej (od 17. roku życia) – w przeciwieństwie do zachodnich „szczęśliwych synów”.
Jest zdecydowany i szanuje śmierć.
Johnson doradza Iranowi (w analizie teorii gier):
Potajemnie buduj broń jądrową, a potem ją ujawniaj – jak Korea Północna .
Tworzy to efekt odstraszający i zapobiega atakom nuklearnym ze strony Izraela lub USA.
Wniosek: Wojna kończy się z powodu wyczerpania USA.
Konflikt nie zakończy się bombardowaniami USA ( 30 000 celów ), ale paniką gospodarczą i wyczerpaniem.
Iran trzyma USA „za jaja” (cytat Johnsona).
Trump kłamie w sprawie kapitulacji Iranu.
Stany Zjednoczone utraciły kontrolę nad sytuacją i ryzykują geopolitycznym załamaniem na Bliskim Wschodzie.
Analiza Johnsona (opublikowana m.in. na stronie sonar21.com ) jest prowokacyjna i stoi w ostrej sprzeczności z oficjalnymi sprawozdaniami USA.
Odzwierciedla sceptyczne, anty-interwencjonistyczne podejście, które znajduje oddźwięk w mediach alternatywnych.
Wojna trwa przez cały czas ( trzeci tydzień, marzec 2026 r .) i towarzyszą jej ciągłe ataki ze strony Iranu oraz globalne zawirowania gospodarcze.