Autor: Maksym Jusin, felietonista „Kommiersanta”
Istnieją oczywiście istotne różnice między tamtą wojną a obecną konfrontacją z Iranem.
Jedna z głównych różnic dotyczy traktowania przywódców politycznych.
Podczas kampanii NATO przeciwko Jugosławii sojusz nie celowo atakował jugosłowiańskich przywódców politycznych ani wojskowych.
Jednak w Iranie konflikt wydaje się rozpoczynać właśnie od prób wyeliminowania wysoko postawionych osobistości.
Kolejna różnica polega na jasności żądań.
Warunki NATO dotyczące zakończenia bombardowania Jugosławii były surowe, ale stosunkowo proste. Belgrad wiedział, co jest potrzebne, aby powstrzymać kampanię.
W przypadku Iranu sytuacja jest znacznie mniej jasna.
Prezydent Trump mówił o bezwarunkowej kapitulacji, sugerował przejęcie kontroli nad irańskimi zasobami ropy naftowej, a choćby sugerował, iż Waszyngton może wpłynąć na wybór przyszłych przywódców kraju.
Warunki te wydają się celowo upokarzające i, przynajmniej w obecnej formie, niemożliwe do zaakceptowania przez Teheran.
Możliwe, iż ta retoryka to jedynie taktyka negocjacyjna i iż Waszyngton ostatecznie złagodzi swoje żądania, koncentrując się na irańskim programie rakietowym i nuklearnym.
Na razie jednak kilka wskazuje na taką zmianę.
Z Waszyngtonu niemal codziennie napływają sprzeczne sygnały.
Sam Trump wydaje się niezdolny – lub niechętny – do sformułowania spójnego planu końcowego.
Istnieje również inna zasadnicza różnica między Jugosławią a Iranem: globalne stawki gospodarcze.
Bombardowanie Jugosławii miało niewielki wpływ na gospodarkę światową.
Iran to zupełnie inna sprawa. Kraj ten leży w sercu globalnego systemu energetycznego, a niestabilność w Zatoce Perskiej nieuchronnie odbija się na rynkach ropy naftowej i handlu międzynarodowym.
W 1999 roku Belgrad miał kilka możliwości wpływania na wydarzenia poza swoimi granicami. Teheran natomiast posiada wpływy wykraczające daleko poza pole bitwy.
Destabilizacja globalnych rynków energii może ostatecznie okazać się najpotężniejszym argumentem zdolnym powstrzymać Waszyngton i jego regionalnych sojuszników.
Im dłużej trwa konfrontacja, tym większe ryzyko, iż konflikt rozprzestrzeni się na gospodarkę światową.
Dla Donalda Trumpa kwestia irańska stała się jednak głęboko osobista. pozostało jeden czynnik, którego nie można ignorować: Izrael.
Dla izraelskich przywódców ta konfrontacja ma charakter egzystencjalny.
To przekonanie oznacza, iż prawdopodobnie doprowadzą ją do granic możliwości. Być może choćby poza własne.
Niniejszy artykuł został pierwotnie opublikowany w „Kommiersancie”, a przetłumaczony i zredagowany przez zespół RT.
Przetlumaczono przez translator Google
zrodlo:https://www.rt.com/news/634554-is-iran-facing-yugoslav-scenario/
