W stolicy Kazachstanu – Astanie rozpoczęły się obchody 90. rocznicy deportacji Polaków do tego kraju. Jeszcze przed rozpoczęciem II wojny światowej Polacy zamieszkujący Związek Sowiecki stali się ofiarami licznych deportacji. Pierwsza z przymusowych wywózek została przeprowadzona w 1936 r.
Mszy św. inaugurującej obchody w katedrze w Astanie przewodniczył ks. abp Tomasz Peta, tamtejszy metropolita, a homilię wygłosił ks. Leszek Kryża TChr, dyrektor Zespół Pomocy Kościołowi na Wschodzie.
Kaznodzieja nawiązał do słów czytanych w dzisiejszej Ewangelii „gdzie jest twój skarb, tam będzie i serce twoje” (Mt 6, 21) i przypomniał, iż skarb nie musi oznaczać jedynie dóbr materialnych czy cennych przedmiotów. Może nim być także osoba, wartość lub rzeczywistość, dla której człowiek gotów jest poświęcać swój czas, energię i zaangażowanie. Zachęcił do osobistej refleksji nad tym, co zajmuje najważniejsze miejsce w sercu i wpływa na codzienne wybory.
Ksiądz Kryża przywołał świadectwa Polaków deportowanych i doświadczających trudnych warunków życia. Podkreślił, iż w obliczu cierpienia, głodu i rozłąki szczególnym skarbem stawały się wiara, modlitwa oraz wspólnota. To one dawały siłę, nadzieję i pozwalały zachować godność mimo przeciwności losu. Zwrócił również uwagę na znaczenie bezinteresownej życzliwości i dobra okazywanego drugiemu człowiekowi. Wskazał, iż prawdziwym bogactwem są wartości duchowe, wzajemna pomoc, miłość i solidarność.
Na zakończenie kaznodzieja wezwał, aby samemu stawać się skarbem dla innych poprzez dobroć, otwartość i świadectwo wiary, przypominając, iż miejsce naszego skarbu wskazuje zarazem miejsce naszego serca.
Kolejnym punktem obchodów będzie sympozjum pt.: „90. rocznica deportacji Polaków do Kazachstanu; przywracanie prawdy historycznej i zachowanie pamięci”. Wśród tematów znajdzie się m.in. rola modlitwy różańcowej w strategiach przetrwania deportowanych Polaków w Kazachstanie na podstawie materiałów archiwalnych.
Deportacje przeprowadzane w Związku Sowieckim były zjawiskiem masowym i zinstytucjonalizowanym. Stanowiły przy tym formę ludobójczej represji stosowanej wobec tych, których władza sowiecka z różnych względów uznawała za wrogów.
APW, KAI
