W Chinach narasta problem, którego nie da się rozwiązać propagandowymi hasłami ani kolejnymi kampaniami administracyjnymi. Coraz więcej kobiet rezygnuje z macierzyństwa, liczba urodzeń spada, a społeczeństwo starzeje się w tempie, które zaczyna stanowić poważne wyzwanie dla przyszłości państwa. Kryzys demograficzny Chin staje się jednym z najpoważniejszych problemów Państwa Środka. W 2025 roku urodziło się tam zaledwie 7,92 mln dzieci – najmniej od 1949 roku, a populacja kurczy się już czwarty rok z rzędu.
Chiny mają coraz poważniejszy problem z demografią. Na spadek urodzeń wpływają przemiany kulturowe, ekonomiczne i społeczne, które stopniowo odwracają uwagę od rodziny, macierzyństwa i odpowiedzialności za kolejne pokolenia. Wysokie koszty życia, presja zawodowa, ceny mieszkań oraz zmieniające się podejście do małżeństwa sprawiają, iż coraz więcej młodych ludzi nie chce lub nie widzi możliwości założenia rodziny. Władze w Pekinie od lat próbują odwrócić ten trend, jednak efekty dotychczasowych działań pozostają dalekie od oczekiwań.
Jednocześnie chiński rząd coraz ostrzej przygląda się środowiskom feministycznym, traktując internetowe spory dotyczące płci jako potencjalne zagrożenie dla stabilności społecznej i bezpieczeństwa państwa. Według doniesień część feministycznych profili w mediach społecznościowych została ocenzurowana lub usunięta. Kontrowersje wywołała również sprawa wykładowczyni prawa z Pekinu, która straciła stanowisko po wyrażaniu feministycznych poglądów i krytykowaniu braku kobiet na najwyższych szczeblach Komunistycznej Partii Chin.
Chiny nie ogłosiły oficjalnej wojny feminizmowi, ale coraz wyraźniej pokazują, iż nie zamierzają bezczynnie przyglądać się ideologicznym ruchom, które mogą wpływać na społeczeństwo i jego przyszłość. To podejście może budzić kontrowersje, jednak trudno ignorować fakt, iż chińskie władze dostrzegają związek pomiędzy przemianami społecznymi, kryzysem rodziny i dramatycznym spadkiem liczby urodzeń.
Tymczasem w Europie sytuacja wygląda zupełnie inaczej. Środowiska konserwatywne, narodowe i prawicowe, które są pronatalistyczne, coraz częściej stają się obiektem medialnych ataków, a ich przedstawicieli próbuje się sprowadzać do skrajnych, niebezpiecznych etykiet. Zamiast poważnej debaty o kryzysie demograficznym, migracji, bezpieczeństwie i przyszłości europejskich narodów, opinię publiczną angażuje się w ideologiczne wojny, w których prawica ma być z góry uznawana za zagrożenie i opcję gorszą od rozwiązań lewicowych i feministycznych.
To co robią Chiny powinno być dla Europy przykładem do naśladowania. Naród, który przestaje myśleć o przyszłych pokoleniach i brnie w absurdalne i destrukcyjne ideologie jak tytułowy feminizm, prędzej czy później zaczyna przegrywać walkę o własną przyszłość. Rodzina nie jest reliktem przeszłości ani przeszkodą w realizacji kobiecych ambicji zawodowych. To fundament społeczeństwa, ciągłości kultury i przetrwania narodu. Ba – przetrwania całej ludzkości.
Jeżeli unijne elity przez cały czas będą traktować przywiązanie do tradycji, rodziny i narodowej tożsamości jako problem, a nie wartość wymagającą ochrony, to być może dopiero za kilka lat zrozumieją skalę popełnionego błędu. Tyle iż wtedy, podobnie jak dziś w Chinach, odwrócenie demograficznych trendów będzie znacznie trudniejsze niż ich ignorowanie. Wówczas, bez poważnego wstrząsu społecznego już się nie obejdzie.
Polecamy również: Flaga Izraela w szkole. Skandal w Rybniku












