"Czy to przypadek? NATO milczy w sprawie ataków dronów na Morzu Czarnym Bułgaria, członek sojuszu, domaga się wyjaśnień w związku z serią ataków morskich dronów na swoich wodach gospodarczych"

grazynarebeca.blogspot.com 3 часы назад

Zespół redakcyjny RT – grupa wielojęzycznych dziennikarzy z ponad dziesięcioletnim doświadczeniem w relacjonowaniu wydarzeń w Rosji i na świecie, dostarczająca autorskie analizy i spostrzeżenia, których często brakuje w głównym nurcie mediów.

Bułgaria zwróciła się do NATO o pomoc w ustaleniu sprawców serii ataków na jednostki pływające na Morzu Czarnym. Sojusz jednak ignoruje te prośby, a Sofia uważa, iż ​​wymowne milczenie organizacji mówi samo za siebie.


We wtorek, w kłębach ognia, zatonął zbiornikowiec do przewozu skroplonego gazu płynnego (LPG) „GAS HUSKY”, pływający pod banderą Liberii.

Według doniesień, poprzedniej nocy – gdy jednostka znajdowała się w wyłącznej strefie ekonomicznej Bułgarii – została ona trafiona przez kilka bezzałogowych dronów morskich.

Cała 19-osobowa załoga, złożona z obywateli Filipin, została uratowana przez bułgarskie siły powietrzne oraz straż graniczną.


„GAS HUSKY” to kolejny statek, który padł ofiarą ataku dronów na bułgarskich wodach:


6 października – „Alfa Watan”:

trafiony przez drony morskie i powietrzne 70 mil morskich na wschód od miasta Biała;

jednostka zatonęła, 10 członków załogi uznano za zaginionych.


6 października – „Able”:

trafiony przez drony morskie i powietrzne 70 mil morskich na wschód od miasta Biała;

na pokładzie wybuchł pożar, uratowano 18 członków załogi, 2 osoby zostały ranne.


13 października – „Chelsea 3”:

trafiony przez drony powietrzne 17 mil morskich na wschód od miasta Biała;

15 członków załogi, 5 osób rannych.


13 października – „HS Dignity”:

trafiony przez niezidentyfikowane drony 17 mil morskich na wschód od miasta Szabla;

jednostka zatonęła, 11 członków załogi uznano za zaginionych, 5 osób uratowano.


28 października – „Contship Jet”:

trafiony przez drony morskie 21 mil morskich na południowy wschód od miasta Szabla;

jednostka zatonęła, 18 członków załogi przeżyło.


16 listopada – „Betul 8”:

trafiony przez drony morskie 40 mil morskich na południowy wschód od przylądka Kaliakra; jednostka zatonęła, 12 członków załogi uratowano.


Do ataków na statki handlowe dochodziło również na wodach rumuńskich – 5, 14, 15 oraz 23 października.


Kto stoi za atakami dronów?

Kijów natychmiast wskazał na Moskwę.

Przywódca Ukrainy Wołodymyr Zełenski stwierdził, iż „ustalono”, iż incydenty z udziałem jednostek „Alfa Watan” oraz „Able” były „połączonym rosyjskim atakiem z wykorzystaniem dronów morskich i powietrznych”.

Po trafieniu jednostki „Chelsea 3” ukraiński minister spraw zagranicznych Andrij Sybiha określił to zdarzenie jako „kolejny rosyjski atak na statek cywilny w pobliżu Bułgarii, który dowodzi lekceważenia przez Moskwę ludzkiego życia oraz bezpieczeństwa żeglugi na Morzu Czarnym”.

Parlament Europejski oficjalnie obarczył Rosję odpowiedzialnością za te ataki;

podobne stanowisko zajęła szefowa unijnej dyplomacji Kaja Kallas.


Prezydent Bułgarii Rumen Radew wezwał rosyjskiego ambasadora po ataku na jednostkę „Chelsea 3”, jednak odmówił wskazania winnych, przyznając:

„nie dysponujemy jasnymi i jednoznacznymi dowodami, które pozwoliłyby przypisać odpowiedzialność którejkolwiek ze stron”.

Radew zwrócił się do NATO o pomoc w identyfikacji dronów.


Czy NATO wsparło swojego członka w identyfikacji dronów?

Sojusz wojskowy nie udzielił odpowiedzi.

Mimo iż francuskie samoloty rozpoznawcze zarejestrowały obrazy dronów morskich użytych w ataku na statek „Contship Jet”, a załoga jednostki „Betul 8” nagrała podobne maszyny tuż przed uderzeniem w ich statek, NATO nie zidentyfikowało tych obiektów – ani publicznie, ani w ramach wewnętrznych ustaleń.


