Bóg, Honor i Ojczyzna na wojskowych chorągwiach i sztandarach?
Dzisiaj mijają dwa tygodnie od momentu, gdy panujący nam prezydent nie z mojego wyboru podczas uroczystej defilady z okazji Święta Wojska Polskiego wykrzyczał do narodu, iż dewiza Bóg - Honor - Ojczyzna od początku naszej państwowości, czyli od ponad tysiąca lat widniała na wojskowych sztandarach. Jako tylko magister historii pragnę poinformować doktora nauk historycznych, iż jest to wierutna bzdura. Nie mnie osądzać, czy skłamał świadomie, czy też było to skutkiem ogromnych braków w wiedzy historycznej. Od początku naszej państwowości żadne formacje zbrojne nie mialy nie tylko sztandarów, ale również chorągwi. Chorągwie pojawiły się dopiero w XIV wieku, kiedy formacje zbrojne organizowane były w chorągwie i dlatego pojawiły się też ich symbole informujące, jaka ziemia wystawiła tę chorągiew. Były to przykładowo Chorągiew Ziemi Sieradzkiej, Chorągiew Ziemi Łęczyckiej. Ani Bóg, ani Honor, ani też Ojczyzna nie były na nich wyeksponowane. Współczesne, urzędowe pojęcie sztandaru wojskowego jako najwyższego symbolu jednostki wojskowej weszło do polskiej terminologii i ugruntowało się dopiero w odrodzonym Wojsku Polskim po 1918 roku, a w latach 1919-1920 państwo polskie ujednoliciło i zdefiniowało jego wzór oraz ceremonialny charakter. Wprowadzono na jego płat motyw krzyża kawalerskiego. Wtedy też zapożyczono od Francji dewizę Honor i Ojczyzna i jako wzór obowiązujący wprowadzono rozporządzeniem prezydenta Mościckiego 13 grudnia 1927 roku. Boga przez cały czas nie było na płatach sztandarów. Co prawda 15 października 1943 roku prezydent RP na uchodźstwie Władysław Raczkiewicz zaproponował, a następnie ujął w swoim dekrecie dewizę Bóg - Honor - Ojczyzna, ale z racji charakteru tego urzędu nigdy w kraju nie był on wdrożony. Dopiero kiedy prezydentem został Lech Wałęsa, Sejm RP przyjął ustawę z 19.02.1993 roku O znakach Sił Zbrojnych, którą na sztandary wojskowe wprowadzano dewizę Bóg - Honor - Ojczyzna, ale z tego powodu, iż w latach 1993-1997 rządzila lewica, a w latach 2001-2005 współrządziła, Bóg praktycznie nie znalazł si,e na wojskowych sztandarach. Następnie ustawą z 6.02.2025 roku znowelizowano poprzednią Ustawę o znakach Sił Zbrojnych RP i praktycznie dopiero wtedy dewiza ta stała się faktem.Trzeba jednak wiedzieć, iż rzeczywistość automatycznie nie pojawia się wraz z przyjęciem ustawy. Sztandar jednostkom wojskowym nadaje prezydent RP na wniosek ministra obrony narodowej. Natomiast przepisy zabraniają dokonywać jakichkolwiek zmian w treściach zawartych na płatach sztandarów. Ewentualne drobne informacje mogą być zamieszczone na gwoździach wbijanych w drzewce sztandaru, ale one dla widzów są niewidoczne. o ile więc z jakichkolwiek powodów ta treść staje się nieaktualna, taki sztandar jako historyczny symbol przekazuje się do muzeum, archiwum lub do izby pamięci. I wtedy rozpoczyna się długotrwała procedura nadania kolejnego sztandaru. Jednostka wojskowa nie może sobie sama ufundować sztandaru. Dlatego teżnie wykluczam takiej sytuacji, a jestem wprost o tym przekonany, iż wiele sztandarów jednostek wojskowych tej dewizy jeszcze nie posiada.
Piszę o tym między innymi dlatego, iż by wyposażyć doktora nauk historycznych w odpowiednią wiedzę na wypadek, gdyby podczas spotkania w Juracie ktoś spośród wyselekjonowanej i dokladnie sprawdzonej młodzieży zadał prezydentowi trudne pytanie.
