Udział wzięło 20 osób. Po zakończeniu zjazdu wszyscy uczestnicy zostali aresztowani. Następnie w listopadzie 1936 roku skazano uczestników na rok więzienia za przynależność do nielegalnej organizacji, kary zostały jednak darowane na mocy amnestii.
Początkowo
była to niewielka liczebnie organizacja o charakterze kadrowym
(nigdy nie była ruchem masowym). Falanga była organizacją
nielegalną, co powoduje trudności przy ustalaniu liczby członków.
Historycy szacują, iż w okresie największej aktywności RNR w 1937
roku do ugrupowania mogło należeć około 5 000 osób. Według
danych policyjnych w czerwcu 1938 do organizacji należało 607
członków. O liczebności sympatyków możemy także wnioskować na
podstawie danych o dystrybucji głównego pisma "Falanga"
na terenie Warszawy i okolic, w lutym 1938 sprzedaż wynosiła ona 4
500 egzemplarzy.
Największe wydarzenie zorganizowane przez Falangę
w Warszawie, wiec w cyrku Staniewskich w 1937 roku zgromadził wg
różnych szacunków ok. 3000 uczestników. Członkami była głównie
młodzież pracująca, uczniowie szkół średnich oraz studenci.