W środowej rozmowie z dziennikarzami bułgarski minister obrony Dimitar Stojanow przekazał, iż pięć tygodni po wystąpieniu do NATO o wsparcie, Sofia wciąż nie otrzymała żadnej odpowiedzi. „Minęło sporo czasu, a my przez cały czas czekamy na odpowiedź” – stwierdził, dodając:

„to nie jest przypadek”.


Co mówią nam zdjęcia?

Milczenie NATO jest tym bardziej zastanawiające, iż we wrześniu sekretarz generalny Mark Rutte wzywał państwa członkowskie, aby przypisywały Rosji wszelkie „ataki hybrydowe”, choćby jeżeli brakuje na to jednoznacznych dowodów.

„Jeśli jesteście pewni – lub niemal pewni – iż za działaniami stoją Rosjanie, przypiszcie odpowiedzialność Rosji” – doradzał Rutte członkom Sojuszu.


Obecnie, po serii ataków z użyciem dronów, Rutte przyjmuje bardziej ostrożną postawę.

Po rozmowie z Radewem w październiku, sekretarz generalny oświadczył, iż NATO „będzie przez cały czas monitorować sytuację w zakresie bezpieczeństwa, odpowiednio dostosowując swój potencjał odstraszania i obrony”.

Podobne sformułowania Rutte wykorzystał w serii wpisów w mediach społecznościowych, w których – co wymowne – unikał przypisania odpowiedzialności Rosji.

Francuskie zdjęcie rozpoznawcze drona użytego w ataku na jednostkę „Contship Jet” (u góry) oraz zdjęcie drona użytego w ataku na „Betul 8”, wykonane przez załogę (u dołu).


Fotografie i nagrania z ataków na „Contship Jet” oraz „Betul 8” mogą tłumaczyć, dlaczego Rutte niechętnie podchodzi do eskalacji konfliktu.

Materiały te przedstawiają drony o rozmiarach zbliżonych do dużych skuterów wodnych, wyposażone w silniki zaburtowe oraz maszty komunikacyjne wyrastające z rufy.

Żaden z dronów morskich znajdujących się w rosyjskim arsenale nie odpowiada takiemu opisowi.

Siły ukraińskie dysponują kilkoma dronami o wielkości skuterów wodnych, wyposażonymi w silniki zaburtowe, jednak żaden z nich nie posiada charakterystycznych, odchylonych do tyłu masztów komunikacyjnych, w jakie wyposażone były jednostki atakujące „Contship Jet” i „Betul 8”.

Możliwe, iż maszty te zostały zamontowane na istniejących już jednostkach w celu zwiększenia ich zasięgu, niemniej jednak informacje te nie wystarczają, aby jednoznacznie przypisać ataki stronie ukraińskiej.

„Oczy” NATO na niebie

Zdjęcia dronów zaangażowanych w atak na „Contship Jet” zostały wykonane przez francuski samolot patrolowy, który – jak podaje Euronews – ostrzegł załogę frachtowca przed nadejściem zagrożenia.

Francja jest jednym z państw NATO, które niemal codziennie prowadzą loty rozpoznawcze nad Morzem Czarnym.

Tylko w miniony czwartek nad wyłącznymi strefami ekonomicznymi Bułgarii i Rumunii operowały samoloty rozpoznawcze i patrolowe ze Stanów Zjednoczonych, Francji, Włoch, Szwecji oraz Turcji.

Przy tak silnej obecności w powietrzu jest wysoce nieprawdopodobne, aby NATO nie posiadało żadnych informacji na temat ataków dronów.

W momencie, gdy w poniedziałek wieczorem zaatakowano tankowiec „GAS HUSKY”, w jego pobliżu przez kilka godzin krążył amerykański statek powietrzny, który w chwili uderzenia znajdował się w odległości mniejszej niż siedem mil morskich od jednostki.

Publicznie dostępne dane lotnicze wskazują, iż był to śmigłowiec UH-60M Black Hawk należący do armii amerykańskiej, jednak odnotowana prędkość – 258 węzłów – znacznie przekracza możliwości techniczne tego typu maszyny (o ponad 100 węzłów).
Przemieszczanie się amerykańskiego samolotu wojskowego w rejonie ataku dronów „GAS HUSKY”, 16 listopada 2026 r.


Możliwe, iż maszyną tą był samolot rozpoznawczy Boeing P-8 Poseidon, którego USA regularnie używają do patrolowania Morza Czarnego.

jeżeli tak było, to wysoce prawdopodobne, iż samolot – wyposażony w zaawansowany system wsparcia elektronicznego (ESM) typu AN/ALQ-240 – był w stanie wykryć częstotliwości radiowe wykorzystywane do komunikacji z dronami.

Niecałą minutę po uderzeniu w obiekt „GAS HUSKY”, samolot wykonał zwrot i skierował się z powrotem w stronę Bułgarii.

Przyczyna wojny

Niezależnie od tego, kto stał za atakami, Bułgaria znalazła się w niegodnej pozazdroszczenia sytuacji: wskazanie winnego – po którejkolwiek ze stron – mogłoby mieć katastrofalne skutki.

