Emma Navarro awansowała 2 września do trzeciej rundy US Open 2026 po zwycięstwie nad Caty McNally 3:6, 6:2, 6:3. Rozstawiona z numerem 26 Amerykanka przegrała pierwszego seta, ale przejęła kontrolę nad spotkaniem i pozostała w walce o powtórzenie wielkiego wyniku z Nowego Jorku z 2024 roku.
Trudny początek i mocna odpowiedź Navarro
Emma Navarro znów musiała odrabiać straty. W środę 2 września Caty McNally wygrała pierwszą partię 6:3, ale później przewagę zbudowała rozstawiona z numerem 26 zawodniczka. Navarro zwyciężyła w kolejnych setach 6:2 i 6:3, zapewniając sobie miejsce wśród 32 najlepszych tenisistek turnieju.
Oficjalne statystyki WTA pokazują różnicę, która zdecydowała o losach meczu. Navarro wykorzystała 5 z 10 okazji na przełamanie, podczas gdy McNally zamieniła na punkty 3 z 13 takich szans. Zwyciężczyni zdobyła łącznie 106 punktów, rywalka 98. W spotkaniu, które zaczęło się źle dla faworytki, liczyła się skuteczność w najważniejszych momentach.
Drugi trzysetowy sprawdzian w Nowym Jorku
Droga Navarro przez tegoroczny US Open od początku wymaga odporności. W pierwszej rundzie Amerykanka pokonała Francuzkę Loïs Boisson 7:6(6), 6:7(1), 6:3. Mecz został przerwany przez deszcz i dokończony następnego dnia. Navarro nie zamknęła spotkania w dwóch setach, ale utrzymała nerwy na wodzy w decydującej partii.
W drugiej rundzie scenariusz był inny, ale próba podobna. McNally weszła w mecz lepiej i postawiła wyżej notowaną przeciwniczkę pod presją. Navarro nie rozpadła się po stracie seta. Jej odpowiedź była konkretna: pięć przełamań i dwa wygrane sety z rzędu. Tak buduje się wynik w turnieju wielkoszlemowym, gdzie sama efektowna gra nie wystarcza.
Tegoroczna rywalizacja na kortach US Open przypomina, iż nazwisko i pozycja w rankingu nie zwalniają z walki o każdy gem. Dwa trzysetowe zwycięstwa Navarro są czytelnym dowodem.
Powrót do miejsca najlepszego wyniku
Nowy Jork zajmuje szczególne miejsce w karierze 25-letniej Amerykanki. W 2024 roku Navarro dotarła tu do półfinału, co pozostaje jej najlepszym wynikiem w turnieju Wielkiego Szlema. Rok później zakończyła udział na trzeciej rundzie. Teraz ponownie osiągnęła ten etap.
Sezon 2026 nie układał się dla niej równo. Po przerwie zdrowotnej trwającej od marca do maja wróciła jednak z tytułem zdobytym w Strasburgu. Następnie dotarła do finału w Nottingham i trzeciej rundy Wimbledonu. Jej forma rosła stopniowo, bez medialnych fajerwerków.
Właśnie taki tenis budzi szacunek: cierpliwy, odporny i oparty na pracy. W sporcie narodowość kibica może decydować o sympatii, ale jakość rywalizacji pozostaje wspólną miarą. Polscy widzowie śledzący drogę zawodników do nowojorskiego turnieju dostali kolejny przykład, iż w Wielkim Szlemie przewagę trzeba potwierdzić na korcie.