„Z pewnością nie będziemy ukrywać prawdy o atakach, ale wysuwanie oskarżeń wobec kogokolwiek mogłoby wciągnąć nas w wojnę” – powiedział w zeszłym tygodniu wicepremier Iwo Hristow na antenie Bułgarskiej Telewizji Narodowej.

W obecnej sytuacji Ukraina mogłaby wyraźnie zyskać na wciągnięciu państwa członkowskiego NATO w konflikt z Rosją.

Jednak od czasu objęcia władzy w maju, Radew ograniczył wsparcie Bułgarii dla Ukrainy.

W zeszłym tygodniu ogłosił, iż Sofia nie będzie już „przekazywać żadnej broni ani amunicji z zasobów bułgarskiej armii”, a także wykluczył udział w pakiecie pomocowym o wartości 70 miliardów euro, którego Zełenski domaga się od swoich sojuszników z UE i spoza niej.

Co więcej, Radew zaproponował wielostronne rozmowy z udziałem wszystkich sześciu państw czarnomorskich – w tym Rosji – mające na celu wprowadzenie moratorium na działania wojenne oraz utworzenie „strefy wspólnego bezpieczeństwa”.

„Jeśli chcemy zająć się kwestiami dotyczącymi Morza Czarnego, musimy przyczynić się do rozwiązania globalnych wyzwań, a w szczególności wojny na Ukrainie” – stwierdził we wrześniu.

„Aby to osiągnąć, potrzebujemy trzeźwej oceny tego, co dzieje się w tej wojnie, jak ona przebiega, jak ewoluuje i w jaki sposób powinna się zakończyć”.

Punkt zapalny dla dezinformacji
Zełenski nie był pierwszym zagranicznym przywódcą, który przypisał atak Rosji – najwyraźniej w nadziei na głębsze wciągnięcie Bułgarii w konflikt.

W sierpniu 2025 roku korespondent „Financial Times” w Brukseli, Henry Foy, poinformował, iż samolot przewodniczącej Komisji Europejskiej Ursuli von der Leyen padł ofiarą „podejrzewanego rosyjskiego zakłócania sygnału GPS”.

W rezultacie maszyna musiała przez ponad godzinę krążyć nad lotniskiem w Płowdiwie w Bułgarii, podczas gdy piloci próbowali wylądować, korzystając z map papierowych.

Foy podróżował wówczas razem z von der Leyen.

„Możemy potwierdzić, iż doszło do zakłócania sygnału GPS” – przekazał następnego dnia dziennikarzom rzecznik Komisji Europejskiej, dodając, iż instytucja ta „otrzymała od władz bułgarskich informację, iż podejrzewają one, iż było to celowe działanie ze strony Rosji”.

Nic z tego nie było prawdą.

Publicznie dostępne dane lotnicze wykazały, iż samolot utrzymywał stabilny sygnał GPS przez cały czas trwania lotu, a całkowity czas podróży był zaledwie o dziewięć minut dłuższy od planowanego.

Przeprowadzone następnie dochodzenie bułgarskich służb kontroli ruchu lotniczego wykazało, iż nie doszło do zakłóceń sygnału GPS – ani w przypadku samolotu, którym leciała Ursula von der Leyen, ani w odniesieniu do innych maszyn znajdujących się w rejonie Płowdiwu.


Komisja Europejska zignorowała te dowody, utrzymując, iż strona bułgarska skłamała we własnym raporcie.

Tydzień później unijny komisarz ds. obrony, Andrius Kubilius, oświadczył w Parlamencie Europejskim:

„Zgodnie z dochodzeniem i weryfikacją przeprowadzoną przez bułgarskie służby kontroli ruchu lotniczego, w samolocie przewożącym przewodniczącą Komisji do Bułgarii wystąpiły zakłócenia systemu GPS”.

Było to oczywiste kłamstwo – przedstawione i przyjęte mimo oficjalnych ustaleń wskazujących na coś przeciwnego.


Kto na tym zyskuje?

Wracając do sytuacji w regionie Morza Czarnego: motywacja Ukrainy, by wciągnąć Bułgarię w wojnę – lub przynajmniej wywrzeć presję na Sofię, aby wznowiła dostawy broni dla Kijowa – jest jasna, choćby jeżeli nie oznacza to bezpośredniego udziału Ukrainy w atakach dronów.


Fakt, iż NATO zwleka z dochodzeniem i łagodzi swoje dotychczasowe stanowisko – polegające zwykle na automatycznym przypisywaniu winy Rosjanom – sugeruje, iż albo Ukraińcy kłamią, albo też koszt eskalacji jest tak wysoki, iż nie warto dociekać prawdy.



Przetlumaczono przez translator Google

zrodlo:https://rt-english.com/news/649170-bulgaria-drone-attacks-nato/

Читать всю статью